Wat ik denk als mijn peuter het bloed onder m’n nagels vandaan haalt

Verzachtende mantra's voor tijdens de meest lastige momenten

Kids

Dit weekend las ik een Amerikaanse blog met als kop ‘Let them be little’. Dat het om een Amerikaanse blog gaat is een noodzakelijke toevoeging: ik vond het allemaal wel erg gezapig, net als de obligate knuffels aan het eind van elke Full House-aflevering. Voordat je het weet gaat je kind op kamers en denk je met weemoed terug aan de tijd dat ze nog klein, behoeftig en bloedirritant waren, dat werk.

Toch kwam de blog op een goed moment. Mijn dochter is bijna 3,5 en zit niet in de, hoe zeg ik dat vriendelijk, allermakkelijkste fase van de peutertijd. Simpel gezegd komt het erop neer dat alles leuk is, als zij het zelf maar leuk vindt en/of zelf bedacht heeft. Voor de duidelijkheid: daar vallen Peppa Pig en Barbapappa kijken, knutselen en verven zeker onder, maar tanden poetsen, een jas aantrekken en ‘even wachten’ zeker niet.

Tot tien tellen (in vijf talen)

Ik ben geen koningin geduld bewaren, nooit geweest ook. Voor mij is tot tien tellen (in vijf talen), mevrouw negeren en af en toe een blokje om (lees: 10 kilometer om) de enige manier om te voorkomen dat ik bij aanhoudende peuterweigeringen lelijk uit m’n vel spring. Want ook al vind ik het helemaal niet onvergeeflijk als dat sporadisch een keer gebeurt, indien mogelijk probeer ik het te allen tijde te voorkomen. Het feit dat ik een bovengemiddeld geduldige vriend heb helpt daar zeker bij; het feit dat hij weet waar mijn renschoenen liggen, ook.

Gerustellende mantra’s

Daarnaast helpen enkele mantra’s die ik mezelf op dat soort cruciale momenten toespreek ook, te weten:

1. Het zou raar zijn als ze niet opstandig zou zijn, dan zou er pas echt wat mis zijn

Ooit een driejarige gezien die gedwee alles doet wat haar opgedragen wordt? Fat chance. Plus: haar moeder is ook niet vies van een eigen mening, waarmee het dus feitelijk m’n eigen schuld is. Dus als ik op iemand boos wil worden…

2. Later gaat ze het allemaal heel erg goed voor zichzelf regelen

Knappe jongen of meisje die ook maar in de buurt komt van het kaas op haar brood.

3. Wat is het toch ontzettend leuk dat ze zo op me lijkt

Zie ook #1, als ze meer op haar vader geleken had, was ze een stuk minder rebels geweest, vermoed ik. Maar goed, zo leuk joh, ze lijkt dus heel erg op mij. Hieperdepiep, hoera!

4. Ik voel een avondje logeren bij oma logeren opkomen

‘Ja leuk he schatje, je mag héél gauw weer een keer bij oma slapen!’ (met als belangrijke toevoeging en verzachtende omstandigheid voor oma dat ze buitenshuis per definitie een stuk minder opstandig is)

5. Weet je nog toen ze nog niet kon praten? Dat vond je pas vervelend!

Dat zei ik altijd, dat ik het lastig vond dat ik vaak niet begreep wat ze nou precies bedoelde (behalve ‘nee’). Ik dacht dat ik het allemaal een stuk makkelijker zou vinden als we tenminste met elkaar zouden kunnen communiceren (klopt, maar ik zei communiceren, niet discussiëren).

6. Die van de bovenburen, die maken pas een herrie

Daarbij vergeleken valt die van ons echt alles mee.

7. Verdomd, die Amerikanen hebben nog gelijk ook

Voordat je het weet gaat je kind op kamers en denk je met weemoed terug aan de tijd dat ze nog klein, behoeftig en bloedirritant waren.

Heb jij nog zinsnedes die jou op dit soort momenten helpen? Deel ze vooral op onze Facebookpagina.

Lees ook het mooie verhaal van Famme’s Anne: En dan weet je: ik moet NU van mijn kind genieten!