Valéry de Voijs
Valéry de Voijs Persoonlijk 20 mrt 2022

Maria (35): ‘Ik heb spijt van mijn schaamlipcorrectie’

Wij zijn allemaal weleens onzeker. Meestal groeien we daar met de jaren wel overheen, maar Maria (35) kon haar lichaam niet accepteren en onderging een schaamlipcorrectie. Ruim tien jaar later heeft ze spijt.

“Helaas kwam die wijsheid met de jaren. Ik kan de ingreep niet meer terugdraaien.”

Altijd onzeker geweest

“Eigenlijk ben ik al altijd onzeker geweest. Op de basisschool was ik zwaarder dan mijn leeftijdsgenootjes. Ook had ik een bril, en in de brugklas kreeg ik een beugel. Nu sloegen mijn hormonen in die tijd behoorlijk op hol, dus ik had standaard puistjes. In de tweede klas heb ik het roer helemaal omgegooid. Na school ging ik uren buiten joggen, en ik dronk liters waters. Ik liet de toetjes staan, en viel behoorlijk veel af. Ook zette ik mijn bril niet meer op, ging andere kleding dragen en verfde mijn haren. Ik weet het nog heel goed. Ik kwam terug op school na de zomervakantie en opeens werd ik nagekeken door jongens. Ook wilde de ‘populaire’ meisjes opeens vriendinnen zijn. Dat gaf me een enorme confidence boost.

Maar er was één groot onzeker punt wat ik niet kon veranderen. Mijn binnenste schaamlippen waren namelijk groter dan mijn buitenste lippen, en staken een stukje uit. Als kind dacht ik er niet zoveel over na, maar vanaf de middelbare school werd ik me hier heel bewust van. Tijdens de biologielessen zag ik plaatjes van andere schaamlippen, en ik dacht alleen maar dat het er bij mij allemaal heel anders uitzag.

Ik heb deze onzekerheid met mijn moeder besproken, en ik wilde heel graag een schaamlipcorrectie. Mijn moeder vond het vervelend dat ik me zo onzeker voelde, maar ze zei dat ik moest wachten tot ik achttien was. Ze was natuurlijk ook niet gek, en wist precies wanneer ik loog. Als ik dan zeurde dat ik pijn had tijdens het fietsen, wist ze dat ik overdreef.

Naarmate ik ouder werd, nam die onzekerheid toe. Ik kreeg genoeg aandacht van jongens, en had weleens verkering. Maar zodra ik merkte dat het intiemer werd, hield ik de boot af. Ik wilde niet anderen het zagen. Ik schaamde me niet alleen voor m’n vriendje, maar ook voor vriendinnen. Als een vriendin vroeg of ik meeging naar de sauna, keek ik altijd meteen of er badkleding dag was. Als dat niet was, dan verzon ik vaak een smoesje en zei bijvoorbeeld dat ik ongesteld was.

Ik moest die schaamlipcorrectie krijgen.

Ik had twee oudere broers, die vaak vrienden uitnodigde. Ik kreeg weleens gesprekken mee. Ik weet nog heel goed dat één van die vrienden bij ons thuis zat, en vertelde over een meisje waarmee hij seks had gehad. ‘Man, man, man…. Die had pas een broodje rosbief’ zei hij over haar schaamlippen. Dat was een bevestiging voor mij. Ik moest die schaamlipcorrectie krijgen.

Op mijn zeventiende kreeg ik mijn eerste serieuze relatie. Ik was een jaar met hem samen, en voelde me heel erg op mijn gemak. Ik heb uiteindelijk ook tegen hem verteld dat ik me heel onzeker voelde. Deze jongen was iets ouder en studeerde geneeskunde. Doordat hij veel wist over anatomie, en het vrouwelijk lichaam wist hij me gerust te stellen. Hij vertelde me dat het heel normaal was dat de binnenste schaamlippen langer waren. Uiteindelijk ben ik door hem ontmaagd, en hebben we een hele fijne tijd samen gehad. Tijdens de relatie dacht ik er niet meer vaak aan.

Tot het uitging. Na een jaar met liefdesverdriet rond te lopen, ging ik opnieuw daten. En nu speelde de onzekerheid weer op. Ik kreeg een nieuw vriendje. Zo’n hele hippe jongen uit de grote stad. Hij was enorm populair, en deed modellenwerk. In mijn ogen was hij perfect. Door hem werd ik weer enorm onzeker. Hij gaf me altijd complimentjes, en vooral wanneer hij foto’s van vroeger zag vond hij dat ik behoorlijk goed was opgebloeid. Wacht maar tot je me naakt ziet, dacht ik dan. Maar ik vertelde hem niets over mijn onzekerheid.

Ik heb me nooit durven uitkleden in zijn bijzijn. Hij ging toen voor een stage naar het buitenland, en ik zag de perfecte kans om (zonder dat hij het wist) een schaamlipcorrectie te doen. Ik had ondertussen heel wat research gedaan, en had een goed gevoel bij de kliniek die ik koos. Het consult en operatie waren ontzettend ongemakkelijk. Er staan dan drie vrouwen om me heen die allemaal naar mijn schaamlippen kijken. Zo’n consult gaat natuurlijk in overleg. Samen keken we hoeveel ik eraf wilde hebben, en hebben ze er iets moois van gemaakt.

Na mijn herstel keek ik in de spiegel en kon alleen maar denken: dit klopt niet. Dit ben ik niet. Het zag er heel mooi uit, en de chirurg had een geweldige job gedaan. Maar ik herkende mezelf niet. Ik dacht dat ik even moest wennen. Mijn vriendje kwam ondertussen terug van zijn stage, en al snel hadden we seks. In mijn enthousiasme had ik verwacht dat hij me complimentjes ging geven, of er heel goed naar ging kijken. Een gekke verwachting natuurlijk, want hij wist helemaal niet dat ik een operatie had gedaan. Laat staan hoe mijn schaamlippen er vóór de operatie uitzagen.

De ingreep is nu ondertussen zo’n tien jaar geleden en ik moet toegeven dat ik er spijt van heb. Wanneer ik ouder wordt besef ik heel goed dat er een heleboel verschillende schaamlippen zijn, en dat ik mezelf had moeten accepteren hoe ik was. Ik wilde zo graag ‘mooi’ gevonden worden. Ik heb mezelf veranderd voor ánderen, niet voor mezelf. Helaas kwam die wijsheid met de jaren. Ik kan de ingreep niet meer terugdraaien, en ben er ondertussen aan gewend, maar ik zou nooit meer onder het mes gaan.

Linda heeft endometriose: ‘Diezelfde middag lag ik op de operatietafel waar mijn eierstok werd gered’

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Iedere zaterdag het beste van Famme in je mailbox

Begin je weekend goed met de mooiste verhalen van Famme

Reageer op artikel:
Maria (35): ‘Ik heb spijt van mijn schaamlipcorrectie’
Sluiten