Mensen die andere mensen op taalfouten wijzen zijn nare mensen

Persoonlijk

Zelden werd ik zo vaak onder een post getagd als onder de post van RTL Nieuws vanmorgen. Vooral mijn oud-stagiaires waren er als de kippen bij (Milou heeft gewonnen).

De kop: ‘Erger jij je aan spelfouten en kun je het niet laten om iemand te wijzen op een taalfout? Dan ben je een onaangenaam mens en zelfs een beetje lomp.’ Guilty as charged. En omdat ik naast een taalpurist, ook een masochist ben, las ik graag verder wat ik volgens dit onderzoek allemaal nog meer (niet) ben.

Relatie karakter en taal

Het onderzoek – uitgevoerd door de Amerikaanse Universiteit van Michigan – wijst uit dat er een duidelijke relatie is tussen taal en persoonlijkheid. Dat wil zeggen: de manier waarop iemand taal gebruikt, zegt iets over zijn of haar karakter. Even los van mensen die dyslectisch zijn of om een andere aanwijsbare reden moeite hebben met taal (want daar gaat dit artikel en onderzoek niet over), ben ik inderdaad nogal eens geneigd een mening te hebben over mensen die in het wilde weg met d’s en t’s strooien, het hebben over ‘me’ huis en al helemaal over mensen die ‘hun’ als onderwerp van een zin gebruiken.

En daarom – of daardoor? – ben ik geen aardig mens. Dat lijkt wat kort door de bocht, maar toch is dat wat het onderzoek beweert.

Daar ging het volgende experiment aan vooraf: 83 proefpersonen dienden meerdere emails door te lezen. Sommige van die mails bezaten veel typ- en grammaticale fouten; andere mails waren foutloos. Na het lezen van de mails moesten de proefpersonen aangeven wat hun indruk van de schrijvers was en wat ze van de teksten vonden. Onder meer dienden ze de schrijvers te beoordelen op intelligentie en vriendelijkheid.

Onvriendelijk aapje uit de mouw

Maar niet voordat de proefpersonen de nodige informatie over zichzelf gegeven hadden, onder meer over hoe vriendelijk ze waren (of hoe vriendelijk andere mensen ze vonden). En daar kwam de aap uit de mouw: proefpersonen die als vriendelijk bekendstonden, konden door de spelfouten heen prikken en beoordeelden de schrijvers van de mails meer op de inhoud. Met aan de andere kant van het spectrum de proefpersonen die als minder aardig bekendstonden; die ergerden zich veel meer aan de fouten en benoemden dat ook. Vooral de grammaticale fouten in de mails zorgden bij deze mensen voor veel ergernis.

Volgens de onderzoekers kunnen deze laatste ‘onaangename’ mensen minder goed met afwijkingen omgaan en staan zij in het dagelijks leven te boek als minder vriendelijk en zelfs een tikkeltje lomp.

Onaangenaam, lichtelijk lomp slotwoord

Dus, lieve medeliefhebbers van (correcte) taal, die kunnen we in onze zak steken. En ook al vind ik mezelf doorgaans best vriendelijk, aardig en alleen op zon- en feestdagen lomp, het mag best gezegd worden dat het met de stand van de Nederlandse taal best zorgelijk gesteld is. Als we elkaar daar met z’n allen op blijven wijzen, komt dat misschien ooit weer goed. Of goet. Of goedt. Whatever.

Ken jij ook zo’n taalfetisjist? Tag hem of haar op onze Facebook-pagina!

Als we dan toch bezig zijn: 12 x taalfouten die met uitsterven bedreigd moeten worden >

Meer leuke content? Like ons op Facebook