‘Mijn man is inmiddels op de hoogte van ons’

Phileine schrijft: Dag lieve, lieve oude vriend

Persoonlijk

Phileine schrijft brieven, aan mensen of types of een groep. En dit keer aan een wel heel bijzonder goede vriend…

Dag lieve, lieve oude vriend,

Je was echt mijn vriend, misschien wel mijn beste. Ik hield van je. Dag en nacht hield ik van je. Ik was zo jong nog toen ik je leerde kennen dat ik in mijn kinderlijke naïviteit dacht dat dit voor altijd zou zijn. In mijn jeugd was dat ook zo. Als ik je nodig had was je er voor me en zelfs toen ik mijn eerste stappen in het uitgaansleven van ons kneuterdorp zette bleef je me trouw.

Onze ontmoetingen schoten erbij in

Toen ik ging studeren werd het lastiger. We zagen elkaar steeds minder vaak. Logisch. Ik ging steeds vaker stappen en ontmoette zo veel nieuwe mensen dat een ontmoeting met jou er vaak bij in schoot. Als ik je een tijdje niet had gezien miste ik je enorm. Zo erg dat anderen het altijd meteen aan me zagen. De keren dat we elkaar niet zagen kwamen steeds vaker voor.

Verse koppels

Na mijn studie ging ik samenwonen. Jij verdween steeds verder naar de achtergrond. Het eerste jaar van mijn samenwoon avontuur zagen we elkaar bijna niet meer. Zo gaat dat met verse koppels, al het andere lijkt te verbleken. Na dat eerste jaar miste ik je zo enorm. Ik was bang dat je volledig uit mijn leven verdwenen was. Driftig ging ik naar je op zoek. Ik dook het internet op en na veel moeite had ik je weer gevonden.

‘mijn man is inmiddels op de hoogte van ons. Hij snapt dat ik je nodig heb.’

Met enige regelmaat waren we weer samen. Maar lang duurde dat niet want ik raakte zwanger. Drie keer! Mijn lobbige lichaam liet zich niet door jou verleiden terwijl ik je eigenlijk zo hard nodig had. En als mijn lijf weer een beetje het oude was, werden we wel gestoord door huilende, hongerige baby’s, dromende peuters, knuffelige kleuters of een man die (terecht) ook weer eens wat aandacht wilde.

Mijn man snapt dat ik je nodig heb

En nu? Nu is mijn jongste veertien maanden. De oudste twee zijn druk met school en mijn man is inmiddels op de hoogte van ons. En wat een lieverd is het! Hij snapt dat ik je nodig heb. Hij snapt dat hij niet tussen ons in kan staan. Hij snapt dat ik voor hem ook een leukere vrouw ben als hij mij mijn momenten met jou gunt.

Dus vanavond is het zover. Mijn man slaapt boven en gaat eruit als één van de drie nachtbrakers het nodig vindt om jou te verjagen met te veel geluid. En ik? Ik mag naar de logeerkamer om mij met doppen in mijn oren en een masker voor mijn ogen weer eens helemaal aan jou over te geven.

Dus tot vanavond lieve, lange, diepe slaap, ik kijk ernaar uit je straks eindelijk weer te zien. En ik beloof je dat ik je deze keer niet zo makkelijk meer laat gaan.

Jouw Phileine.

Ken je het gevoel van Phileine? Praat erover mee op onze Facebook! >

Lees ook de andere brieven van Phileine >

Meer leuke content? Like ons op Facebook