Mission impossible: moeder zijn en rustig uitzieken

Persoonlijk

Lange tijd (bijna 22 maanden, om precies te zijn) ontsprong ik succesvol de dans. Maar vorige week moest ik er toch echt aan geloven: voor het eerst sinds ik moeder ben, was ik ziek. En dan echt hondsberoerd. En toen kwam ik erachter: ziek zijn als moeder zijnde, da’s toch een tikkie anders dan voorheen.

Het was een flinke buikgriep en de klachten zouden na twee dagen vanzelf minder worden, zo las ik na een rondje Google. En terwijl ik creperend – overdrijven mag – in bed lag, schoten de volgende gedachtes door mijn hoofd:

1: Waarom overkomt mij dit?

Als ik ziek ben, ben ik nogal emotioneel en dramatisch. Dus ik huil, kerm, kreun en vloek en neem me altijd plechtig voor om mijn goede gezondheid nooit meer als vanzelfsprekend te zien. Een voornemen dat ik na herstel weer prompt vergeet, tót de volgende keer dat ik weer in de lappenmand lig.

2: Gaat het wel allemaal goed daar beneden?

Tuurlijk kan mijn vriend ook goed voor ons dochtertje zorgen, dit is geen motie van wantrouwen. Maar toch. Denkt hij er wel aan dat ze graag jam op haar brood heeft, en dat ze wel even een frisse neus moet halen in plaats van de Teletubbies te binge watchen?

3: Shit. Is het traphekje wel dicht?

Zul je zien dat ‘ie nog openstaat, en dat ze in een onbewaakt moment naar boven kruipt en vervolgens ter aarde stort. En haar luie moeder lag ondertussen in bed. Nee Anne, laat het los. Nu!

4: Zal ik het toch maar even controleren?

Je weet het antwoord op deze vraag al. Natuurlijk loop ik even naar beneden. En natuurlijk is dat verrekte hekje gewoon dicht. En natuurlijk raakt mijn peuter juist overstuur nu ze mij even gezien heeft en ik weer meteen naar boven probeer te glippen.

LEES OOK: Wat je denkt als school belt dat je kind ziek is

5: Nou, dan ontdooi ik wel meteen even het brood.

En zal ik nog eens benadrukken dat ze er graag jam op heeft. Gewoon, voor de zekerheid. En nu weer snel naar boven.

6: Ik wil slapen.

Hoor ik nou gehuil? Niet mijn zorg. Blijven liggen, ogen dicht. Adem in, adem uit.

7: Hoor ik nou ‘mamaaaa’?

Straks krijgt ze een trauma omdat ik niet reageer. Ik ga wel weer naar beneden. En blijf in de buurt van de wc.

Heus echt waar, het is wetenschappelijk bewezen: Je man ziek? Hij stelt zich echt niet aan!

Meer leuke content? Like ons op Facebook