Moeder schrijft brief waar je kippenvel van krijgt: ‘Maar toch hield ik jou vast’

Persoonlijk

Weet je af en toe ook niet meer hoe je alle ballen in de lucht moet houden als moeder zijnde? Regan Long, moeder en schrijfster, schreef er een ontroerende brief over op haar pagina The Real Deal of Parenting. De post werd duizenden keren gedeeld en nadat ook wij een traantje wegpinkten, moesten we ‘m wel met je delen.

Maar toch hield ik jou vast

Vandaag was mijn geduld bijna op en het enige waar ik aan kon denken was een paar minuten voor mezelf hebben. Maar toen jij op mijn borst in slaap viel, was het (ondanks de lange lijst met dingen die nog moesten gebeuren) een uitgemaakte zaak.
In plaats van dit alles… hield ik jou vast.

Ik zou de vaatwasser uitruimen en de wasbak die bijna overstroomt met vieze vaat opruimen.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou de was die nog in de droger zit gaan opvouwen. En ik zou de was die ik de hele nacht in de wasmachine had laten verstikken opnieuw wassen.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou mezelf trakteren op een douchesessie van twee minuten, als ik geluk had. Ik zou mijn haar föhnen en misschien wat make-up opdoen.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou wat mailtjes van werk beantwoorden en wat mensen terugbellen.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou de ontbijtgranen die je per ongeluk door de woonkamer en hal had gegooid opruimen. Net als het speelgoed dat in iedere kamer ligt behalve de speelkamer.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou een diner koken en alle post die sinds maandag binnen is gekomen uitzoeken.
Maar toch hield ik jou vast.

Ik zou je naar boven dragen en je in bed leggen. Ik was er vrij zeker van dat jij niet wakker zou worden als ik weer naar beneden ging. Misschien lag je lekkerder in je eigen bed?
Maar toch hield ik jou vast.

Weet je, inmiddels zit je op je beentjes op je stoel en voelt het als gisteren dat jouw teentjes op mijn buik rustten.

Jouw kleine ademhalingen en lieve handjes pasten zo goed om me heen. Binnenkort strek je je liever uit in je eigen peuterbed.

Ik kom er nu achter dat mijn doelen in het niets staan bij wat ik in mijn armen heb.

Ik heb mijn kalmte en mijn rust en mijn voldoening gevonden, precies hier, precies nu, dankzij één simpele keuze…

In plaats van alles, hield ik jou vast.

Reageren op dit artikel? Dat kan hier! >

En lieve mama: zo reken je af met het schuldgevoelmonster >