Moeder in tranen als haar autistische zoontje eerste vriend ooit maakt met hulphond

Kids

De 5-jarige Kainoa Niehaus maakt door zijn autisme heel moeilijk sociaal en lichamelijk contact, zeker buiten zijn gezin. Maar toen hij onlangs zijn hulphond Tornado ontmoette, gebeurde er iets onwerkelijks. Voor het eerst in zijn leventje had hij een vriend gemaakt. Zijn moeder barstte in tranen van geluk uit en schreef een ontroerende Facebook-post.

Het gezin Niehaus woont met z’n drietjes in Japan. Zoontje Kainoa heeft een bijzondere vorm van autisme. Ondanks dat hij daarmee een magisch perspectief heeft, is hij nogal eenzaam. Daarom leefde het gezin al twee jaar lang naar de komst van Tornado toe. Een aantal maanden geleden mochten ze dan eindelijk in Ohio in de VS naar het 4 Paws For Ability-centrum om de hulphond op te halen. Deze organisatie stelt hulphonden beschikbaar aan gehandicapte kinderen en aan veteranen die ledematen verloren of doof geworden zijn.

Wonder

In een ontroerend bericht legt moeder Shanna uit waarom de komst van Tornado zoveel voor ze betekent. ‘Zie je dit moment? Ik had nooit verwacht dat ik zoiets nog mee zou maken,’ schrijft ze bij de foto. Zelf mag ze haar zoon door zijn autisme namelijk niet knuffelen, wassen, aankleden of naast hem liggen. Ontzettend moeilijk.

En nu ging Kainoa uit vrije wil op de schoot van de hond liggen. Normaal gesproken is lichamelijk contact, zelfs met familie, bijna onmogelijk. Shanna noemt de natuurlijke band tussen haar zoontje en de hond ‘onwijs bijzonder’.

7 dingen die je niet moet zeggen tegen ouders van een kind met autisme

Geen vriendjes

Shanna vertelt in haar bericht ook dat haar zoon er eerder nog nooit was in geslaagd om vriendjes te maken of met iemand anders een band op te bouwen, ondanks zijn moedige inzet tijdens therapiesessies. ‘Dit is dus het gezicht van een moeder die haar zoon vaak pijnlijk heeft zien falen als hij vriendjes of contact met andere kinderen probeerde te maken.’

Hoop voor de toekomst

Shanna schrijft dat Tornado haar hoop geeft dat met haar zoontje alles weer goed komt. ‘Hij is elk ingevuld formulier, elke diagnose, elke dollar, elk schoolbezoek, elke stap voor- en achteruit en elke traan helemaal waard. Ik heb ‘s nachts zoveel gehuild omdat het hem maar niet lukte mensen buiten de familie te leren kennen. Geen enkele therapie voor autisten heeft geholpen. Nu heeft Kainoa eíndelijk een eigen vriend. Ik heb weer hoop. En nu huilde ik weer, maar om een heel andere reden. Dit is een onbeschrijflijk gevoel,’ sluit ze af.

Deze fotoserie over autisme rekent compleet af met stereotypen

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Brightside