Mogen we onze kinderen nu ook al niet meer kietelen?

Persoonlijk

Mijn dochter schatert het regelmatig uit als ik haar de kieteldood geef. ‘Stop!’ roept ze dan. Wat ik vooral niet moet doen, want ze bedoelt: meer! En daar gaat het dus helemaal mis, volgens journalist Jennifer Lehr. Volgens haar is je kind kietelen lang niet zo onschuldig als je misschien denkt.

Sterker nog: volgens haar kan een kind kietelen zelfs traumatisch zijn. Lehr dook voor The Huffington Post in het onderwerp kietelen naar aanleiding van een artikel in de New York Times met de – vind ik – geestige titel: Anatomy of a Tickle Is Serious Business at the Research Lab. Hierin zegt evolutiebioloog Richard Alexander – duidelijk geen fan van kietelen – bijvoorbeeld: ‘Een kind kan zich [tijdens het kietelen] tranformeren van iemand die lacht met tranen tot iemand die in angst verkeert. Kietelen is geen grappig gevoel: het lijkt alleen aan de buitenkant zo.’

LEES OOK: Dit waren de állergrappigste uitspraken van jullie kinderen.

Irritant

Nou zijn er inderdaad mensen die kietelen een verschrikkelijk gevoel vinden. Ik bijvoorbeeld. Terwijl ik het als kind, net als mijn dochter, wel geweldig vond als het kietelmonster toesloeg. Tot het te lang doorging, dan vond ik het irritant of zelfs vervelend. Helemaal in het straatje van Lehr. Je kunt niet altijd zien of je kind echt wil dat je stopt of het alleen maar zegt en eigenlijk bedoelt dat je door moet gaan, stelt zij.

Extreem lijden?!

Daar heeft ze wel een punt. Dit is soms lastig in te schatten, want hoe zie je het verschil tussen lachen als reactie op het fysieke gevoel en lachen omdat je kind het leuk vindt? Of zoals Lehr het zo mooi zegt: ‘Het veroorzaakt dezelfde psychologische reacties als humor: lachen, kippenvel en krampachtige spiervertrekkingen – wat betekent dat we het kunnen doen lijken alsof we ons vermaken, terwijl we eigenlijk aan het lijden zijn. Soms in extreme mate.’

Om nou te zeggen dat we onze kinderen laten lijden als we ze de kieteldood geven…

Oké, kietelen schijnt volgens het artikel vroeger op enge plekken en in duistere tijden ingezet te zijn als martelmethode, maar om nou te zeggen dat we onze kinderen laten lijden als we ze de kieteldood geven… Je kunt ook overdrijven. Bovendien zie ik volgens mij als ouder prima het verschil tussen de ‘stop!’ die ophouden betekent en de ‘stop!’ die juist betekent: ga door. En dat mijn dochter moet leren dat nee ook echt nee is, daar ben ik me van bewust. Maar moet dat echt op zo’n moment? Ik vind van niet.

Gouden regels

Maar mogen we vanaf nu helemaal nooit meer onze kinderen kietelen van mevrouw Lehr? Nee hoor, ze vindt het goed. Mits je kind het echt leuk vindt om gekieteld te worden en je je aan deze regels houdt:

1. Is je kind te jong om te praten; doe het dan niet.
2. Vraag aan je kind óf je ‘m mag kietelen. Een verrassingsaanval is dus geen goed idee.
3. Spreek een stopwoord af, dat dus niet per se stop hoeft te zijn, maar waardoor je weet dat je echt moet stoppen. (Snap je het nog?)

Ik kan niet beloven dat ik me aan alle regels ga houden, maar het is op zich niet zo slecht om eens over dit onderwerp na te denken. Al weet ik nu al dat het kietelmonster bij ons thuis nog regelmatig langs zal komen. Hoe zie jij dit? Laat het weten op onze Facebook-pagina.

Dat lachen met je kind hartstikke goed is, is een feit. Famme geeft je in drie leeftijdscategorieën de humorfase, de gouden grap en dé ultieme grapkont.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

The Huffington Post