‘Na 14 jaar, ondanks alle miskramen heb ik onze prachtige zoon op de wereld gezet’

De buik van Nienke (43)

Body & beauty

In deze serie spreken we vrouwen over hun buik. De mooie, verdrietige, blije en wanhopige momenten van een vrouw en haar meest bijzondere lichaamsdeel.

De buik is voor vrouwen een heilige plek. Niet alleen omdat er mogelijk kinderen uit geboren worden, maar omdat het in essentie de plek is waar haar kern tot uiting komt. Van buikgevoel en buikchakra tot de hormoonhuishouding. Een buik vertelt het verhaal van de vrouw en is het centrum van haar emotie. Famme start de serie ‘De buik van…’ waarin wij de bijzondere verhalen vertellen van vrouwen en hun buik. Deze keer Nienke en haar buik.

De buik van Nienke Nijdam(43)

Samen met Danny en trotse moeder van Julian (8 weken)

  • Buikmoment: ‘Ik voelde altijd aan dat hij er hoe dan ook zou komen’
  • Trots op: ‘Dat mijn lichaam na veertien jaar, ondanks alle miskramen, onze prachtige zoon op de wereld heeft gezet’
  • Typisch mijn buik: ‘Mijn buik maakte van een niet lichaamseigen eicel een prachtig mensje, een wonder!’

‘Het begon allemaal in 2002. Samen met mijn toenmalige partner besloot ik te stoppen met de pil. Ik wist dat ik draagster was van een erfelijke ziekte die bij mannen kan leiden tot volledige blindheid. Vrouwen zijn niet ziek maar kunnen de ziekte wel doorgeven aan de volgende generatie. Met dit in ons achterhoofd besloten wij al vrij snel het IVF traject in te gaan.’

Gender keus

‘Doormiddel van dit traject konden wij er in Maastricht destijds namelijk voor kiezen om alleen de vrouwelijke embryo’s terug te plaatsen. Op die manier wisten we zeker dat we ons kind de ziekte ‘slechts’ zouden kunnen overdragen maar het niet zelf zou krijgen. Dit wilden wij ons kind namelijk besparen.’

Hormonen

‘Mijn lichaam reageerde echter niet optimaal op de hoeveelheid hormonen die ik toegediend kreeg om de eicellen te laten rijpen. In Amsterdam lag de bovengrens van de hoeveelheid hormonen hoger. Onze volgende poging hebben wij dus via Amsterdam laten verlopen.’

LEES OOK: Het verhaal van Dina die endometriose heeft en (hoogstwaarschijnlijk) geen kinderen kan krijgen.

Fataal

‘Ik raakte zwanger. Helaas bleek het om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te gaan die operatief beëindigd moest worden. Er was paniek. Er had zich een levende embryo genesteld in mijn eileider. Er schuilt gevaar in dit gegeven omdat de embryo kan knappen en dan ontstaat een gevaarlijke situatie voor de moeder met een mogelijk fatale afloop. Ineens besefte ik hoe fragiel mijn leven was en dat dat mogelijk kon eindigen omdat ik zo graag nieuw leven op de wereld wilde zetten.’

Eind van de relatie

‘De operatie verliep zoals moest en we besloten opnieuw een embryo te laten terug plaatsen. Dit leidde helaas niet tot een zwangerschap. Mijn lichaam stootte de embryo’s af en mijn ziel stootte mijn partner af. In de strijd zijn wij elkaar uit het oog verloren en we beëindigden onze lange relatie.’

Traject

‘In 2010 kwam ik Danny tegen. Al in het prille verliefde begin gooide ik mijn kaarten op tafel. Ik wilde wel dat hij wist dat kinderen krijgen per definitie een ‘traject’ zou worden als we dat allebei zouden willen.’

Jongensvader

‘Dat wilden we allebei. Danny woonde in Brussel en onder de Belgische wet hadden wij recht op zes pogingen met IVF. Wij besloten de malle molen in te gaan en kozen er opnieuw voor alleen vrouwelijke embryo’s terug te laten plaatsen. Maar Danny bleek een jongensvader want het overgrote deel van de geschikte embryo’s was mannelijk.’

Spannend

‘Uiteindelijk waren er toch ook drie vrouwelijke embryo’s en die zijn alledrie terug geplaatst. Dat was best heel eng want wat als ze alledrie zouden ‘aanslaan’? We hoefden ons om dat scenario niet lang druk te maken want geen van de embryo’s werd door mijn lichaam omarmd.’

Uiterlijk

‘Inmiddels had de arts al eens gesproken over eicel donatie. Een voor ons onbekend pad waar wij niet direct een heel goed gevoel bij hadden. Vooral omdat de arts sprak over Spanje en wij de uiterlijke kenmerken van Spaanse dames niet direct vonden passen bij ons uiterlijk. We vonden toen een donor in Nederland en met haar zijn we een nieuw traject in gegaan. Een heel heftig traject. Vooral voor haar want zij heeft echt moeten lijden onder de hormonen en de puncties. Deze eicel donatie heeft wel geleid tot een zwangerschap maar helaas liep dat uit op een miskraam.’

Het leven

‘Inmiddels kreeg ik aardig wat klappen van het leven. Mijn lichaam kon me niet geven wat ik zo graag wilde. Ik was al die jaren ‘voor niets‘ ongesteld geweest en zelfs met alle hulp die we kregen weigerde mijn lijf te doen wat het moest doen. Toch bleef ik dat kleine stemmetje in mijn achterhoofd horen. ‘het komt goed!’

Ik heb voornamelijk gekeken naar de positieve kant van iedere ‘mislukking’ we waren toch mooi weer een stapje verder gekomen. Daarom voelde opgeven voor mij ook nooit als een optie.’

With love

‘Ik zag de documentaire ‘with love from Russia’. Een documentaire uitgezonden door de VPRO over eicel donatie vanuit Rusland. Deze documentaire greep me. De kliniek die in de docu voorkomt wilde ik beter leren kennen. Na veel informatie te hebben verzameld besloten we de stap te wagen. We vertrokken naar Sint Petersburg en startten daar opnieuw een IVF traject met eicel donatie.’

Raak

‘Wat een verschrikkelijk warme mensen. Wat een ontzettend lieve en goede zorgen. Het was voor ons een enorm positieve ervaring die ons dertien super goede embryo’s opleverde. Na drie terugplaatsingen bleek ik zwanger te zijn. Helaas kreeg ik door een vermoedelijke voedselvergiftiging tijdens een zonvakantie koorts waardoor ik een miskraam kreeg. Maar in maart 2016 was het bij de vijfde poging opnieuw raak.’

Puppylove

‘Intussen hadden wij een puppy in huis die volop aandacht vroeg dus de eerste twee weken na de terugplaatsing waren mijn gedachten vooral bij dat beessie. Misschien is dat wel nodig geweest zodat mijn lichaam haar gang kon gaan want vóór mij ligt onze prachtige vent die acht weken geleden is geboren.’

Vergiftiging

‘De zwangerschap verliep prima maar eindigde in een zwangerschapsvergiftiging waardoor Julian is ingeleid en uiteindelijk geboren is via een keizersnede. En nu hij er is weet ik zeker dat het alle heftige momenten meer dan waard is geweest. Alle pijn, alle hormonen, alle teleurstelling. Julian hoort bij ons, hij is het die mij influisterde dat het goed zou komen. Dit is onze gezonde zoon.’

Eind aan de ziekte

‘De vrouw die haar eicellen doneerde aan ons ben ik voor eeuwig dankbaar. Zij zorgde ervoor dat ik ons kind het grootste cadeau kon geven dat ik kon bedenken. Namelijk een leven zonder de ziekte. Door haar heb ik de erfelijke ziekte in mijn familie kunnen stoppen.’

Wetenschap

‘Julian is volledig van ons. Ik ben zijn moeder, mijn lichaam droeg hem, mijn bloed voedde hem, mijn hartslag bracht het zijne tot leven. Maar zonder de hulp van deze Russische vrouw was Julian er niet geweest. De medische wetenschap is zo ongelooflijk bijzonder. Ik geloof dat het niet voorbestemd was voor mij om mijn genen door te geven, dat zou ziekte opleveren en dat wil de natuur volgens mij voorkomen. Maar de medische wetenschap heeft mij toch moeder gemaakt en dat vind ik wonderbaarlijk. Want dat Julian een wonder is dat weet ik wel zeker.’

Eerdere ‘buiken van’ teruglezen? Dat kan! Suus, Angela, Anne en Femke gingen Nienke voor.

Meer leuke content? Like ons op Facebook