Na het lezen van dit verhaal laat je je kind nooit meer alleen

Anne Broekman 15 sep 2016 Kids

Het is zo verleidelijk. Je baby ligt tevreden te knorren, de koffie/melk/luiers zijn op en de supermarkt is om de hoek. Dus je springt op de fiets om snel even een kleine boodschap te doen. Nou, na dit aangrijpende verhaal van een Rotterdamse agent laat je dat voortaan wel uit je hoofd.

Ik heb het zelf één keer gedaan. Mijn dochter was ergens onderweg haar favoriete knuffel verloren. Terwijl zij lag te slapen, speurde ik op de fiets onze route na, koortsachtig zoekend naar een bruine haas. Ik vond ‘m eenzaam op de stoep en spurtte weer naar huis, waar gelukkig alles nog pais en vree was. Hoe anders was het lot van de moeder uit deze blog van agent Piet Kats.

[source id=”attachment_117287″ align=”none”]fiets[/source]

Hij beschrijft hoe hij een melding krijgt van een fietser die door een auto is aangereden. De jonge vrouw heeft een flinke hoofdwond en is niet aanspreekbaar. ‘Maar wie is de vrouw? Ze heeft wat los geld en een bankpasje in haar zak, maar verder totaal niets waar wij uit kunnen opmaken wie ze is. Met spoed gaat ze met de ambulance naar het ziekenhuis. In het ziekenhuis vertelt de verpleegkundige dat ze nog niet weten wie de vrouw is, maar wel dat ze kort geleden bevallen moet zijn. Maar waar is de baby? Ik heb hier geen goed gevoel bij.’

LEES OOK: Lieve foto: agenten laten hun nagels lakken door twee meisjes op straat

Als zijn eigen kind

Omdat ze haar bankpasje hebben, kunnen de agenten via de bank het adres van de vrouw achterhalen. Kats schrijft: ‘De volgende schrik komt, ze staat op het adres ingeschreven met alleen een baby van een paar weken oud. Gezien het snikhete weer en de tijd die tussen het moment van aanrijding en nu zit, rijden we opnieuw met spoed naar het adres. Bij bellen of kloppen wordt niet opengedaan, een oppas is er kennelijk niet. Een sleutel hebben we niet, dus trappen we de deur in en stormen we de trap op. In een slaapkamer staat een wieg, waarin een klein meisje hard ligt te huilen. Ik til haar op en druk de baby tegen me aan. Het is net of ik mijn eigen kind in de armen sluit. Mijn collega Louis, ook vader, vult een tas met attributen zoals luiers, een fles, melkpoeder en een flessenwarmer. Provisorisch sluiten we de deur weer af. Met een krijsende baby in een maxi-cosi rijden we naar het bureau. Weer eens wat anders dan een krijsende arrestant.’

[source id=”attachment_117289″ align=”none”]baby-agent[/source]

‘Op het bureau pakt een vrouwelijke collega meteen de baby uit de maxi-cosi. Ze weet er wel weg mee en gaat lekker zitten kroelen. Wij gaan op zoek naar familie en kunnen als eerste een zus bereiken, die het hummeltje komt ophalen. Met verhitte hoofden en drijfnatte kleding kijken we elkaar voldaan aan. Onze dienst zit erop. Dat wordt thuis een ijskoud biertje!’ De agent sluit af met de fijne mededeling dat de moeder weer helemaal zal herstellen. Eind goed, al goed, maar wat zal deze vrouw geschrokken zijn.

LEES OOK: Heftig: dit veranderde het leven van deze agente

Heb jij je slapende kind weleens alleen gelaten? Praat met ons mee!

Today.com

Reageer op artikel:
Na het lezen van dit verhaal laat je je kind nooit meer alleen
Sluiten