Niets zo veranderlijk als een peuter in 8 treffende voorbeelden

Kids

Ken je dat? Dat je kind van de een op de andere dag ineens een totaal ander persoon lijkt? Of op z’n minst plots vreemd gedrag vertoont? De 2-jarige dochter van Famme’s Anne was deze week weer net zo veranderlijk als het weer een peuter.

Ik weet nog dat mijn dochtertje als baby weleens een regeldag had. Dacht ik haar nét een beetje te kennen en een goed schema te pakken te hebben, dan draaide ze alles weer lukraak om. Het dreef me tot waanzin. Maar het schijnt erbij te horen, bij baby’s. Wat ze me niet verteld hadden, is dat peuters er ook een handje van hebben om ineens met de kont tegen de krib te gaan. Afgelopen week maakte mijn dochtertje zonder waarschuwing of overleg vooraf de volgende veranderingen mee:

1: Ze raakte geobsedeerd door ‘Boy’

Al sinds haar geboorte lees ik haar elke avond ‘Raad eens hoeveel ik van je hou’ voor. Maar ineens wilde ze niets meer weten van hazen die ‘zoooooo veel’ van hun kleintje houden. Ze wees ‘die, die!’ naar ‘De kleine walvis’ en sindsdien lees ik dat boek voor. Hoofdpersonage Boy is nu plots een stevige obsessie voor haar geworden. Te pas en te onpas schreeuwt ze zijn naam: ‘BOY!!!’ En o wee als ik het boek dan niet snel genoeg te pakken heb. U vraagt, wij draaien, miss Toddler.

2: Ze pelt ineens zelf haar manderijn

Tot voor kort zette mijn dochtertje gewoon haar tanden – als ware het een appel – in een manderijn, haar favoriete fruitsoort. Maar twee dagen geleden mocht ik haar plots niet meer helpen met het pellen. Eerlijk gezegd onderschatte ik haar. Ik dacht: yeah right, die komt zo smekend bij me terug. Not! Met haar behendige vingertjes pelde ze zó de manderijn. Ik moest haar wel helpen bij het verwijderen van de irritante witte draadjes. Gelukkig ben ik nog van enige nut voor haar.

LEES OOK: 15 gedachten die je peuter heeft rond bedtijd

3: Ze is ‘allergisch’ voor truien

Ik had het al vaak van andere moeders gehoord: kinderen die moord en brand schreeuwen als ze aangekleed worden. Maar niet mijn oogappeltje hoor, nee nee. Dácht ik. Nou heeft mijn peuter al maanden de gewoonte om haar broek steeds uit te trekken (ik heb ontelbaar veel foto’s van haar met blote benen in huis) maar nu zijn truien en shirts ook ineens de belichaming van de duivel ofzo. ‘NEEEEEEEE!’ schreeuwt ze als ik iets over haar hoofd probeer aan te trekken. Alsof ik de trui van binnen heb bekleed met glasscherven en spijkers. Nou ja. Het zal wel vanzelf overgaan, en anders is ze een rasechte nudist.

4: Ze durft niet meer in bad

Ook zo gek. Was ze eerst nog vrolijk in bad aan het spetteren en spelen, sinds een paar dagen krijg ik haar er met geen mogelijkheid in. Ze schreeuwt alsof het bad gevuld is met hete lava (het water is heus op goede temperatuur, heb ik gecheckt). Geen idéé waar ze dat vandaan heeft. Dus nu staat ze huilend in bad – ze weigert te gaan zitten – en gooi ik in een recordtempo water en shampoo over haar lijf en koppie. Leuk speelgoed heb ik al geprobeerd, net als er zelf bij gaan zitten in dat pislauwe water. Iemand een gouden tip? Liefs, Anoniempje.

5: Ze praat veel meer

Nou, de laatste keer op het consultatiebureau lieten ze al het woord ‘logopedie’ vallen omdat ze inmiddels toch wel woordjes achter elkaar hoorde te zetten. Maar vier dagen geleden begon ze vanuit het niets te babbelen. Nog geen literaire volzinnen, maar wel dingen als ‘papa ook weg’ en ‘banaan niet lekker’. En daar kan je als moeder dus heel trots op zijn. Zacht ei dat ik ben.

6: Ze kent nu ook ‘ja’

Was ‘neeeeeeeeeeeeee’ tot voor kort het enige antwoord dat ik kreeg, nu zegt ze ook weleens ‘ja’ of – vind ik reuze grappig – ‘oké’. Al meent ze er geen zak van hoor. Want toen ik vroeg of ze haar blokken wilde opruimen zei ze ‘oké’ maar gebeurde er niks, nakkes, nada.

7: Ze poept in besloten setting

Ook iets wat me de afgelopen dagen opviel: mijn peuter poept nu privé. Eerder stond ze pontificaal voor de tv met een rood hoofd te steunen en te kreunen om de keutels en drollen vrij baan te geven. Maar nu merk ik dat ze een rustig plekje opzoekt om haar number two te doen. Meestal vind ik haar verscholen in de keuken: ‘Poepie!’

8: Ze klooit weer met haar slaaptijden

Houdt dat ooit op? As we speak werk ik thuis en hoor ik haar weer raaskallen in haar bedje terwijl ze al een uur had moeten slapen. Er valt geen touw aan vast te knopen. Soms slaapt ze tussen de middag met gemak drie uur, soms weigert ze ook maar een minuut haar ogen dicht te doen. Soms ligt ze om half zeven braaf te slapen, soms hoor ik haar nog keten als ik zelf naar bed ga. Help!

Ach ja. Wat zeggen ze ook alweer altijd? Verandering is goed. En het leven met een peuter is in elk geval nooit saai. Of rustig.

‘Even snel’ is er niet meer bij: Dit is wat je moet weten over het leven met een 2-jarige in de peuterpuberteit

Meer leuke content? Like ons op Facebook