‘O ja, gele poep…’ 5 dingen die je denkt als je op kraambezoek gaat

Persoonlijk

Mijn dochtertje is inmiddels alweer bijna twee, maar mijn vriendinnen zitten nog volop in de zwangerschaps- en new born-perikelen. Dat betekent: beschuit met muisjes, cadeautjes en de kleine bewonderen. En tijdens zo’n kraambezoekje schieten de volgende dingen door mijn hoofd.

Herkenbaar?

1: ‘Ooooh! Zo klein!’

De mini-vingertjes, gesloten oogjes, ongecontroleerde grimasjes, kleine gaapjes… Prachtig, zo’n miniatuur schepseltje. En ik vraag me dan altijd af: was mijn apekoppie ook ooit zo klein? Ja natuurlijk, maar dat vergeet je dus weer.

LEES OOK: Do’s en don’ts rondom het concept ‘kraambezoek’

2: ‘Zal ik dan toch…?’

Mijn vriend en ik zijn het erover eens dat we het bij één kindje houden (om diverse redenen waarmee ik jullie nu niet zal vervelen). Maar bij het zien van van zo’n wurmpje en het ruiken van de pluizige Zwitsal-haartjes, laten mijn eierstokken toch een klein protestje horen. En denk ik stiekem: hoe zou het zijn, nog zo’n hummeltje erbij?

3: ‘O ja, die gebroken nachten van from hell!’

Maar dan zie ik ze plots: de wallen onder de ogen van mijn vriendin. En weet ik het weer. Die nachtelijke voedingen, stipt elke drie uur. De daaropvolgende darmkrampjes, waardoor ik ruim een uur al wiegend een schreeuwend hoopje mens probeerde te kalmeren. Hoe ik haar daarna héél voorzichtig terug legde in haar wiegje en daarna nog een uurtje kon slapen, voor het hele circus opnieuw zou beginnen. Ik kijk naar mijn vermoeide vriendin, en denk: heel veel succes, lieverd. Het wordt vanzelf beter. Ooit.

4: ‘Hé! De poep is geel!’

Grappig hoe snel je sommige dingen uit je geheugen wist. Want zodra mijn vriendin haar kleintje verschoont, herinner ik het me weer: zuigelingenpoep is geel. En heeft zo’n gekke, zoete, weeïge geur. En zit werkelijk overal. Op de romper, het ruggetje, jouw vingers…

5: ‘Wat gaat het toch snel’

Soms lijkt het net gisteren dat ik omringd door het voedingskussen, speentjes en spuuglapjes in mijn kraambed lag. En nu stapt mijn meisje vrolijk rond, kent ze zo’n 25 woorden en werpt ze zichzelf woedend op de grond als ze haar zin niet krijgt. De tijd gaat zo bizar snel. Soms mis ik die babytijd. Het cocoonen met je kleintje op je borst, de lieve pruttelende geluidjes en eerlijk is eerlijk: de vele slaapjes. Geniet er dus van, zolang het duurt.

Het perfecte excuus voor je smulrol, onder andere: 8 dingen die je mist als de babytijd voorbij is

Meer leuke content? Like ons op Facebook

The Mountain Laurel