Anne schrijft ode aan al die lieve, leuke, fantastische, gekke ooms

Persoonlijk

Vroeger vond ik het lang niet altijd leuk, het hebben van een oudere broer. Maar nu ik moeder ben, is hij ineens de oom van mijn dochter. En echt waar, ieder kind heeft zo’n gekke, lieve, doldwaze onkel in z’n leven nodig.

Het waren vroeger alles behalve vredige Brady Bunch-taferelen bij ons thuis. Yep, het wilde flink knetteren tussen mijn broer, zus en ik. En uiteraard spanden wij meisjes vaak samen tegen de enige jongen in huis.

Geen katjes

Een paar incidenten: mijn broer schoot met zijn luchtbuks op onze Barbies, een kogeltje ketste af en raakte de pink van mijn zus. Ik kan haar gebrul nog horen. Maar wij waren ook geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken. Mijn broer viel een keer tijdens het buitenspelen op de stoep. Ik lachte hem uit, en mijn zus rende (per ongeluk!) over zijn pols die op de stoeprand lag. KRAK! Pols gebroken. Om nog maar te zwijgen over de talloze ruzies over wie wat op tv mocht kijken, wie er op de oude SEGA-computer mocht spelen (mijn broer verkocht ‘m later zonder even te overleggen) en waar alle koekjes gebleven waren. O, en in mijn mijn puberjaren sleurde hij mij een keer een louche coffeeshop uit, waar hij zelf geheel toevallig langskwam natuurlijk. Never a dull moment, kortom.

Nog meer Famme? Volg ons ook op Instagram.

Een paar traantjes

Maar we werden ouder, en ook een beetje wijzer. Eerst kreeg mijn zus twee mooie dochters. En twee jaar geleden werd mijn meisje geboren. Mijn geplande keizersnede werd vanwege een hoge bloeddruk plots twee weken vervroegd. En dus zat mijn broer, die zijn vakantie zo zorgvuldig gepland had om de geboorte van zijn nichtje mee te kunnen maken, nog op een strand in de Dominicaanse Republiek. Ik belde hem vanaf de verkoeverkamer om te vertellen dat ons kleintje probleemloos geboren was.

Bubbels

Hij klonk blij en opgelucht. Later bekende hij dat-ie wat traantjes had moeten laten, omdat hij wist dat hij niet bij ons familieritueel zou zijn: met z’n allen een glas bubbels heffen op de geboorte van een nieuwe telg. Toen hij terug was in Nederland reed hij van de stress naar het verkeerde ziekenhuis. Eenmaal op de juiste kraamafdeling aangekomen keek hij vol verwondering naar zijn piepkleine nichtje – en mijn megagrote oma-onderbroek.

via GIPHY

Lachen en schrikken

Mijn broer – de oom – stoeit onvermoeibaar met de meisjes, laat ze lachen en schrikken en brengt ze op idiote ideeën (nee, jullie krijgen geen lucifers mee naar buiten, duh). De rol van stoere oom voor wie niets te gek is, past ‘m perfect. Het is mooi om te zien hoe de onderlinge verhoudingen door de jaren heen op een natuurlijke manier verschuiven. Al stompt hij mij nog steeds met volle kracht tegen m’n bovenarm en praat ik hem nog altijd met een irritant stemmetje na. Sommige dingen veranderen ook nooit.

Avontuurlijk én beschermend

Hierdoor besef ik hoe leuk het is dat mijn broer nu de oom is van mijn hartelapje:
– Hij beschikt over een tomeloze energie als het gaat spelen en rauzen. Dat heb je, zonder gebroken nachten.
– Hij heeft humor en laat z’n nichtjes vaak lachen (met wel poep- en piesgrappen, maar toch.)
– Hij heeft dezelfde krullen als mijn apie. En dat is gewoon supervertederend, twee van die krullenbollen samen.
– Hij is avontuurlijk. Mijn broer vindt het prima als de kleintjes in plassen springen, met zware takken sjouwen en eens flink vies worden. Komt ook omdat hij de was niet hoeft te doen, natuurlijk.
– Maar tegelijkertijd ook heel beschermend. Zoals hij mij destijds uit de coffeeshop sleurde, zal hij ook niet aarzelen om zijn nichtjes te hoeden voor rottigheid en onheil.

Altijd een speelmaatje in de buurt is wel zo handig: 10 redenen om je kind een broertje of zusje te geven

Meer leuke content? Like ons op Facebook