Onderzoek: koppige kinderen worden later rijk en presteren beter

Kids

Koppige kinderen verdienen later bovengemiddeld en presteren beter tijdens hun studie. Een geruststellende gedachte voor alle moeders met koppige kinderen dus. Zoals onze Patricia.

In mijn familie zit koppigheid in de genen gegoten als beton. Nou ja, bij mijn vaders kant dan. Mijn oma, die ik mij herinner als een sterke, gründliche, vastberaden vrouw, heeft koppigheid uitgevonden.

Twee weken stilte

Als ze boos was, en dat was ze vaak op mijn opa – een nogal vrolijke flierefluiter -, hield ze haar mond. En dat kon ze uren volhouden. Volgens de overlevering ligt het record op twee weken ijzige stilte. Ik kan er zelf ook wat van, maar zo onvermurwbaar als mijn grootmoeder ben ik niet.

Immer grade aus

Maar dan is er nu mijn dochter (3). Ik wil haar niet meteen in een hokje stoppen of vergelijken met mijn oma, maar koppigheid is haar niet vreemd. Zo jong als ze is. Oké, elke peuter kan er natuurlijk wat van. Maar als ik de mijne met kinderen van vriendinnen vergelijk, gaat zij net wat verder. Haar wil is ijzersterk. Dat zeggen ze ook op de crèche. Zo van: ‘Als zij een doel voor ogen heeft, is ze daar niet makkelijk vanaf te brengen.’ Immer grade aus, zeg maar.

Geen naloper

Een voorbeeld. Mijn dochtertje wil fietsen op haar fiets met zijwieltjes. Dus wij naar buiten. Ik loop naast haar en geef haar onderweg ineens een zetje in de rug. Foute boel. Woest wordt ze. Want ze wil het ‘ZELF DOEN!’ Dan moeten we dus he-le-maal terug naar het punt waar ik haar dat zetje gaf, en precíes dat punt dan hè, zodat ze het opnieuw kan doen, zonder mijn hulp. Geen mens die haar daar vanaf kan brengen. En zo heb ik honderd voorbeelden.

Oma

Mijn oma zei wel eens tegen mij: ‘Iemand met een sterke wil, is geen naloper en wordt niet afgeleid op weg naar haar doel.’ Nou ja, zoiets heb ik ervan onthouden. Als ik mijn kind zie, denk ik in elk geval: ‘Mijn oma had gelijk.’ Die doorbijter van mij, die komt er wel. Al is het vaak om doodmoe van te worden, want ze kan niet altijd die wil doordrijven natuurlijk.

Opstandigheid

Een studie, waar ik pas geleden op stuitte, stelt dat koppigheid en het overtreden van regels geen slechte eigenschap van kinderen hoeft te zijn. Dit soort kinderen zouden later beter presteren en bovendien meer dan gemiddeld gaan verdienen. Hoe zijn ze daarachter gekomen? Door 745 kinderen tussen de acht en twaalf jaar te onderzoeken op vastberadenheid, aansprakelijkheidsgevoel en opstandigheid. Veertig jaar later hebben de onderzoekers deze kinderen weer opgezocht om te kijken wat er van ze geworden is. Wat blijkt? De opstandigen presteren beter tijdens hun opleiding en verdienen meer in hun volwassen leven.

Gaat ze hoor, op haar fiets

Ouderlijk gezag

De onderzoekers speculeren vervolgens hoe dat komt: ‘We nemen aan dat de mensen met een hoger inkomen meer vastberaden en veeleisend zijn als het aankomt op zoiets als salarisonderhandelingen of opslag.’ Mensen die van nature koppig zijn, zouden ook meer bereid zijn om voor zichzelf te vechten. ‘En’, zeggen ze: ‘Kinderen die vaker de regels ‘verbreken’ en gewend zijn het ouderlijk gezag te tarten, zijn meer bereid op te komen voor hun eigen interesses en doelen, een karaktereigenschap die later leidt tot meer gunstige uitkomsten voor het individu.’

Kijk, en zo is die koppigheid, die toch vaak gezien wordt als een negatieve eigenschap (want lastig voor opvoeders en oppassers), toch nog ergens goed voor. Immer grade aus, dus. En wie weet wat mijn koppige dochter daar later allemaal mee zal bereiken.

LEES OOK: dit is waarom mijn peuter elke avond vóór 19u in bed ligt.

Meer Famme? Volg ons ook op Instagram!

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Over Sixty