Dingen die je kan doen als je wil dat je kind niet verstaat wat je zegt

‘Wat vind jij, mag ze een t-o-e-t-j-e?; ‘Natuurlijk mag ze geen effing toet’

Weinig wezens zijn nieuwsgieriger dan kinderen. Dat begint al de eerste maanden wanneer ze gretig om zich heen kijken om alles in zich op te nemen, tot de jaren die volgen waarin ze zoveel mogelijk vragen stellen en zich met van alles en nog wat bemoeien.

‘Je mag wel alles eten, maar niet alles weten’: Hoe vaak ik dat mijn vader vroeger niet heb horen zeggen – en elke keer weer dreef het me tot wanhoop. Want ik wilde helemaal niet alles eten, maar natuurlijk wél alles weten.

Nu ben ik al een paar jaar zelf moeder en realiseer ik me hoe hondsvermoeiend het af en toe is, zo’n kind dat allerliefst is, maar alles pareert met ‘waarom?’, ‘hoe dan?’, ‘wat?’ (op goede dagen gevolgd door ‘zeg je’) en vooral ‘waarom niet?’

Dus zijn de vriend en ik drukdoende met het vinden van manieren om ervoor te zorgen dat onze kleine Sherlock niet alles hoort wat we zeggen. ‘Bepaalde dingen bespreken als ze niet in de buurt is’ – bedankt voor de tip – die kennen we. Maar er zijn ook nog een paar andere sluiproutes, waaronder de volgende.

1. Een andere taal praten

Aangezien ons kind tot voor kort in een Engelstalig land woonde, biedt Engels bij ons niet echt een oplossing, maar Engels praten geldt in veel gezinnen als een prima escape exit.

2. Woorden spellen

Ik voel me altijd een beetje als juf Jannie als ik het doe, maar totdat ze zelf met aap, noot en mies in de weer gaat, werkt het als een zonnetje.

3. Dingen afkorten

Zullen we met de fie of met de oo naar de kinderboerderij? Ik hoorde het laatst een vriendin zeggen. En hoe tuttig ook: ik wist gelijk wat ze bedoelde.

4. Het aan elkaar whatsappen

Maar dat werkt dan weer niet zo goed met het idee te proberen telefoons niet de hele tijd in de buurt/onder onze neus te hebben in haar bijzijn. Keuzes, keuzes.

Scheldwoorden: go of nogo?
In diezelfde categorie ‘dingen-die-ze-niet-hoeft-te-horen’ vallen scheldwoorden, waarvan we uiteraard allemaal proberen ze zo ver mogelijk bij het kindervolk vandaan te houden. Hét voorbeeld: de vermaarde chips in plaats van shit, ook al kan ik altijd een licht spottende glimlach niet onderdrukken als ik een moeder dat hoor zeggen. Maar feit is dat het beter zou zijn als we allemaal nooit meer zouden schelden op zo’n toonhoogte dat kinderen het horen.

K [kaa] in plaats van kut

Ook gehoord: kaas.

Effing in plaats van fucking

Niks mis mee, komt nog steeds lekker agressief je strot uit, maar is feitelijk geen schelden. Eind goed, al goed.

Piep in plaats van een scheldwoord

Ik krijg altijd een beetje het idee dat ik met een antwoordapparaat praat, maar het is een optie.

Rododendron in plaats van … (zelf invullen)

Dat moest ik van diezelfde vader van wie ik alles mocht eten zeggen als ik boos was. In plaats van godverdomme, liefst. De logica erachter snap ik tot op de dag van vandaag niet, en ik geloof ook niet dat ik het er ooit echt uitgeperst heb, die rododendron.

En wat nog meer?

Heel graag zouden we dit lijstje aanvullen, maar we zijn op een dood spoor beland. Vertel het ons: wat doe jij om ervoor te zorgen dat je kind je niet altijd verstaat? En hoe kort jij scheldwoorden voor je kinderen af? Deel je tips en tricks op onze Facebookpagina.

Meer leuke content? Like ons op Facebook