Het blijft bij één kind, maar toch: 5 x momenten waarop ik een tweede overweeg

De dochter van Famme’s Anne wordt bijna twee, en het is voor 99,9% zeker dat ze geen broertje of zusje krijgt. Maar soms, heel soms, heeft Anne zo haar zwakke momenten.

Er zijn een paar redenen waarom ons apie waarschijnlijk enig kind blijft. Een paar zijn praktisch van aard (we wonen vrij klein en willen eigenlijk niet verhuizen, ik vind het al eng om met één kind voorop te fietsen, logeeradresjes zijn voor één kleintje nog wel makkelijk te hosselen) en dan zijn er ook nog de psychische aspecten. Of eigenlijk: psychisch aspect, enkelvoud. In de zin van: ik betwijfel of ik het wel aankan, nog zo’n apekop erbij. En tot slot: mijn vriend wil het echt, echt, ECHT niet. Klein detail, maar toch. Maar er zijn van die momenten waarop ik er wel over fantaseer hoor, nog zo’n heerlijke newborn. En wel op deze:

1: Als ik babyhaartjes ruik

O, het genot. Is er iets fijner dan met je neus in die zachte pluishaartjes te snuffelen? Dat is een serieuze vraag hoor: is er IETS fijner dan dat? Dat dacht ik al. Love it.

2: Als ik op kraambezoek ben

Een huis waar net een baby is geboren, ruikt anders. Naar poepluiers, Zwitsal en vooral naar blijdschap, liefde en dankbaarheid. Dat geluk is haast tastbaar en bijna verslavend. Ik kan me die kraamperiode nog goed herinneren. Iedereen was blij, en o zo lief voor mij. Er werd voor me gekookt, ik stond in het middelpunt van de belangstelling (oké, gedeelde spotlights met die kleine aap van me) en zelfs als ik onredelijk was of huilde om niets, dan werd dat met de mantel der liefde bedekt. Een mooie tijd die ik best nog eens zou willen meemaken.

LEES OOK: Moeder bevalt van twee kinderen in tien maanden tijd

3: Als ik aan het werk ben

Nou ja, niet altijd als ik aan het werk ben natuurlijk, want dan zou ik dagelijks naar een tweede verlangen. En dat is niet zo. Maar als je voor Famme schrijft, heb je best veel met baby’s te maken. Goh. En dus zoek ik vaak op Pinterest en beeldbanken naar mooie foto’s van newborns, voor bij een artikel. En godallemachtig, wat komen er dan prachtige plaatjes voorbij. Van die foto’s waarbij iedere vezel in mijn lijf schreeuwt dat er weer gedragen, gebaard en gezoogd moet gaan worden, so to speak.

4: Als ik haar babykleertjes zie

Laatst had ik dan eindelijk de tijd en puf om de babykleertjes van mijn dochter uit te zoeken, dit in verband met een zwangere vriendin die ook een meisje verwacht. Nou, dat raakte wel even een gevoelige snaar. Och, het berenpakje dat ze droeg, toen ze uit het ziekenhuis kwam. Ah, dat schattige maillotje waarin het net leek alsof ze ballerina’s aanhad. Oeh, het dottige jurkje dat haar zo leuk stond op onze eerste gezinsvakantie. Kleertjes in maat 50/56 laten mijn eierstokken rammelen, zo simpel is het. Bovendien best zonde als ze maar één ronde meegaan. In die zin is het best duurzaam om nog een kindje op de wereld te zetten, toch?

5. Als ik oude foto’s bekijk

Leuk hoor, dat Facebook. Vooral die herinneringen waarmee ik continu om de oren word geslagen. Foto’s van toen onze peuter nog maar een paar dagen of weekjes oud was. Oogjes dicht, gebalde vuistjes, heerlijk knorrend. Ik krijg er haast een toeschietreflex van. Dan wil ik zó graag even teruggaan in de tijd. Maar dat kan niet. Wat wellicht wél kan: nog zo’n apie erbij…

We slapen er nog maar een nachtje over. Want o ja, van slapen hou ik ook erg veel, en dat kunnen we nu weer. En da’s ook wat waard.

‘Zo zeg, lekker rustig!’ 12 dingen die je nooit tegen ouders met 1 kind moet zeggen

Foto’s: Katie Purnell, Etsy, Ale & Tere

Reageer op artikel:
Het blijft bij één kind, maar toch: 5 x momenten waarop ik een tweede overweeg
Sluiten