Openhartig: moeder vertelt over haar onzekerheid na de keizersnede

Maaike Helmer 8 mei 2015 Body

Een niet-medische bevalling, dat is waar Simone (31, pseudoniem) zich op heeft ingesteld. Op het allerlaatste moment, na bijna 24 uur weeën, valt de beslissing dat er een spoedkeizersnede moet plaatsvinden. Daarna wordt ze geplaagd door onzekere gedachten…

Natuurlijk is het niet wat je verwacht, na een heel relaxte zwangerschap: dat je uiteindelijk een spoedkeizersnede krijgt. Het zelfvertrouwen van Simone krijgt na haar keizersnede een flinke klap. Uiteindelijk roept ze professionele hulp in. Ze vertelt Famme openhartig over de onzekere gedachten waar ze na de keizersnede mee worstelde.

Ik heb gefaald

‘Niet zelf ‘mijn kind eruit te kunnen werken’, dat voelde na mijn bevalling als falen. Hoewel ik weet dat bevallen iets is wat de natuur doet, kon ik me er moeilijk overheen zetten dat het mijn lichaam niet lukte. Het voelde als falen.’

Maar… ik doe alles toch goed?

‘Dat het niet ging, ik begreep er niks van. Ik adem goed, ik ben hartstikke ontspannen, ik ga mee in alle weeën; hoezo krijg ik die ontsluiting niet op gang?!’

Hier heb ik niet voor geoefend…

‘Tijdens zwangerschapsyoga of -gym wordt gefocust op het moment van geboorte. Uren werk je toe naar het persmoment. En dan wordt je buik opengesneden. Hier heb ik niet voor geoefend! Ik zou persweeën hebben, en dan na pijnlijk duwen mijn zoontje op de wereld zetten. Dat op de wereld zetten zou nu opeens iemand anders doen.’

Zo hoort het niet!

‘Ik had een klassiek beeld in mijn hoofd van hoe een bevalling ‘hoort te zijn’. Een snee in mijn buik paste niet in dat beeld. Keizersnedes worden eigenlijk nauwelijks behandeld tijdens al die uren bij de verloskundige en de zwangerschapsgym. Een keizersnede ‘hoort niet’, zo voelde het daardoor.’

‘Ik adem goed, ik ben hartstikke ontspannen, ik ga mee in alle weeën; hoezo krijg ik die ontsluiting niet op gang?!’

Ben ik geen echte vrouw?

‘Elke vrouw kan toch bevallen? Het is één van de weinige dingen die vrouwen wel kunnen en mannen niet. Het was na de bevalling verleidelijk mijn vrouw-zijn te linken aan het bevallen. Ik vroeg me af: ben ik nu bevallen of niet? Want feitelijk gezien is mijn kind eruit gehaald. Nu weet ik dat bevallen via een keizersnede net zo goed een bevalling is.’

Ik heb er niks voor gedaan

‘Na 24 uur weeën was ik klaar voor een climax. En dan snijden ze je buik open en dat is het dan. Sowieso, de hele sfeer in zo’n operatiekamer is gek. Iedereen is druk bezig om alles klaar te zetten en ik lig daar maar. Een ruggenprik is nodig, maar dat laatste stapje miste ik daardoor. Hup, daar was ‘ie. Voor mijn gevoel had ik de bevalling niet afgemaakt, had ik niets ‘gedaan’.

Nu ben ik een uitzondering

‘Als ik anderen vertel dat ik een keizersnede heb gehad, reageren ze vaak meelevend: ‘O, wat vervelend voor je….’ Dat bevestigt het beeld dat een keizersnede een teleurstelling is, iets verdrietigs. Ik voel me een uitzondering. ‘O?’ is vaak al genoeg. Het heeft geen oordeel en geeft me de ruimte. Ik wil namelijk zo graag trots vertellen over mijn geweldige zoon!’

Conclusie: een bevalling is bevalling

‘Een GGZ-verpleegkundige maakte mij ervan bewust dat een bevalling niet alleen het ‘moment supreme’ is dat vrouwen vaak in gedachten hebben. De bevalling is niet per se de weeën, de ontsluiting, het persen. De bevalling is het afsluiten van een periode van negen maanden waarin je een kind hebt gedragen. Dat idee is troostend en wáár: dat ik een keizersnede kreeg, maakt uiteindelijk niks uit. Het duurde even voor dat kwartje viel, maar nu ben ik net zo trots als een vrouw die ‘gewoon’ beviel dat mijn lichaam dit heeft doorstaan.’

Herken je je in de gedachten die Simone na haar keizersnede had? Praat erover mee op onze Facebookpagina!

Reageer op artikel:
Openhartig: moeder vertelt over haar onzekerheid na de keizersnede
Sluiten