Oproep aan ouders met reken- en wiskundefobie: fake it!

Kids

Maak kennis met de nieuwste overdraagbare angst waar je voor op je hoede moet zijn: wiskundefobie. De uiterst besmettelijke variant wel te verstaan.

Het schooljaar is weer begonnen. Krijgt je kind voor het eerst te maken met (hoofd)rekenen of wiskunde? En gruwel je nu al bij het idee hem daarbij te moeten helpen omdat je zelf dus echt zo a-wiskundig bent als het maar kan? Vind je breuken net zo makkelijk te begrijpen als een Japans geschreven handleiding voor blenders? Sssssssjt, of je dat vooral niet hardop wil zeggen waar je kind bij is.

Wiskunde-angstigheids-fobie-ding

Want onderzoek wijst uit dat kinderen waarvan de ouders zeggen dat ze niet goed zijn in wiskunde, zelf ook niet goed zijn (worden) in het vak. Kinderen van wiskunde-angstige mensen (Ik hoor je denken: ‘is dat überhaupt een woord?’ In het Engels wel: math-anxious) bleken gedurende het schooljaar minder goed te presteren tijdens wiskundelessen en bovendien zelf ook een wiskunde-angst te ontwikkelen. Saillant: dat gebeurde alleen als ouders regelmatig probeerden te helpen bij huiswerk.

‘Ik begrijp er echt he-le-maal niets van, zucht’

Als wiskundig bange ouders (leuke vervoeging wel) hun kinderen zelf hun huiswerk lieten doen, werd deze angst niet overgebracht. Et voilá, daar heb je dus je vrijbrief op zwart-wit. Zou dat zijn omdat ouders tijdens het helpen met het huiswerk (of een verwoede poging daartoe) te vaak verzuchten ‘dat ze er echt he-le-maal niets van begrijpen’ en de kinderen dat daardoor overnemen?

Averechts effect

Juistem. Kinderen pikken deze negatieve boodschappen op, en verbinden daar bewust en onbewust ook hun eigen conclusies aan. ‘Mama vindt het niet leuk/moeilijk/wordt zenuwachtig van moeilijke sommen dus ik ook.’ Daarmee heeft de helpende huiswerkmoeder helaas een averechts effect op de prestaties van haar kind. Daar komt bovendien bij dat een ouder die zelf niet goed is in rekenen of wiskunde, de stof waarschijnlijk ook niet duidelijk of efficiënt aan een kind kan uitleggen, noch hem echt goed kan helpen als ‘ie ergens niet uitkomt.

Houding > genetica

Tot zover het idee dat iets wel of niet goed kunnen genetisch bepaald is: volgens de wetenschappers is in deze context de houding van de ouders bepalender dan het genetische aspect – hoewel dat laatste uiteraard niet geheel weg te denken is. ‘Ouders onderschatten ouders nogal eens het mogelijke effect van hun houding en uitspraken op de (school)prestaties van hun kinderen,’ aldus de onderzoekers.

Zo moeilijk kan het niet zijn. Heus niet

Is ‘nee sorry schat, als ik je help, word je daar alleen maar slechter van’ hiermee het meest gerechtvaardigde antwoord als je 5-jarige je vraagt om je hemt kunt helpen met rekenen? Nee, zeker niet. Maar het is wel zaak om je voordat je dat doet enigszins voor te bereiden door je (goed) in te lezen, aldus de onderzoekers van de Universiteit van Chicago. Zo moeilijk kan het niet zijn, heus niet. Als je kind vanavond naar bed gaat dus toch maar even dat schoolboek van z’n bureau vissen…

Tip: www.beterrekenen.nl en www.wiskundetrainer.nl.

Ps. Pap, mam, bedankt hè.

Meer leuke content? Like ons op Facebook