De nummer 1. opvoedkundige fout die ouders van peuters maken

Kids

Supernanny Jo Frost is behoorlijk populair, blijkens de verkoop- en kijkcijfers van haar tv-programma’s en boeken. Aan de andere kant zijn er (gelukkig) ook een boel ouders die haar opvoedtechnieken juist niet omarmen. Hoe het ook zij, deze wijsheid van Frost zal niemand tegenspreken.

Ooit afgevraagd wat de grootste ‘fout’ is die ouders van peuters maken? Ik als moeder van een driejarige zeker wel. En daar is de supernanny met het verlossende antwoord. Ben je er klaar voor? Komt ‘ie:

De grootste fout die ouders van peuters maken, is dat ze hun kinderen onderschatten. ‘Peuters zijn veel slimmer dan je denkt,’ zegt ze. ‘Ze horen niet alleen wat we tegen ze zeggen, maar ze zijn ook heel goed in het oppikken van non-verbale communicatie.’

Kinderen zijn slimmer dan je denkt

Specifieker doelt ze op het feit dat peuters dondersgoed weten hoe ze moeten krijgen wat ze willen, en welke middelen ze daarvoor in moeten zetten. Denk: zeuren, huilen, krijsen (indien nodig).

Elke ouder die zegt dat zijn of haar peuter dat niet doet, die liegt – het is namelijk normaal peutergedrag, aldus Jo. Ook al nemen ouders zich voor om vooral niet in te geven, de realiteit is soms (vaak) dat de peuter uiteindelijk toch z’n zin krijgt. De slimmerd.

Codewoord: consistentie

Wat kunnen we doen om onze fout ongedaan te maken? Vrij weinig, als je ingegeven hebt, is het kwaad al geschied. Maar voorkomen kun je ‘m in de toekomst wel, meent Jo. Het codewoord: consistent zijn als ouder én zorgen voor consistente routines.

Stel: je gaat met je kind naar de speeltuin. Hoezee! Je kind vindt het superleuk in de speeltuin. Tot het moment dat jullie weg moeten: dat staat namelijk geheid garant voor gedoe. Veel gedoe. Bij je kind breekt op dat moment de angst uit: ‘we gaan nu weg uit de speeltuin en we komen hier nooit meer terug.’

Sprekende klok

Het advies: begin 20 minuten voor het geplande vertrek alvast met aankondigen dat jullie over 20 minuten naar huis gaan. Je herhaalt dat een paar keer in de tijd die volgt, als een sprekende klok. Wat er ook gebeurt, je houd je aan de geplande vertrektijd. Volgens haar zou het nóg beter zijn als je een paar keer per week naar de speeltuin gaat, dan snapt het kind dat weggaan niet betekent dat ‘ie er nooit meer terugkeert.

Net zo belangrijk als consistent zijn, is het volgens de supernanny ook essentieel om positief en empathisch te zijn jegens je kind. En natuurlijk nét iets slimmer dan je kind (deze laatste toevoeging komt van mij, niet van Jo).

Wist je dat een driftbui van een peuter eigenlijk een geschenk uit de hemel is?

Netmums