Opvoedkwestie: ‘Hoe reguleer ik beeldschermtijd, maar kom ik ook mijn kind tegemoet?’

Redactie 24 mei 2017 Kids

Je kunt de boeken er nog zo goed op nalezen, sommigen vragen over het opvoeden van de kinderen kun je het beste neerleggen bij andere ouders. Zij weten als geen ander dat je met de handen in het haar kunt zitten en de ‘regels’ niet altijd werken. Wij stellen daarom vanaf nu tweewekelijks de vraag aan jullie de opvoedkwestie van een andere ouder ‘op te lossen’.

Deze week de opvoedkwestie van Sara (32): ‘Zodra ik de iPad afpak veranderen mijn kinderen in een hels monster. Hoe reguleer ik beeldschermtijd op een manier waarbij ze wel spelletjes mogen doen of filmpjes kijken, maar zonder Chuckie-taferelen?’

Geef je advies + OPROEP

Stuur jouw advies over de bovenstaande kwestie naar [email protected] o.v.v. Opvoedkwestie. Binnenkort lees je hier dan misschien jouw reactie en die van anderen terug. Of nog makkelijker: reageer op onze Facebook-pagina. Heb je zelf een dilemma of een vraag? Stuur dat dan naar hetzelfde mailadres en wie weet kunnen andere moeders jou helpen.

Reacties op het vorige dilemma

opvoedkwestie eten
Twee weken geleden legden wij jullie de opvoedkwestie van Els voor. Haar dochtertje had ineens een periode waarin ze ‘s avonds heel slecht at, maar dan ‘s nachts wakker werd van de honger. Op die tijdstippen gooit Els er uit frustratie en wanhoop een papfles in. Ze vroeg jullie hoe ze dit ritueel het beste kan doorbreken. Een selectie van jullie antwoorden:

1. Catriona:

‘Misschien wat old school, (en gaat alleen op als je kindje verder gezond is) maar inderdaad (geduldig) uitleggen dat we samen aan tafel eten. Geen zin? Dat mag, maar dan komt er geen snack of toetje. Als je kind nog honger heeft daarna. mag hij dan wel het avondeten alsnog opeten. En dan inderdaad ‘s nachts niet dat flesje geven. Na een dag of wat heeft ze het door. Nu laat je haar immers haar gedrag in stand houden.’

2. Michelle:

‘Onze dochter van drie krijgt nog altijd voor het slapen gaan een flesje pap. Ze slaapt heel braaf de hele nacht. Doe waar jullie je goed bij voelen, niet wat anderen van je verwachten. En zoals andere mama’s al zeggen: maak geen strijd om het eten. Hier thuis, als ze het avondeten niet lusten, kunnen ze een boterham krijgen zodat hun buikje toch gevuld is.’

3. Christel:

‘Mijn dochter heeft ook zo’n periode gehad. Wij deden het zo minimaal 2 happen eten en dan een toetje. Toetje hoorde bij ons bij het eten, en als ze goed had gegeten (meer dan 2 happen) kreeg ze wat hagelslag in haar vla. Geen strijd ervan maken en ook geen ander eten geven. Het was vrij snel afgelopen, want ook mijn dochter werd wakker van de honger. Tsja, schatje moet je meer eten. Dat had ze snel door! Het is een fase die ook weer over gaat. Maar als je iedere avond/nacht vervangend eten geeft, leert ze er niks van.’

4. Fietje:

‘Oei oei. Ik ben twee en ik zeg nee. Eten word een macht spelletje. Het natuurlijk ritme van eten word verstoord. Leg een peuter uit dat ze overdag moet eten. De nacht gaat het buikje slapen. Wees niet bang ze gaat niet dood van de honger. Het zal gepaard gaan met wat emotionele reacties maar zo leert ze om naar haar lichaam te luisteren en de vraag te beantwoorden met het aanbod van overdag. Ik zou voor het slapen gaan niets meer geven. Want het lichaam gaat niet in rust. Succes en veel kracht toegewenst.’

5. Erna:

‘Onze dochter smeet zelfs haar maaltijd van tafel. Wát we ook probeerde, ze at nauwelijks. Snoepen deed ze niet en alle goede tips van t opvoedbureau of andere moeders ten spijt, ze at NIET. Toen ze n ondergewicht begon te krijgen, zijn we van alle regels afgestapt en hebben haar voor de tv gezet met bord. En écht waar, ze ging eten! En goed ook, ook al was t dan langzaam. En nu nog steeds (ze is 14) eet ze het beste rustig voor de tv. Laat iedereen maar denken en/of kletsen, zoek n manier (welke dan ook!) waarop je kind eet. De rest is niet belangrijk.’

6. Marcella:

‘Misschien ben ik dan heel hard, maar overdag niet eten, heb je s’nachts honger? Dan heb je echt pech! Had je maar moeten eten (mits het kind gewoon gezond is natuurlijk). Hier krijg je alleen een toetje als je je bord leeg hebt. Zo niet, dan geen toetje. Helpt perfect! Heb 3 goede eters en ze eten zo goed als alles (leeftijd van 4,8 en 11).’

7. Bianca:

‘Samen koken! Ze is nog wat te klein om zelf te snijden natuurlijk, maar zo ziet ze wat er gebeurt voordat het op haar bord terecht komt. Je kunt haar dan ook wat uit de pan laten proeven en mee laten helpen. Even proeven of de boontjes al gaar zijn, bijvoorbeeld. Zo eet ze van te voren misschien ook al wat en dat is dan weer mooi meegenomen! Salade is hier favoriet! Augurk, komkommer, tomaat en een gekookt eitje bijvoorbeeld. En speelgoedgroente met zo’n klittenband ertussen, dan kan ze natuurlijk ook ‘snijden’.’

8. Tessa:

‘Ik zou lekker naar je gevoel luisteren. Ik ben nooit spastisch geweest omtrent eten. Ik schep altijd op en mijn zoon eet op wat hij wil opeten. Hij kreeg ‘s nachts ook nog heel lang een flesje. Wat ik wel vaak deed was die fles van 120ml water maken en dan ipv 4 schepjes, maar 1 schepje voeding. Dan had hij toch de smaak, maar niet een hele fles. Ik ben geen voorstander van laten huilen en na een paar dagen is het over, want ‘s nachts is alles erger. Sterkte!’

9. Christa:

‘Nooit geen gevecht maken van het eten, onze zoon heeft heel lang alleen vlees en pap gegeten. Avondeten was 2 happen en dan kokhalzen. Ik zou er dan eerder voor kiezen een papfles voor dat ze gaat slapen, maar volg je eigen gevoel. Dat nachtelijk wakker zijn is ook niet echt prettig.’

10. Marije:

‘Onze kinderen hebben ook fases van moeilijk eten gehad ‘s avonds, dan gaf ik waar mogelijk ook ‘s middags warm eten. Dit is op een ander moment waarop ze minder moe zijn. Doorbreekt het patroon. Dit werkte vaak prima zodat er toch groente binnen kwam. En ‘s avonds werd er dan weer warm gegeten, maar was het niet stressvol en maakte het niet uit wat er en hoeveel er gegeten werd. Soms met een top up van brood of vaker soep.’

Sociale kinderen opvoeden: 7 gouden regels van hoogleraren

Reageer op artikel:
Opvoedkwestie: ‘Hoe reguleer ik beeldschermtijd, maar kom ik ook mijn kind tegemoet?’
Sluiten