Opvoedkwestie: ‘Hoe zorg ik ervoor dat mijn kinderen stoppen met scheldwoorden?’

Kids

Je kunt de boeken er nog zo goed op nalezen, sommige vragen over het opvoeden van de kinderen kun je het beste neerleggen bij andere ouders. Zij weten als geen ander dat je met de handen in het haar kunt zitten en de ‘regels’ niet altijd werken. Wij stellen daarom tweewekelijks de vraag aan jullie de opvoedkwestie van een andere ouder ‘op te lossen’.

Opvoedkwestie

Deze week de opvoedkwestie van Anne (39): ‘Ik heb drie kinderen. De oudste (8) komt de laatste tijd thuis met allerlei nieuwe woorden. Scheldwoorden. Kut, fuck, fokking. Geleerd op het schoolplein en in de klas. Van vriendjes met oudere broers. Zijn jongere broertje neemt de woorden nu over, zonder te weten wat het betekent. Ook maken ze er gebaren bij met de middelvinger. Ik zeg elke keer als ik het hoor dat het geen woorden zijn die we in huis gebruiken. Maar overal (op youtube en om hen heen) worden deze woorden te pas en te onpas gebruikt. Zelfs mijn man floept ze er weleens uit. Wat is nu dé manier om ervoor te zorgen dat ze geen scheldwoorden en scheldgebaren gebruiken? Ze willen tot nu toe niet luisteren. En dreigen is niet mijn stijl.’

Geef je advies + OPROEP

Stuur jouw advies over de kwestie van Anne naar [email protected] o.v.v. ‘Opvoedkwestie’ of reageer op onze Facebook. Binnenkort lees je hier dan misschien jouw reactie en die van anderen terug. Of nog makkelijker: reageer op onze Facebook-pagina. Heb je zelf een dilemma of een vraag? Stuur dat dan naar hetzelfde mailadres en wie weet kunnen andere moeders jou helpen.

LEES OOK: Jimmy Kimmel vraagt kinderen over scheldwoorden moeder

Reacties op de vorige kwestie

Twee weken geleden legden wij jullie de opvoedkwestie van Lianne voor. Zij twijfelde of ze een au-pair in huis zou nemen vanwege haar privacy en het rijkeluisimago dat er aan kleeft. Haar vraag aan jullie kun je hier nog even teruglezen.

1. Willeke

‘Wij zochten op korte termijn een nanny voor onze 4 koters omdat ik langdurig het ziekenhuis in moest. Via een bureau ging het te lang duren… maar wij konden gewoon niemand vinden die aan 4 kinderen wilde beginnen! Ik hoorde keer op keer ‘nee 2 kinderen en 3 is echt mijn max’…  Ik weet nog dat ik me nogal beledigd voelde. Uiteindelijk via het kinderdagverblijf een goede tijdelijke oplossing gevonden. Vier kinderdagverblijf voor de jongste is niet alles… maar ik ben ze erg dankbaar voor de goede zorg. En bijkomend pluspuntje: ik heb een zoon van 18 maanden die zelf z’n jas ophangt en z’n schoenen opruimt!’

2. Susan

‘Volg je eigen gevoel! Je bent niemand buiten je eigen gezin een verklaring schuldig. Er is niets mis met het beste voor jouw kinderen willen. Wat dat is kun je als moeder het beste inschatten.Daarbij… hier zie je het inderdaad erg veel (ik woon in het Gooi). Maar wat mij ook opvalt is dat veel van die kindjes wel onwijs goed in Wngels zijn al op zeer jonge leeftijd zonder dat dit ten koste van hun Nederlands gaat. Er zitten nadelen en voordelen aan. Aan jou om te bepalen welke er zwaarder wegen in jouw gezin.’

3. Marlien

Heb je wel eens crèches bezocht om te kijken? Ik was er bij mijn eerste ook tegen maar we hebben er nu 1 waar ik me echt heel goed bij voel. We hebben nu 2 kids, mijn jongste gaat daar heen vanaf dat ze 4 maanden is, en ik laat haar altijd gerust achter. Ik zou een au pair niks vinden. Maar ieder z’n ding. Misschien als je crèches gaat bekijken, je er wel anders over denkt. Maar ik zou gaan voor wat goed voelt, dus niet voor iets kiezen omdat je omgeving dat graag ziet. Het zijn jullie kinderen.’

4. Ylse

‘Het is nogal wat om iemand in huis te halen, vind ik, zeker als je geen echt separate ruimte hebt. Wat als het niet klikt? Wat als je twijfels hebt over de capaciteiten van de au pair? Je kunt haar niet zomaar weer wegsturen. Maar als het wél heel goed klikt, moet ze na een jaar weer weg. Dat is óók nogal wat, zeker voor de kinderen. Om deze redenen ben ik er zelf nooit aan begonnen. Ik heb flexibele oppas aan huis gehad en daarnaast twee dagdelen kinderdagverblijf, vanaf dat mijn jongste 2 jaar was (en de oudste op dat moment 3,5). Voor die tijd vond ik ze daar gewoon te klein voor, dat voelde niet goed. Ondanks dat ze prima meededen, hadden ze overigens nooit zin om naar het dagverblijf te gaan, ook al hoefden ze daar van mij maar maximaal 5 uur te blijven. Maar andere kinderen vinden het wellicht geen probleem. Dus, kijk naar je eigen kinderen en volg wat je gevoel je aangeeft.’

5. Kristel

‘Kan je zelf niet gewoon minder gaan werken? Scheelt ook in de kosten toch als je geen oppas hoeft te regelen. En zo maak je naar mijn idee meer mee van je kinderen. Of zeg ik nu iets raars?’

Waarom deze moeder schelden in het bijzijn van (haar) kinderen oké vindt

Meer leuke content? Like ons op Facebook