Opvoedregel #1: een moeder die (ook) aan zichzelf denkt, is juist een hele goede

Neem die tijd voor jezelf

Kids

Elke zondagochtend is het bij ons thuis hetzelfde ritueel: de dochter wordt wakker, stiefelt naar boven om mama en papa wakker te maken. De dag kan beginnen. Dat wil zeggen: papa en zij gaan zich ongans puzzelen; mama trekt haar renschoenen aan. Haar in een staart, sleutel in de zak, en de deur uit. ‘Daahaaaag schatjes, tot straks!’

Om pas een paar uur later terug te komen. En nee, ik ren niet elke zondagochtend een halve marathon, maar na het uurtje rennen drink ik ook nog ergens koffie. Soms met een vriendin, soms met een boek. Dat deed ik in het begin niet hoor, toen durfde ik niet eens de auto pakken om ergens naartoe te rijden om vanaf daar te gaan rennen, maar startte en eindigde ik gewoon thuis, want dan was ik minder lang weg.

‘Geloof het of niet, maar zonder jou redden we het echt wel een paar uur’

Die tijd ligt ver achter me, inmiddels blijf ik met gemak de hele zondagochtend weg. Het had wat overtuiging van papa (‘je vindt het misschien moeilijk te geloven, maar zonder jou redden we het dus een paar uur echt wel’) en het blije gezicht van de dochter (‘daaaahaaaag mama’) nodig, maar inmiddels weet ik het: die paar uur doen waar ik zin in heb, is niet egoïstisch, maar het beste wat ik kan doen. Niet alleen voor mezelf, maar óók voor hun.

Wees liever voor jezelf, zorg beter voor jezelf en geef jezelf de tijd om dat daadwerkelijk te doen

Feit: zowel vaders als moeders kampen met schuld- en (soms) angstgevoelens als ze zich onttrekken aan ouderlijke verplichtingen. Voor iedereen die daar last van heeft, schreef Genevieve Shaw Brown – Amerikaanse journaliste en moeder van drie – het boek ‘The Happiest Mommy You Know: Why Putting Your Kids First Is the Last Thing You Should Do’ dat pas is verschenen.

Tip: net zo goed voor jezelf zorgen als je dat voor je kinderen doet

In haar boek vertelt Genevieve hoe ze na een periode van ultieme toewijding aan het moederschap (elke ochtend om vijf uur opstaan om boterhammen te smeren en lunchboxes zorgvuldig in te richten, elke avond biologisch (en) voedzaam eten op tafel te serveren, etc.), zich realiseerde hoe ze er zelf bij hing: afgedraaid en uitgeput, en zelf had ze al tijden niet meer zo voedzaam gegeten als haar kinderen.

Vanaf dat moment ging ze op dieet om haar eetgedrag en overtollige kilo’s aan te pakken, maar trok een en ander door en stelde hardop de vraag: ‘wat gebeurt er als moeders zichzelf net zo goed verzorgen als ze dat voor hun kinderen doen?’ Moraal van het verhaal: wees liever voor jezelf, zorg beter voor jezelf en geef jezelf de tijd om dat daadwerkelijk te doen. De transitie van van ‘binnenkort ga ik écht een keer een dag iets voor mezelf doen’ naar ‘vanaf nu ga ik elke donderdagavond uit eten met een vriendin’, dat idee.

Psychologische voordelen door me-time

Dat me-time belangrijk is voor moeders is niet alleen iets wat moeders volmondig beamen, maar eveneens volledig ondersteund wordt door de wetenschap. Tijd alleen doorbrengen heeft zowel fysieke als psychologische voordelen, zo leert psychologisch onderzoek. Zonder kinderen – of een andere vorm van gezelschap – kunnen je hersenen ontspannen en kun je ze vervolgens ‘rebooten’, kun je je beter concentreren, productiever zijn, eens echt goed nadenken en – zeer belangrijk – (daardoor) biedt oplossingen bedenken voor dingen waar je tegenaan loopt.

Inspiratie nodig? Lees ook: Moeder doet geniale zet om tijd voor zichzelf te maken.

Nieuwe argumenten voor (nieuwe) debatten

Het kostte me persoonlijk wat tijd voordat ik naast de zondagochtend ook een avond per week voor mezelf durfde te claimen, of zelfs nog een tweede avond. Maar het is waar: die avonden maken dat ik de ochtenden, middagen, avonden en nachten die er tussenin liggen, met een ongeëvenaarde extra dosis energie aankan. Inclusief hernieuwde puzzel- en kleurenergie, argumenten om aan te voeren in de nieuwe discussies en debatten (ze is bijna drie), het ‘ik-ben-nog-niet-moe’ ritueel elke avond en de nachten waarop ze om vier uur echt enorme dorst heeft (en dan ineens niet meer weet hoe ze zelf uit bed richting badkamer dient te wandelen).

Sterker nog: stiekem hoop ik altijd dat ze dat doet nadat ik een avond uit eten geweest ben met vriendinnen, want ik heb tenslotte die avond niet kunnen genieten van het oeverloze nog-niet-naar-bed-willen-bedritueel. Moraal van het verhaal: die momenten die je even helemaal voor en door jezelf inricht; die zijn alleen maar goed voor je kinderen. Fuck schuldgevoelens, vanaf nu vooral van genieten dus.

En bovendien, mannen die meer tijd met hun kinderen doorbrengen (alleen), worden veel betere vaders. Dus.

Bron hoofdbeeld: Puregreenmag

Meer leuke content? Like ons op Facebook