5 x gouden ge- en verboden om je peuter in bedwang te houden

Maar vooral: om het héél erg leuk te hebben samen

Kids

Famme’s Inge is helemaal klaar met de uitdrukking ‘threenager’. Dat komt omdat zij de leukste driejarige peuter van de wereld heeft (kan zijn), maar waarschijnlijk meer doordat ze thuis strikt enkele gouden ge- en verboden toepast.

Ik heb al vaker geschreven over hoe huiverig ik was voor de dag waarop mijn dochter twee werd. Bang gemaakt door levensechte verhalen over de terrible two’s, zag ik het allemaal somber in. Maar wat bleek? Ik vond – na een paar eerste roerige maanden – twee een superleuke leeftijd. ‘Wacht maar tot ze drie is,’ waarschuwden vriendinnen met oudere kinderen. En dus sidderde en beefde ik in aanloop naar de dag waarop ze de driejarige leeftijd bereikte.

Peuters rule!

Inmiddels zijn we bijna een half jaar verder en weet ik dat het allemaal paniekzaaierij is: peuters rule. Wellicht moet ik mijn zegeningen tellen en heb ik een bovengemiddeld gedwee kind, maar volgens mij hebben enkele heilige ge- en verboden die de vriend en ik erop nahouden, daar meer mee te maken. Al was het maar omdat ik zeker weet dat ik allesbehalve een bovengemiddeld makkelijk gedwee kind heb.

1. Pick your battles

Er zit niet per se een hiërarchie in dit lijstje, maar deze staat niet zonder reden bovenaan. De beslissing om zorgvuldig ‘onze gevechten te kiezen’ is zonder twijfel voor ons thuis dé sleutel tot een harmonieus leven. Het is een kwestie van in enkele nanoseconden beslissen of iets dat de peuter doet/niet doet/vraagt/eist wel of niet de moeite waard is om over in discussie te gaan. Is het antwoord nee? Fijn, dan is er niets aan de hand en gaat het leven door. Is het antwoord ja? Dan gaan we de strijd aan. Zonder te impliceren dat je conflicten zo veel mogelijk moet vermijden (integendeel), is het wel echt raadzaam om je van te voren af te vragen of de eventuele strijd de moeite en energie waard is.

2. Consistentie is koning

Als je dan besluit de strijd aan te gaan, is consistentie het codewoord. Nee is nee, en dat blijft het ook. Ook al gaat ze op haar kop staan, schreeuwt ze het hele huis (of leuker: de supermarkt) bij elkaar of gooit ze haar hele collectie Playmobil uit het raam – het antwoord blijft nee.

3. Onderschat je peuter vooral niet

Volgens deskundigen een van de meest gemaakte opvoedkundige fouten door ouders: denken dat twee- en driejarigen nog een baby zijn die dingen niet begrijpen. Integendeel, peuters begrijpen veel meer dan je denkt en pikken naast dingen die je zegt, ook non-verbale signalen op. Bij ons thuis wordt – tot op zekere hoogte uiteraard –met de dochter gepraat alsof ze een kind is. Uiteraard laten we zeslettergrepige woorden vooralsnog achterwege (kort en duidelijk is het motto), maar we weten wel dat ze allesbehalve achterlijk is, zeg maar.

4. Over praten gesproken: doe dat lekker veel

Kinderen, peuters al helemaal, vinden het fijn om te weten wat er gaat gebeuren. Wat ze precies gaan doen, waar, met wie, hoe lang dat dan ongeveer duurt en wat we daarna gaan eten. Verrassingen zijn leuk op papier, maar pakken in praktijk niet altijd even geslaagd uit. Bij ons thuis worden daarom dingen vooraf expliciet aan- en afgekondigd. Dat betekent zeker niet dat alles weken van te voren vastligt, integendeel, maar ‘s morgens zorgen we wel dat we enigszins een idee hebben van hoe de dag loopt. Spontaniteit komt later wel weer (hoop ik).

5. Blijf altijd rustig, positief en enthousiast

Het is een typisch kip-en-ei-verhaal, maar als je een leuke peuter in huis hebt, is er beduidend minder reden om zelf ontevreden, geírriteerd of moe te zijn. Alleen al om die reden zijn bovenstaande tips interessant om over na te denken – of andere ge- en verboden die wellicht voor jou beter werken. Maar ook als het allemaal even wat minder soepel en harmonieus loopt, de crux is toch echt om zelf zo rustig en positief mogelijk te blijven. Je zelfbeheersing verliezen bij een peuter gebeurt ons allemaal wel eens – en dat is allesbehalve onvergeeflijk – maar liefst niet te vaak. Want ook dat is een kip en een ei: als mama boos wordt, wordt de peuter dat alleen maar meer.

Mocht het allemaal niet baten, dan is dit een uiterst geruststellende gedachte: waarom een driftbui hartstikke goed voor je kind is.

Voor wie nu denkt dat ik pretendeer de perfecte moeder (met het perfecte kind) te zijn – het idee alleen al! Al was het maar omdat de perfecte moeder godzijdank niet bestaat.

Meer leuke content? Like ons op Facebook