Deze ‘peuterfluisteraar’ deelt haar 5 beste communicatietips

Susan Dalstra 23 mei 2018 Kids

Dr. Tovah Klein is een psycholoog gespecialiseerd in peuters. Of nog beter gezegd: peutertaal. Daarnaast is ze zelf moeder van drie jongens dus weet ze als geen ander hoe je een beetje handig communiceert met je dreumes. 

De peuterfluisteraar deelt haar vijf beste tips:

1. Verplaats je in je kind

Als je je peuter observeert en begrijpt, begrijp je ook beter waarom hij op een bepaalde manier reageert. Probeer de wereld door de ogen van je peuter te bekijken. De wereld vanuit de ogen van een kind bekijken zorgt ervoor dat je hem begrijpt, en hem kan gidsen met liefde en aanmoedigingen in plaats van met schaamte en de behoefte je kind onder controle te krijgen.

2. Wanneer een kind zich misdraagt, ligt daar iets aan ten grondslag

Als voorbeeld noemt Tovah een 3-jarig meisje dat iedere keer ‘ik vind jou niet leuk!’ gilt als ze de vriendelijke buurvrouw tegenkomt in de lift. Haar ouders maken zich zorgen om haar onbeschofte gedrag. ‘Maar de kans is groot dat ze zich zo gedraagt omdat ze zich heel klein voelt in een drukke lift. Misschien voelt ze zich bedreigt door de vrouw die ze amper kent, twijfelt ze aan zichzelf en voelt ze zich voor het blok gezet. Wat ik keer op keer zie is dat kinderen goedbedoelende ouders triggeren hun gedrag te corrigeren, zonder de onderliggende oorzaak te zien. Peuters kunnen niet vooruit denken. Kinderen zijn gebonden aan de tegenwoordige tijd, kunnen alleen aan zichzelf denken en willen zich veilig, geliefd en onafhankelijk tegelijk voelen.’

3. Het is niet je kind, het is zijn brein

We voelen allemaal eerst emoties voordat ons verstand om de hoek komt kijken. Voor peuters is dat verschil nog groter. Ze reageren emotioneel en zijn nog niet in staat rationeel naar een situatie te kijken. Dat gebeurt allemaal in de peutertijd, maar het duurt jaren voordat die connectie automatisch wordt gemaakt. De link tussen denken en emoties wordt in honderden kleine interacties gelegd. Iedere keer dat je je kind troost of een routine aanleert, help je die connecties te vormen. Op deze leeftijd kunnen ze intense en negatieve emoties nog niet managen – en het is net zo moeilijk om ze te stoppen iets te doen wat niet mag is op deze leeftijd net zo moeilijk.

4. Herhaling is normaal en noodzakelijk

Een peuter moet dingen steeds opnieuw ervaren om iets onder de knie te krijgen – vooral als het gaat om sterke gevoelens. Dat vereist veel oefening en herhaling. Iedere keer wanneer je je kind troost of aanmoedigt, werkt het aan connecties tussen gedachtes, gevoelens en geruststelling. Zeg: ‘Dat was schrikken. Dat geluid was heel hard. Ik ben bij je, je bent veilig’ of label gevoelens: ‘Je voelt je zo gefrustreerd omdat dat puzzelstukje niet past. Probeer het nog een keer, dan past het misschien wel’. Na honderden of misschien wel duizenden keren proberen, ervaart je kind deze gedachtegang dan uit zichzelf. De kunde om sterke gevoelens en gedrag te organiseren op een sociaal acceptabele manier, is de basis van zelfregulering. Dat is tegelijkertijd een van de beste indicatoren voor toekomstig succes en welzijn.

5. Je verloor je geduld en haalde uit naar je kinderen. Wat nu?

Iedere vermoeide ouder heeft wel eens naar z’n kind geschreeuwd als het weigert z’n schoenen aan te trekken. In de peuterjaren komen de behoeftes van het kind en de ouder een tijdje niet overeen. Een kind wil autonomie en de wereld ontdekken, de ouder wil tijd voor zichzelf of dat een kind zich goed gedraagt. Dat verklaart waarom je kind hysterisch wordt omdat jij z’n laarsjes hebt aangetrokken omdat jullie haast hebben terwijl hij het zelf wilde doen. Soms kun je daar prima mee omgaan, soms niet. Het geduld verliezen is niet de fout, maar wel hoe je dat daarna fikst. Maak daarna weer een connectie met je kind, zonder wijzend vingertje en laat weten dat je er altijd voor hem bent.

 

 

Reageer op artikel:
Deze ‘peuterfluisteraar’ deelt haar 5 beste communicatietips
Sluiten