5 x wat ik niet moet vergeten voordat mijn dochter vier wordt

Kids

Vorige maand werd de dochter van Famme’s Inge drie jaar. Vaarwel terrible two’s, hello threenager! Alle clichés zijn waar: peuters zijn pittig. Maar ook het cliché over de tijd en dat het hard gaat, is dat. Een pleidooi om vooral intens te genieten van alles wat het leven van én met een peuter inhoudt.

Avonden bij ons thuis zien er ongeveer zo uit: ik haal uit kantoor de dochter op, we wandelen samen naar huis, alwaar ik snel iets in elkaar flans om op tafel te zetten (tenzij de vriend zich uitgesloofd heeft). Na het eten is het tijd voor het koddige bad- en bedritueel, nog even voorlezen en dan gaat mevrouwtje – meestal – lief slapen.

Ik ga niet liegen: het moment waarop ze slaapt, vind ik vaak een fijn moment. Dat betekent namelijk dat ik languit op de bank kan gaan liggen, tv aan, chocola, zinloos scrollen op m’n telefoon, verstand op nul. Zalig.

Plichtmatig

Toch betrap ik me er een luttel uur later op dat ik alweer zin heb in het moment waarop ze de volgende ochtend wakker wordt. Glimlachend kijk ik uit naar het moment waarop ze, meestal vergezeld van pop, beer of boek, bij ons in bed klimt. Dan baal ik van het feit dat ik soms dat avondritueel bijna plichtmatig afdraai, in m’n hoofd stiekem reikhalzend uitkijk naar de bank, Netflix en chocola.

En dus neem ik me elke dag weer voor om naast de onvermijdelijke plichtplegingen die peuters met zich meebrengen, ook vooral niet te vergeten enorm te genieten van alles wat ze nu is. En vooral van wat ze nog niet is.

1. Het leuk vinden dat haar spraak nog niet volledig ontwikkeld is

Hoewel ik op sommige momenten best kan uitzien naar het moment waarop we een ‘normaal, volwassen’ gesprek kunnen voeren, realiseer ik me ook hoe ontzettend vermakelijk het is om een driejarige te horen praten. Niet-bestaande woorden, bijzondere (tevens niet-bestaande) vervoegingen en gewoon het incoherente gebrabbel dat er af en toe uitkomt. Waarschijnlijk lult ze me over een paar jaar vierkant onder tafel tijdens die eerder genoemde discussies, dus laat ik vooral niet vergeten te genieten van het huidige niveau.

2. Me realiseren dat driftbuien en discussies ook weer voorbijgaan

En in mijn belevenis gaan ze tegenwoordig al vele malen sneller voorbij dan pak ‘m beet een jaar geleden.

3. Het fijn vinden dat ze voor veel dingen mijn hulp nog nodig heeft

‘Mama, kan je me helpen?’ Het duurde even voordat het tot onze dochter doordrong dat die simpele vraag effectiever was om haar zin te krijgen dan boos te worden wanneer het haar niet lukte het rozijndoosje open te pulken/de kraan dicht te krijgen/haar step over de drempel te tillen. Maar nu ze het (zeer regelmatig) vraagt, realiseer ik me hoe vaak ze me nog nodig heeft. Anders dan het echt hulpeloze van een baby, maar feitelijk net zo fijn: ook hierbij realiseer ik me dat er een tijd komt waarop ik het alleen maar heel jammer vind dat ik haar haar niet meer mag borstelen, haar vlees niet meer mag snijden en al die andere dingen. En hoe verleidelijk het ook kan zijn om daar soms, stiekem naar uit te kijken, is het misschien beter om er nog maar even volop van te genieten.

4. Heel veel leuke dingen doen samen

Afgelopen weekend waren we met oma naar het Nijntjemuseum in Utrecht. Nadat we Nijntje’s huis volledig binnenstebuiten gekeerd hadden, werd er appelsap gedronken en een taartje gegeten in een nabijgelegen caféetje. Het was zo simpel, prima betaalbaar en bovendien een van de allerleukste dagen evah. Dat kan trouwens ook gewoon bladeren zoeken in het bos of konijntjes aaien op de kinderboerderij zijn, en oma hoeft ook niet altijd per se mee. Maar het gaat om de ultieme blijheid van een kind dat iets leuks doet (en daarmee ook die van mama, papa, oma en andere omstanders).

5. Nog een keer op vakantie zonder me aan schoolvakanties te hoeven houden

Niet alles hoeft sentimenteel te zijn, er zitten ook praktische overwegingen bij. Deze staat bij ons behoorlijk hoog op het lijstje.

NB. Uiteraard schrijf ik, zodra ze vier is, een lijstje met dingen die ik vooral niet moet vergeten te doen voordat ze vijf is.

Collega Anne schreef ook al zo’n mooi betoog over waarom we vooral meer van onze kinderen moeten genieten.

Meer leuke content? Like ons op Facebook