Pfff, even een dagje geen moeder zijn; het lijkt me heerlijk

Redactie 24 okt 2016 Persoonlijk

Ik zing elke avond voor mijn dochter – op een zelfverzonnen melodie – een liedje dat louter bestaat uit de woorden ‘ik hou van jou tot de maan en terug’. En laat duidelijk zijn: daar meen ik elk woord van.

Mijn dochter is het allermooiste wat me ooit overkomen is. Door haar weet ik hoe diep en puur liefde kan voelen; wat de echte definitie van ‘onvoorwaardelijk’ is en bovenal: om onbeschrijflijk intens te genieten van simpelweg het feit dat ze er is, en dat ze is wie ze is.

Maar afgelopen zaterdag voelde dat allemaal even niet zo. Had ik al gezegd dat m’n dochter 2-en-een-beetje is en haar favoriete woorden ‘selluf doen’ en ‘nee’ zijn? En o ja, ze heeft ook een eigen wil. Daar staat expres geen willetje, want daar zou ik haar ambitieniveau schromelijk tekort mee doen.

Het begon zaterdag om half zes – ze is er eentje van het type ‘ochtendmens’. Ik wist het vanaf het moment dat ik haar heel hard ‘mama, uit!’ hoorde roepen: dit wordt zo’n dag waarop ik eigenlijk, heel stiekem even geen moeder wil zijn.

1.

Ik had geen zin in de discussie over welke onderbroek ze aan wilde, en welke vooral niet. Om vervolgens toch drie keer een onderbroek naar keuze aan en uit de kast te trekken. Kortom: ik had geen zin in een aankleedritueel van 45 minuten. Zelfs niet in eentje van 15 minuten.

2.

Ik had geen zin om een boterham met pindakaas te smeren. Ook niet met smeerworst. En al helemaal niet met avocado.

3.

Ik had geen zin om haar op te tillen in de supermarkt – als je alles ‘selluf’ wil doen, kun je dan astjeblieft ook ‘selluf’ lopen? En die wagentjes hebben niet voor niks een zitgelegenheid voor peuters, maar daar wil mevrouw dan weer niks van hebben.

4.

Ik had geen zin in het kinderpartijtje waar we heen moesten. Ik had in alles zin, behalve kinderpartijtjes. O nee, dat is niet waar, ik had nergens zin in.

5.

Ik had geen zin om aan de kant te zitten bij de zwemles en ervoor te zorgen dat ik net op de momenten dat zij kijkt of ik wel naar haar kijk, niet nét op m’n telefoon zit te pielen.

photo-1470202327289-19cfeb711e7a

6.

Ik had geen zin om in de dierenwinkel een half uur naar de vissen te kijken. ‘Ja schatje, dat is een blauwe vis, en dat een gele ja, heel mooi ja.’

7.

Ik had geen zin om twee keer van outfit te verwisselen omdat ze nét iets te laat riep dat ze naar de ‘seeeeeeee’ moest.

8.

Ik had geen zin om om vijf uur al te beginnen met koken.

9.

Ik had geen zin om te puzzelen, te kleien of om te kleuren. En al helemaal niet om te kijken wat Dora deze week weer in d‘r rugzak had zitten om de weg naar de grote rode berg af te leggen.

10.

En ik had echt helemaal geen zin in het avondritueel dat tegenwoordig met gemak een uur duurt, omdat alles leuker is dan slapen. Duh-uh.

Waar ik wél zin in had? Om uit te slapen, en zelfs als ik niet zou slapen, om gewoon in bed te blijven liggen, met een kop thee en een boek, om zinloos naar m’n telefoon te staren, om Heel Holland Bakt te kijken, om ergens koffie te gaan drinken, om doelloos door het winkelcentrum te slenteren, om in het bos te rennen, misschien zelfs om half vier ‘s middags al een glas wijn te bestellen, om om half zeven pas te bedenken of ik zin had om sushi te bestellen of anders toch nog even snel naar de supermarkt moest om iets te halen. Kortom: om precies te doen waar IK zin in had. Ik, ik, ik.

Ik, ik, ik. Dezelfde niet-overmatig-vruchtbare-ik die de nodige moeite en polonaise aan m’n lijf gehad heeft om dit geweldige kind te mogen krijgen, dat boven alles een gezonde, gelukkige, grappige en een heerlijke peuterpuber is.

Ik, ik, ik… die dus niet mag klagen, maar het soms toch doet. Omdat ik heel soms heel af en toe best een dagje geen moeder zou willen zijn. Zelfs niet van die geweldige, gezonde, gelukkige, grappige peuterpuberdochter.

There. I’ve said it. Shoot me.

Gelukkig heb ik een vriend tegen wie ik dit hardop kan zeggen, en die op zo’n dag liefdevol van alles uit m’n handen neemt en me een beetje laat gaan en me laat zeuren. Om tegen het eind van de dag te zeggen dat ‘ik nu wel zo’n beetje mag kappen met klagen’. En dat doe ik dan ook.

Daarna ben ik weer moeder. Van de allerliefste, geweldige, gezonde, grappige heerlijke dochter die het liefst alles selluf doet, om de vijf minuten ‘nee’ roept en vast morgen weer een andere onderbroek aan wil dan ik uit de la pak.

Famme’s Thea vond er iets op: 6 dingen die goede moeders doen, maar ik niet meer.

Reageer op artikel:
Pfff, even een dagje geen moeder zijn; het lijkt me heerlijk
Sluiten