Phileine: ‘Twee weken geleden werd je vader begraven en vandaag eet iedereen weer ijs’

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief aan mensen (bekend of niet), dieren, dingen of gebeurtenissen. Deze week schrijft ze haar vriendin die haar vader verloor.

Lieve lieverd,

Twee weken geleden was de dag die je nog lang niet wilde ervaren. Twee weken geleden zat die kerk bomvol lieve mensen. Twee weken geleden droeg jouw lieve man jouw vader naar zijn graf. We zagen jouw tranen, hoorden jouw prachtige woorden en voelden het grote verdriet dat die bijzondere man achterliet.
En vandaag eet iedereen weer ijs.

Zorgeloos

Want vandaag laat de zomer zich weer van haar beste kant zien. Vandaag loopt iedereen met een glimlach door zijn leven. Vandaag lijkt het leven zorgeloos. En weet je wat ik nou zo knap vind? Dat jij diezelfde zorgeloosheid uitstraalt. Want je bent moeder. En je kinderen willen ijsjes eten. Natuurlijk weten ze dat je verdrietig bent en natuurlijk snappen ze dat je opa mist, maar de ijswinkel is open en de zon schijnt heel hard. Je zet je liefste lach op en fietst zingend naar de ijswinkel. De ijswinkel is vol. Binnen en buiten zitten kinderen met hun ouders te genieten en iedereen lijkt vandaag extra vrolijk.

Chocola

‘Welke smaak neem jij mam?’ roept je dochter door de winkel.
‘Zeker chocola, want dat nam opa ook altijd!’
Je lach bevriest. Je ogen dwalen af naar al die momenten waarop je hier met je vader ijs ging eten. Eerst zelf als klein meisje, later kocht hij ijsjes voor jouw kinderen. En altijd nam hij er zelf ook een. Een hoorntje met een bolletje chocolade. Hij ging dan zitten genoot volop van het ijsje. Het laatste hapje nam hij altijd met zijn ogen dicht.

Huilen

‘Maham, wakker worden!’ Je schrikt en ik zie dat je terug bent in het nu. Het warme nu waarin je vader niet meer bestaat. Je wil geen ijs. Je wil hard huilend de winkel uitrennen op zoek naar een paar hele grote armen om in weg te kruipen. Je wil schreeuwen tegen iedereen. ‘Papa is dood! Hou op met lachen, hou op met ijs eten, hou op met zorgeloos genieten!’

Maar dan zie ik je glimlach terug komen, je ogen worden weer zacht en zelfverzekerd stap je naar de toonbank.
‘Sorry lieverd, ik was even aan het dagdromen. Ik wil dolgraag chocolade.’ Samen genieten jullie van de ijsjes en ik zie dat je het laatste hapje neemt met je ogen dicht.

Ik ben trots op je.

Liefs,

Phileine

Wil je meer brieven van Phileine lezen, klik dan hier.