Phileine: ‘lieve Willem-Alexander, of mag ik dat niet zeggen?’

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief aan mensen (bekend of niet), dieren, dingen of gebeurtenissen. Deze week aan, natuurlijk, Koning Willem-Alexander.

Dag lieve Willem Alexander,

Of is dat te losjes en te vrij? Moet ik eigenlijk weledelgestrenge hoogheid of majesteit zeggen. Ik zou het even kunnen opzoeken maar ik vind het eigenlijk veel leuker om u gewoon lieve Willem Alexander te noemen.
En dat mag. Ik heb het grote geluk om in een land te wonen waar ik dat gewoon mag doen. Ik mag u lief noemen. Ik mag u ook vreselijk noemen. Ik mag dat zelfs opschrijven. Ik mag het roepen en ik mag het vinden.

Vrij

En dat, lieve Willem, is een groot geschenk. Want hoe anders is dat voor heel veel anderen in de wereld? Hoeveel mensen zouden niet dolgraag in mijn schoenen staan en elke dag opstaan in de wetenschap vrij te zijn?
Vrij om te doen en laten wat je wilt. Vrij om te gaan en staan waar je wilt. En vrij om te denken en te zeggen wat je wilt.

Abraham

Morgen wordt u vijftig. Vijftig! Vroeger vond ik mensen van vijftig oud. Nu ik vrienden heb die die leeftijd naderen vind ik vijftig ‘fris’ en fruitig. Met vijftig ben je net een beetje uit die lastige naïeve kinderjaren. Met vijftig weet je wie je bent en met vijftig weet je wat je later wilt worden. (al ligt dat in uw geval natuurlijk wel een beetje anders).

Oranjebitter

U wordt morgen vijftig, u bent mijn koning en het zou wel erg vriendelijk van mij zijn als ik u daarvoor een leuk cadeautje zou geven. Ik heb zitten denken. Een flesje oranjebitter zal er vast wel in gaan. Maar de kans is groot dat u daar al wel een paar exemplaren van in de kast hebt liggen. Een doosje oranje tompoucen dan? Muwa, ook een tikkie voorspelbaar.

Leuke dame

Maar waar maak je dan een vijftiger die alles al heeft blij mee? Een vijftiger die een verdraaid leuke dame heeft gestrikt, drie prachtige dochters heeft en koning is van een van de leukste landen in de wereld? Ik weet het. Hou je vast. Hier komt ‘ie.

Vanuit mijn tenen

Lieve Willem Alexander, bedankt. Dat is mijn cadeau. ‘Bedankt’. Een oprechte, vanuit mijn tenen komende ‘bedankt’. Wat na een aantal jaren leven in een ander land weet ik dat leven in Nederland een groot genoegen is. Dat leven in vrijheid een groot genoegen is en dat leven in een land waarin een verjaardag zo goed gevierd wordt een groot genoegen is. Dus bedankt.
Proost!

Liefs,

Phileine.

PS. Als u echt origineel voor de dag wilt komen met de meiden, lees dat even deze te gekke tips om op een originele manier geld te verdienen op Koningsdag.

Phileine schreef al eens aan brief aan een ‘prins’, je leest ‘m hier. Lees ook de andere brieven van Phileine.

Meer leuke content? Like ons op Facebook