Columnist Pamela: “Rondjes lopen en luide liedjes zingen gaat niet in een vol vliegtuig”

Onze columnist Pamela (26 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (27 jaar) en moeder van hun zes maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar Sam vandaan komt. Deze week vertelt ze over het reizen met haar baby Joël.

Reizen met een kleine is een hele onderneming. In april gingen we voor het eerst met kind op vliegvakantie. Joël was toen drie maanden oud en alles liep verrassend voorspoedig. De kleine man sliep het grootste gedeelte van de reis en vlucht. Hij leek geen last te hebben van de drukverschillen tijdens de vliegreis, wellicht doordat ik tijdens het stijgen en dalen borstvoeding gaf.

De grootste uitdaging van de hele reis was het verschonen van twee overstroomde poepluiers in de krappe bewegende wc cabine van het vliegtuig. Deze week zijn we op bezoek in Nederland. Onze verwachting was dat we tijdens deze reis met onze inmiddels 7 maanden oude zoon grotere uitdagingen zouden ervaren. We hadden gelijk.

Bukken voor de politie

Om twee uur ’s nachts vertrokken we van huis richting het vliegveld. Ondanks onze pogingen Joël niet te wekken hadden we een enthousiast trappende baby in de maxicose toen we het huis verlieten. In de auto gedroeg Joël zich prima, tot hij moe werd. Hij kon de slaap niet pakken en zette het op een brullen. Op zulke momenten komt het goed van pas dat ik nog borstvoeding geef. Nadat ik hem stiekem bukkend voor eventuele politie de borst gaf viel hij in slaap.

Sjansen om 4 uur ‘snachts

Aangekomen op het vliegveld werd Joël wakker van al het licht en geluid. In de buggy begon hij vriendelijk iedereen te groeten die hij in het vizier kreeg. De groet bestond uit een lieve ‘hai’ en een doordringende blik. Als hij geen reactie kreeg van de persoon in kwestie begon Joël te schreewen ‘Hé! Hé!’. Steeds harder, net zolang tot hij antwoord kreeg of we de persoon voorbij waren.

Niet iedereen was blij in gesprek te moeten met een schreeuwende baby om 4 uur ’s nachts, maar wij waren allang opgelucht dat Joël zich vermaakte. Het moment kwam dat Joël moe werd en opnieuw lukte het hem niet in slaap te vallen. Om de beurt hebben Sam en ik rondjes gelopen met de buggy om hem rustig te houden. Toen Joël eindelijk in slaap viel was het tijd om te boarden en werd meneer bijna direct weer wakker.

Vast in een vol vliegtuig

In het vliegtuig keek Joël zijn ogen uit. Hij vond alles prachtig. Hij gedroeg zich keurig en had dit keer zelfs geen overvolle poepbroek. Medereizigers smolten bij het zien van Joëls innemende grijns die hij iedereen toezond. Na een uurtje begon Joël het slaaptekort van de nacht te voelen en je raadt het vast al – hij kon niet slapen. Rondjes lopen en luide liedjes zingen gaat niet in een vol vliegtuig, dus voor deze ene keer mocht hij alweer borstvoeding. Het werkte averechts, de melk gaf Joël energie om nog baldadiger te zijn.

Om de beurt deden Sam en ik ons best om de kleine man af te leiden zonder de buurman te slaan of teveel geluid te maken. Aan het einde van de vlucht viel Joël ineens zonder huilen of enige voortekenen tijdens het spelen als een blok in slaap. Hij was zo diep in slaap dat het verlaten van het vliegtuig, de paspoortcontrole of de luide aankomsthallen ongemerkt aan hem voorbij gingen. Wie had dat gedacht – aan het einde van de reis had Joël zowaar het slapen onder de knie.

Lees ook: Columnist Pamela: “Het doorslapen is voorbij: Joël wordt ineens ieder uur wakker”

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Columnist Pamela: “Rondjes lopen en luide liedjes zingen gaat niet in een vol vliegtuig”
Sluiten