Rick Meijer: ‘Het gaat me veel te snel. Ik wil haar nog niet delen.’

column #5 Loslaten

Persoonlijk

Rick Meijer (37) is vader van Lois (4) en baby Jani en getrouwd met Saskia. De band met zijn kinderen is bijzonder, maar maakt hem ook kwetsbaar. Hilarische, pijnlijke, ontroerende, maar soms ook verdrietige momenten die hij samen met hen meemaakt, zorgen ervoor dat die band steeds hechter wordt. Soms probeert hij dit onder woorden te brengen op papier. Lukt hem nog aardig ook. Nu de schoolvakantie in zicht is, denkt hij terug aan de eerste dag dat zijn oudste dochter naar de basisschool ging.

Basisschool

Ineens is het dan zover. Talloze keren heb ik geprobeerd om de gedachten eraan in een kamertje vast te zetten, de deur op slot te doen en de sleutel te verstoppen. Maar elke keer was er wel weer iemand die de deur open beukte. ‘Ben je niet apetrots nu Lois bijna naar school gaat?’ of ‘Leuk, hoor groep 1. Ze wordt ook al zo groot.’ Jaja, Alsof ik alleen maar trots op haar ben als ze naar school gaat? Duh!

Ik weet het, ze bedoelen het allemaal goed, maar ik kan er gewoon niet zo goed mee omgaan. Afgelopen weekend vierden we haar vierde verjaardag. Het was ontzettend leuk, maar ik had nog zo graag haar derde verjaardag voor de tweede keer willen vieren. Het gaat me veel te snel. Ik wil haar nog niet delen, maar ik wist dat dit moment ooit komen zou.

‘Weet je wel hoeveel papa van je houdt?’ vraag ik aan haar

Hand in hand lopen we naar school. Zij met een klein tasje, ik met een loodzware op mijn rug. Ik wilde zo graag dat ik er net zo klaar voor zou zijn als zij dat was. Zachtjes knijpt Lois in mijn hand als de school in zicht komt. Haar grote bruine ogen staren me aan en ik stop met lopen. Voorzichtig ga ik door mijn knieën en ik geef Lois een kus op haar voorhoofd. ‘Weet je wel hoeveel papa van je houdt?’ vraag ik aan haar. Lois gaat op haar tenen staan en maakt zichzelf zo lang als ze maar kan. ‘Tot de aller-allerverste ster, papa.’ Ik til haar op en houd haar tot aan de school heel dicht tegen me aan.

Dan laat ik haar los

De zoemer klinkt. Het schoolplein staat vol, maar het voelt alsof Lois en ik heel even de enige op de wereld zijn. Ik kijk haar aan en een warm gevoel neemt mijn lichaam over. Goh, wat is het toch bijzonder dat je uit elke vezel in je lichaam liefde kan toveren voor zo’n klein meisje. En de magische spreuk is ook nog eens universeel. Dan laat ik haar los. Het maakt me bang en blij tegelijk.

Een kort moment zie ik dezelfde angst in haar ogen, maar als de lieve juf haar gerust stelt, loop ik weg en dagdroom ik dat ze een veilig plekje gaat vinden. Een plekje waar ze kan groeien, waar er ruimte is voor vriendschap en waar ze zichzelf kan en mag zijn zonder vooroordelen. En dat ze in die ontdekkingsreis ieder ander kindje precies hetzelfde gunt.

‘s Avonds aan tafel heeft Lois het hoogste woord en wij hangen aan haar lippen. Wat was het spannend, eng, maar vooral leuk. We hebben allebei dezelfde les geleerd vandaag.

Meer Rick? Al z’n columns vind je hier.

Naast zijn day to day job schrijft Rick ook kinderboeken. Deze maand verschijnt zijn eerste boek Breekpunt bij uitgeverij Clavis.