Roos: ‘Eigenlijk wil ik helemaal geen date met iemand die ‘misschien’ kinderen wil’

Roos 13 mei 2016 Columns

Leuke mannen genoeg. Ze verrijkten haar leven een nachtje of een paar jaar. Maar niks hield stand. Nu is Roos vierendertig, een single vrouw met een vurige kinderwens. Daarom staat ze inmiddels op de wachtlijst voor KID (Kunstmatige Inseminatie met Donorzaad). Over 46 weken is ze aan de beurt, maar liever nog dan alleen doet ze het samen. Ze zoekt haar prins. Een wit paard is geen vereiste, een Fiatje mag ook. Lukt het haar om hem in 46 weken alsnog te vinden?

Column #4: Nog 46 weken

Ik had het allemaal zo goed uitgedacht. Als ik eenmaal op die wachtlijst zou staan, zou ik met meer rust in mijn lijf op zoek kunnen gaan naar een leuke man. Ik zou niet meer een date aangaan met de bijna onbedwingbare neiging om als eerste te kijken hoe papa-proof de man in kwestie zou zijn, maar er gewoon zitten met de intentie die nog veel belangrijker is: kan ik je voor me zien als potentiële partner? Zodra ik definitief bericht kreeg dat ik ‘geschikt’ werd bevonden voor het alleenstaand moederschap en mijn officiële wachttijd inging, besloot ik dit laatste jaar nog alles uit de kast te halen om die levenspartner wél te vinden. Maar nu ik er mee bezig ben, slaat de paniek toe. Meer dan ooit tevoren heb ik het gevoel dat elk profiel dat ik bekijk me voor een keuze stelt die kan bepalen hoe mijn leven zal lopen. Hoe maak ik de juiste keuze? En hoe kan ik vertrouwen op mezelf, terugkijkend naar de moeizame relaties die achter me liggen? Ik voel hoe mijn wenkbrauwen verkrampt fronsen en binnenin mijn hoofd lijkt een meterslange kluwen staaldraad te zitten. Mijn lichaam lijkt bevroren.

Alle vijf de profielen die ik zo zorgvuldig heb uitgekozen kunnen rekenen op de nodige twijfel van mijn coach

Ook de coaching sessie waarin we samen naar mijn top 5 kijken zorgt voor de nodige verwarring. Alle vijf de profielen die ik zo zorgvuldig heb uitgekozen kunnen rekenen op de nodige twijfel van mijn coach. Tussen de regels door pikt ze haarfijn aspecten op die op zijn minst vragen oproepen over de mate waarin deze mannen verenigbaar zijn met wie ik ben en wat ik belangrijk vind als mens. En hoewel ik weet dat dit alles slechts haar mening is, besluit ik te vertrouwen op haar jarenlange ervaring in deze business.

Eigenlijk wil ik helemaal geen date met iemand die ‘misschien’ kinderen wil

Tenslotte besluit ik nog één profiel aan haar voor te leggen. Een leuke sympathieke man kijkt ons aan vanaf het scherm, zijn verhaal is prikkelend en nieuwsgierig makend. Hij benoemt expliciet het belang van familie en vrienden in zijn leven, klinkt gepassioneerd over zijn werk en heeft vergelijkbare interesses. Ik heb hem op het lijstje gezet omdat hij te leuk klinkt om waar te zijn, maar heb hem geweerd uit mijn top 5 om een belangrijke reden: onder het kopje ‘kinderwens’ staat ‘misschien’. En eigenlijk wil ik helemaal geen date met iemand die ‘misschien’ kinderen wil.

‘Dít lijkt me nou een geschikt profiel voor jou. Stuur maar aan op een date, ontmoet hem maar gewoon, na een paar keer kun je altijd die vraag aan hem voorleggen.’

Ik snap er niets van. De mannen met kinderwens maar met enkele twijfelpuntjes wijst ze af, deze man, leuker dan leuk op papier maar zonder expliciete kinderwens, vindt ze geschikt. Waar begin ik aan? Maar dan denk ik terug aan de vele tranen en twijfels in de laatste maanden van mijn vorige relatie. Aan de angst die ik voelde toen ik de relatie dáárvoor verbrak, bang voor zijn reactie. Aan de mannen die mij op hun beurt aan de kant zetten, de scharrels die niet uitgroeiden tot meer. Mijn tweepersoonsbed waar ik alweer zo’n tijd alleen in slaap. En ik besluit mee te bewegen.

Nog diezelfde avond heb ik een antwoord.

Over drie dagen heb ik een date…

‘Als een leeuwin stort ik me op de online mannencatalogus’ Lees hier de vorige column van Roos!

Reageer op artikel:
Roos: ‘Eigenlijk wil ik helemaal geen date met iemand die ‘misschien’ kinderen wil’
Sluiten