Roos: ‘En nu zit ze hier tegenover me. Zwanger.’

Roos 26 aug 2016 Columns

Leuke mannen genoeg. Ze verrijkten haar leven een nachtje of een paar jaar. Maar niks hield stand. Nu is Roos vierendertig, een single vrouw met een vurige kinderwens. Daarom staat ze inmiddels op de wachtlijst voor KID (Kunstmatige Inseminatie met Donorzaad). Over 33 weken is ze aan de beurt, maar liever nog dan alleen doet ze het samen. Ze zoekt haar prins. Een wit paard is geen vereiste, een Fiatje mag ook. Lukt het haar om hem in 31 weken alsnog te vinden?

Column #18: Nog 31 weken

Heerlijk dit soort zonnige dagen. Ik heb met een van mijn beste vriendinnen afgesproken om even snel een hapje te eten tussen haar werk en mijn cursus in en zit al een tijdje met mijn zonnebril op mijn neus van de zon te genieten op het terras. De pizzabakker is eerder opgestaan van zijn kopje cappuccino om het deeg alvast te gaan bereiden nadat ik hem extra lief heb aangekeken, nu moet het zo allemaal net gaan lukken. Wat een fijne dag.

Van een afstandje zie ik haar aan komen lopen. Ze zwaait vrolijk en ploft niet veel later tegenover me op de picknickbank. Met een karaf koud water met citroen en munt voor ons vertelt ze kort over haar dag, om opeens snel van onderwerp te wisselen. ‘Weet je’, zegt ze, opeens een stuk zachter pratend, ‘Ik moet iets leuks vertellen. Ik heb gisteravond een zwangerschapstest gedaan. En hij was positief!’ Mijn lieve nuchtere authentieke vriendin is zwanger. Wow. Wie had dat ooit gedacht… Ik pak haar hoofd tussen mijn handen en plant een dikke kus op d’r wang. Dat ze zwanger wilde worden wist ik. Dat alleen al voelde baanbrekend.

Ik betrap mezelf op allerlei andere opkomende gedachten die ik niet wil en niet kán laten zien op dit moment

Elf jaar is ze al samen met haar vriend, maar terwijl ik toen we samen studeerden al smolt bij elke peuter die langs hobbelde, hield het haar nooit zo bezig. Sterker nog, zelfs vorig jaar leek ze niet warm of koud te kunnen worden van een minimensje. Samen op vakantie in Italië reden we met onze huurauto over een hobbelig zandpad richting de agriturismo waar we zouden overnachten, toen er 200 meter voor ons een kleine dreumes het pad overrende. ‘Wat een schatje!’ verzuchtte ik. Ook van de bijrijdersstoel volgde een ‘Ooooh’, gevolgd door een overtuigd ‘Hondjes zijn zó lief.’ Pas toen had ik door dat er ook een hond rondscharrelde op het terrein. Dat dus.

En nu zit ze hier tegenover me. Zwanger. Vier of vijf weken pas, en eigenlijk als je rekent vanaf de eisprong dus pas twee of drie weken, maar tóch, zwanger… Ik kan het bijna niet geloven. Ben zo ontzettend blij voor haar. Maar betrap mezelf ook op allerlei andere opkomende gedachten die ik niet wil en niet kán laten zien op dit moment. Als zelfs de vriendin die nooit echt interesse had in het krijgen van kinderen nu zwanger is, dan wordt mijn situatie wel heel treurig.

Wat zal er met onze vriendschappen gebeuren als al mijn vriendinnen kinderen krijgen en ik daar pas veel later achteraan kom sukkelen?

Ik denk aan een andere gezamenlijke vriendin, die ook al ruim tien jaar een relatie heeft en die na een miskraam vorig jaar sinds kort weer is gaan ‘proberen’. En voel hoe ik opeens zo innig hoop dat het haar de komende maanden nog even niet zal lukken. Nog ruim dertig weken moet ik wachten, maar als het tegenvalt duurt het zo nog 1-2 jaar voor ik zwanger ben. Wat zal er met onze vriendschappen gebeuren als al mijn vriendinnen kinderen krijgen en ik daar pas veel later achteraan kom sukkelen? Ik nog steeds aan het daten, maar zij in de luiers. Of juist ik alleen aan huis gebonden tussen de luiers terwijl zij eindelijk meer ruimte hebben om met hun kleuters de hort op te gaan.

Gelukkig krijg ik op tijd door dat ik weer plaats heb genomen op de glijbaan van het doemdenken. Ik pak mijn gedachten vast, zwaai ze denkbeeldig als een kogel bij het kogelstoten boven mijn hoofd en mik ze met alle denkkracht in mijn lijf zo ver mogelijk bij me vandaan. Haal even diep adem. ‘Stel je toch voor’, zeg ik, ‘Misschien lukt het straks om nog nét even tegelijk zwanger te zijn. Hoe cool zou dat zijn!’ Ze glimlacht blij en ik lach terug. Ook blij. Echt.

Wil je reageren op deze column? Dat kan via Facebook.

‘Deze man is leuk, maar hij kan niet voor mij kiezen. In ieder geval niet nu.’ Lees de column van vorige week! >

Reageer op artikel:
Roos: ‘En nu zit ze hier tegenover me. Zwanger.’
Sluiten