Roos: ‘Ik schiet in een kramp. Het zullen er toch niet twee zijn?’

Persoonlijk

Leuke mannen genoeg. Ze verrijkten haar leven een nachtje of een paar jaar. Maar niks hield stand. Nu is Roos vijfendertig, een single vrouw met een vurige kinderwens. Die kinderwens is hard op weg in vervulling te gaan, want Roos is inmiddels 6 weken zwanger van zaaddonor Floris.

Zwanger: 6 weken
Zwangere vriendinnen: Liza (Deense donor, 27 weken), Maartje (homostel, 26 weken) en Jory (gewoon van haar vriend, 38 weken)

Tranen in de ogen

Twee weken ben ik nu terug uit Berlijn. Maanzaadje is als het goed is gegroeid tot sesamzaadje en staat op de wachtlijst om verder te groeien tot pijnboompitje. Gelijk bij terugkomst in Nederland ben ik bij mijn ouders langsgegaan om ze het grote nieuws te vertellen. Mijn vader staat met tranen in zijn ogen op vanuit zijn stoel, mijn moeder blijft als aan de grond genageld eerst een tijdje zitten en kijkt me ongelovig aan: ‘Oooh Roos. Oh Roos! Ooooooh Roos!’ Een paar dagen later is het mijn broertje die zijn hand voor zijn mond slaat van verbazing, waarna de tranen over zijn wangen lopen. ‘Ik ben zo ontzettend blij voor je, zus’.

Kink in de kabel

En dan natuurlijk Floris, die ik laat weten dat ik even met hem van gedachten wil wisselen over onze volgende inseminaties en of hij tijd heeft om even te bellen. Tien minuten later heb ik hem aan de lijn. ‘Hee,’ zeg ik, ‘fijn dat je even tijd hebt. Ik moet wat met je bespreken over volgende week. Er is een kleine kink in de kabel gekomen…’ ‘Oh?’ Zijn stem klinkt verbaasd. ‘Wat voor kink?’ Ik blijf even stil. ‘Onze afspraak volgende week kan niet doorgaan… Ik ben namelijk zwanger.’ De andere kant van de lijn ontploft zo wat van enthousiasme en later die avond krijg ik een selfie toegestuurd met een glas champagne in zijn hand. Wat een fijne donor. Wat een fijne vruchtbare donor.

Ik herken me niet in wat de consulente zegt. Zou dat iets betekenen?

Zoetigheid

De deurbel gaat. Op de stoep staat een consulente van Moeders voor Moeders. Uit de opgespaarde urine van zwangere vrouwen halen ze het zwangerschapshormoon, wat vervolgens gebruikt kan worden om medicijnen te maken voor vrouwen die vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan. ‘De meeste vrouwen hebben in het begin opeens ontzettend veel zin in zoetigheid en ongezond eten’, vertelt ze. Vooralsnog herken ik me daar totaal niet in. Zou dat iets betekenen? Jory’s vorige zwangerschap eindigde in een miskraam. Bij acht weken, maar na het vruchtje zorgvuldig geïnspecteerd te hebben, kwam ze tot de conclusie dat het waarschijnlijk bij zes weken al gestopt moest zijn met groeien.

Twee

Twee weken lang heeft ze dus rondgelopen met de gedachte dat ze zwanger was, terwijl ze dat eigenlijk toen al niet meer was. Dat zou ook bij mij zo kunnen gaan natuurlijk. Eén op de tien zwangerschappen eindigt per slot van rekening in een miskraam. De consulente doorbreekt mijn gepieker: ‘Als het goed is heb je wat urine opgevangen? Dan herhaal ik even voor de goede orde het testje.’ Zenuwachtig haal ik het potje op uit de koelkast en zet het op tafel. Met het pipetje zuigt ze een paar druppels op en laat het vallen op de test. Opnieuw durf ik bijna niet te kijken. ‘Nou, je zwangerschapshormoon is torenhoog, moet je kijken hoe snel het streepje opkomt!’ Even ben ik opgelucht, dan schiet ik in een kramp. Torenhoog? Het zullen er toch niet twee zijn?

Ik word wakker met pijn in mijn onderbuik. In paniek app ik mijn vriendinnen

Buikpijn

De volgende ochtend word ik wakker met een vervelende pijn in mijn onderbuik. Het voelt een beetje als de pijn wanneer ik ongesteld word. In paniek app ik mijn vriendinnen. Sanne probeert me gerust te stellen door te zeggen dat het er gewoon bij hoort die buikpijn. Dat er van alles gebeurt in mijn baarmoeder en dat dat is wat ik voel. Ik ben er niet gerust op. Met een hete kruik op mijn buik, kruip ik achter de computer en zoek op ‘buikpijn’ en ‘eerste trimester’. Gelukkig, het hoeft niet per se te betekenen dat het misgaat.

Hete kruik

Maar dan staat er opeens ergens weer dat je nooit een hete kruik tegen je buik moet houden als je zwanger bent, de hitte zou de ontwikkeling van het vruchtje kunnen verstoren. En daarvan schrik ik vervolgens weer zo dat ik mijn kruik stante pede op de grond mik en het volgende uur tientallen pagina’s bekijk om te checken of dat nou echt zo is, of dat het valt in de categorie onzin-op-het-internet.

Wat mag nog wel?

Ik kom uit op het laatste, maar helemaal gerust ben ik er nog steeds niet helemaal op. Het internet is dramatisch. Het vertelt me namelijk ook dat ik niet alleen Karel’s bak niet mag verschonen (dat wist ik al wel), maar dat ik eigenlijk ook mijn handen moet wassen elke keer nadat ik hem geaaid heb. Want ook op die manier zou je toxoplasmose op kunnen lopen. Ik denk aan al die tientallen keren per dag dat ik Karel kusjes geef op zijn harige koppie, dat hij bij me op schoot kruipt en aan de nachten waarin hij standaard tegen me aan gevlijd op bed komt liggen. Maar als ik andere websites bekijk, lijkt het toch niet zo nauw te luisteren. Ik denk aan sesamzaadje en hoe ik zo goed mogelijk voor hem kan zorgen en de onzekerheid bevliegt me. Zijn er eigenlijk ook nog dingen die ik wél mag nu ik zwanger ben?

Wil je de vorige columns van Roos teruglezen? Dat kan hier.

Meer leuke content? Like ons op Facebook