Roos: ‘Waar sta ik over een jaar? Verliefd, zwanger, gedesillusioneerd?’

Nog 19 weken (maar voor hetzelfde geld nog maar 11!)

Persoonlijk

Leuke mannen genoeg. Ze verrijkten haar leven een nachtje of een paar jaar. Maar niks hield stand. Nu is Roos vierendertig, een single vrouw met een vurige kinderwens. Daarom staat ze inmiddels op de wachtlijst voor KID (Kunstmatige Inseminatie met Donorzaad). Over 19 weken is ze aan de beurt, maar liever nog dan alleen doet ze het samen. Ze zoekt haar prins. Een wit paard is geen vereiste, een Fiatje mag ook. Lukt het haar om hem in 19 weken alsnog te vinden?

Nog 19 weken (maar voor hetzelfde geld nog maar 11!)

Het is zo boeiend hoe een voorheen onbekende wereld zich aan je openbaart als je voor een bepaalde route in je leven kiest. Dat is al zo met dagelijkse beslommeringen. Iemand raadt je aan om yoga of meditatie te gaan doen en dan blijken er drie miljoen soorten van te bestaan. Dan blijkt er niet zoiets als ‘de beste’ manier te zijn voor het maken van een lasagna of het laten groeien van je moestuintjes. Om nog maar niet te spreken over de grootste leerschool van het leven: het opvoeden van een kind. Waar opvoedkundigen, consultatiebureaus, ouders, vrienden, boeken, tijdschriften en websites over elkaar heen rollen met suggesties, tips en dringende adviezen over hoe het zou moeten. Om uiteindelijk na lang zoeken en piekeren tot de conclusie te komen dat de meest passende benadering voor het grootste deel bepaald wordt door het individu waar het allemaal om draait: je eigen kind.

Zelf neem je een duik in het diepe, zet je praktische zaken op een rijtje, en wissel je van gedachten met mensen die je liefhebt

Ook de fertiliteitswereld is er eentje op zich. Mensen kunnen er van alles van vinden. Van de keuzes die je maakt, of juist de keuzes die je niet maakt. Zelf neem je een duik in het diepe, leest je in, zet praktische zaken op een rijtje, wisselt van gedachten met mensen die je liefhebt en doet dat wat niemand voor jou kan doen: een duik in je eigen hart nemen. Mijn huidige route, inseminatie met behulp van een geregistreerde donor via een spermabank bij een Nederlandse kliniek, voelde voor mij al snel het meest kloppend. Maar via via, door met een groeiend aantal mensen mijn plannen te delen, kom ik in contact met vrouwen met dezelfde wens die een andere route kiezen.

Maartje

Zo is er Maartje, die ik vorig jaar ontmoette op een bijeenkomst voor single vrouwen met een kinderwens. Samen in de auto terug naar huis vertelde ze dat zij het wel voor zich zag om samen met een homostel een kind te krijgen, om zo met een co-ouderschapsconstructie haar toekomstige kindje op te kunnen laten groeien met drie liefhebbende ouders. Terwijl ik via de huisarts een verwijzing kreeg naar een kliniek en daar door een soort ballotagecommissie ‘goedgekeurd’ moest worden als potentieel succesvolle alleenstaande moeder, ontmoette zij op een speeddateavond voor mannelijke koppels en single vrouwen een stel waar het mee klikte. En terwijl we af en toe koffie drinken en ik haar appjes stuur waarin ik aftel tot ik aan de beurt ben en verslag doe van mijn zoveelste date-avontuur, is zij ‘haar mannen’ steeds beter gaan leren kennen.

Het is mooi om haar over hen te horen praten. Zo liefdevol. En ook zo trouw. Want op haar ‘gewone’ dates met mannen, die ze ook nog zo af en toe heeft, vertelt ze open over haar plannen. Ze gaat niet twijfelen als er een leuke man in beeld komt. Met deze twee mannen gaat ze het aan en een eventuele liefdespartner die er nu bij komt, heeft dat te accepteren.

Eigenlijk gewoon internetdaten dus. Met als verschil dat je bij de gemiddelde datingsite geen rietje met sperma in je winkelmandje kunt plaatsen.

Liza

Dan heb je Liza, met wie ik via gemeenschappelijke vriendinnen in contact kwam. Een paar jaar ouder en net begonnen met inseminaties van één van de grote internationale spermabanken in Denemarken. Zij vindt het niet zozeer een probleem dat de donor in Denemarken woont, maar ziet vooral de voordelen van de uitgebreide profielschets die haar heeft doen kiezen voor een donor van wie ze nu naast de standaard informatie over uiterlijke kenmerken en opleidingsniveau ook weet wat voor karakter hij heeft, wat zijn hobby’s zijn, hoe zijn stem klinkt, in wat voor gezin hij opgroeide, waarom hij gekozen heeft voor het donorschap, hoe zijn handschrift eruit ziet etc. Eigenlijk gewoon internetdaten dus. Met als verschil dat het zoeken behoorlijk eenzijdig is en je bij de gemiddelde datingsite geen rietje met sperma in je digitale winkelmandje kunt plaatsen. Klein detail.

Naeli

Als laatste is kortgeleden Naeli erbij gekomen in mijn rijtje single wensmama’s. En voor ze goed en wel naar haar omgeving is gaan uitspreken dat ze wil kijken of ze het alleenstaande moederschap aan kan gaan, krijgt ze binnen no time het aanbod van een kennis die hier als bekende donor wel een rol in wil spelen.

Over een jaar kan zomaar alles anders zijn. Dan is mijn lieve zwangere vriendin sowieso al lang en breed bevallen van haar eerste kindje. Waar zullen ze dan staan: Maartje, Liza en Naeli? Zijn ze moeder, zijn ze zwanger, zijn ze teleurgesteld, zijn ze gedesillusioneerd, zijn ze verliefd? En ik, waar sta ik over een jaar?

Iets gemist of teruglezen? Hier vind je alle columns van Roos terug.

Meer leuke content? Like ons op Facebook