Rouwen via twitter, is dat zo’n taboe?

Famme discussie

Persoonlijk

Rouwen via social media. ‘Je suis Charlie’ nam vorige week Facebook en Twitter over. In tijden van paniek en wanhoop is saamhorigheid immers een groot wapen. Voor het gevoel ‘samen sterk te staan’ en voor de eigen gemoedstoestand. Collectief rouwen, zowel met z’n allen op straat, door het massaal kopen van een satirische krant én via social media bewees wederom haar kracht.

Een bruggetje naar het minstens zo bijzondere, bizarre verhaal van Eliza van der Vliet uit Gouda: zonder het te weten twitterde de Twitter-grootverbruiker (@muisje_eliza) over de dood van haar eigen man. ‘Hoi politiehelikopter die rondjes draait boven mijn huis’, luidt haar eerste melding nadat haar man rond 19.30u op de fiets vertrokken is om een pakje sigaretten te halen. En een uur later: ‘HET IS MICHEL… OHNEEE. Ze brengen hem naar het ziekenhuis in Rotterdam en reanimeren hem’. Inmiddels weet ze dus dat het om haar Michel gaat die, al fietsend naar het pakje sigaretten, een hartaanval gekregen heeft.

‘Zonder het te weten twitterde @muisje_eliza over de dood van haar eigen man’

Waar een ander de telefoon uit haar handen laat vallen, ineen zakt en onder niet meer van boven kan onderscheiden, houdt Eliza haar telefoon stevig vastgeklemd. En tweet vervolgens onafgebroken door over de situatie van Michel, zijn daadwerkelijke overlijden en vrijwel alles wat er met en om haar heen gebeurt. Zoals ze dat de afgelopen jaren altijd deed. Alleen heeft ze inmiddels bijna twee keer zoveel volgers (van 2000 naar ruim 3600 in enkele dagen) en krijgt ze een zweem aan reacties die ze vroeger nooit kreeg. En die zijn lang niet allemaal positief of hartverwarmend.


Bron: AD

‘Heel-veel-sterkte’ tweets

‘Ik rouw via Twitter. Is dat zo’n taboe?’, luidt haar respons. Overigens kreeg Eliza ook erg veel liefdevolle en ‘heel-veel-sterkte’ tweets, die haar – naar eigen zeggen – enorm veel goed deden.

Dochtertje overleden

Vorige week zag ik op mijn tijdlijn mensen in mijn omgeving reageren op een post van een meisje, wiens dochtertje – zo maakte ik uit de honderden reacties op – was overleden. Met foto’s van een prachtig meisje, heel jong nog. Haar moeder en ik werkten ooit samen in de kroeg. Waaraan en hoe haar dochtertje is overleden weet ik niet, maar op mijn manier heb ik de afgelopen week veel aan haar gedacht. Terwijl ik haar niet ken. En eigenlijk vind ik dat een hele mooie gedachte.

Famme Discussie
Collectief rouwen, wat vind jij ervan: is het ongepast om openlijk je verdriet te delen en te rouwen op social media? Discussieer mee op Famme Facebook.

Meer leuke content? Like ons op Facebook