Sandra: ‘Als het hier vakantie is, doen we juist effe lekker niks. (Nou ja, ‘we’…)’

Sandra is getrouwd en moeder van een jongetje van 7 en meisje van 3. Werkt als vertaler en tekstfreelancer en is dol op boeken. Is ontzettend blij met haar flexibele werk, maar vergeet alleen wel steeds de schoolvakanties in haar planning op te nemen.

Column: leuk, zo’n meivakantie

Het is niet dat we ergens heen gaan, of zo. Er staan geen koffers klaar, er is geen vakantiehuisje geboekt. Als het hier vakantie is, dan doen we juist effe lekker niks. Even bijkomen. Bijtanken. (Nou ja, ‘we’…) De oudste is moe van alles wat hij op school moet doen, en zo in de laatste maanden van het schooljaar zitten daar aardig wat uitstapjes bij. En er komen weer toetsen aan, dus even uitrusten en die batterij weer opladen.

De jongste kan ’s ochtends net iets langer in bed blijven liggen en heeft ’s middags dus geen zin meer in een slaapje. Begrijpelijk, maar wel heel jammer voor mama. Want die moet deze vakantie eigenlijk ook gewoon doorwerken. En die had toch wel gerekend op dat ene uurtje per dag even flink doortikken. Want de deadline staat onwrikbaar vast op het einde van de vakantie. Slik.

Doorwerken? Vergeet het maar

Wat dat betreft is geen enkele vakantie een echte vakantie meer voor mij. Deels omdat ik vanuit huis werk als freelancer en ik er nog steeds aan moet denken die vakanties mee te nemen in mijn planning. Ik moet er rekening mee houden dat ik overdag nauwelijks iets gedaan krijg. En deels dus omdat je als moeder van kleine kinderen eigenlijk de hele tijd aan het meespelen, entertainen, scheidsrechteren en opletten bent. En in de vakanties dus de hele dag door, zonder pauze.

Terugfluiten

Want zelfs al gaat het hartstikke goed, je moet ze af en toe terugfluiten als het spel te wild wordt of het volume te hoog. We wonen nu eenmaal niet in ons eentje in een weiland.
En ze hebben ook precies de leeftijd om het vaak met elkaar oneens te zijn. Onbezonnen dingen te doen. Het elkaar vooral kwalijk te nemen als hun ondoordachte race, zwaardgevecht, tikspelletje of ballengooispel een keertje misgaat. Je bent dus de hele dag lekker bezig. Vanzelfsprekend. Automatisch. En met alle liefde. Maar dat wil niet zeggen dat je er niet moe van bent ’s avonds.

En dan heb ik het nog niet over al die andere dingen die ook gewoon moeten gebeuren: de was, de vaat, het ontbijt, de lunch, het avondeten, de luiers, de ongelukjes, de blauwe plekken, het zand dat de huiskamer in gelopen wordt, en het opruimen van speelgoed en al die kleine klusjes die zich al hadden opgestapeld tot aan de vakantie. Of werken. Dus.

Bankmomentje

Maar ook al is het geen ‘vakantie’ zoals vroeger, het is wel reuze gezellig om lekker samen thuis te zijn. En dan vooral dat uurtje even samen op de bank, als zij moe gespeeld zijn en ik aan een bak koffie toe ben. Dat is een van de fijnste momenten op de dag. Dat is mijn vakantie: een dag die we helemaal zelf indelen, waarop we doen waar we zin in hebben en verder niets, waarop ik niet vier keer heen en weer naar school hoef, waarop ik misschien wel een half uurtje langer mocht slapen. En dan schijnt de zon ook nog. Jaaa!

Reageer op artikel:
Sandra: ‘Als het hier vakantie is, doen we juist effe lekker niks. (Nou ja, ‘we’…)’
Sluiten