Redactie
Redactie Persoonlijk 14 jul 2019

Sanne ‘Ik was er niet op bedacht zoiets al tegen te komen in de kleuterklas’

Sanne is getrouwd met David en is een stay-at-home-mama van Jesper (4) en Julia (1).

Column: Het is maar een spelletje

Een hele tijd geleden schreef ik over die keer dat Jesper leerde ‘schieten’ van een kleuterklasgenootje. Een jochie dat gewoon agent en boef spelen eigenlijk maar kinderachtig vond. Als het moest, deed hij mee, maar dan wilde hij wel de aanvaller zijn. De vijand. Reuze spannend allemaal, en ja, tot zover hoort het ook echt allemaal bij het kleuterspel. Maar dan hoor je hem ineens iets roepen als ‘Ik knal je overhoop!’ en ‘Leuk, mensen neerschieten!’ De jongen bleek zelfs te kunnen uitleggen hoe een machinegeweer werkte.

Agent en boef

Nee, natuurlijk zit ik er niet mee als mijn kind agent en boef speelt op het schoolplein of achter een ‘vijand’ aan rent om hem te grazen te nemen. Dat hoort er allemaal bij, en het is een heel leuk rollenspel. Vooral als ze zo af en toe ook omwisselen en ze allebei de kans krijgen om de goeierik dan wel de slechterik te zijn. In dit geval zat er echter meer achter.

Extreem

De jongen met wie Jesper steeds vaker speelde, vertelde ons op een ochtend bij de kapstok heel enthousiast dat hij regelmatig samen met zijn vader computerspelletjes speelde. En wel van het ‘schiet ze overhoop en verdien meer punten’-soort. Call of Duty, Grand Theft Auto en vergelijkbare games wist hij op te noemen. Games die een Pegi-classificatie hebben van 18 en die volgens een website als mediaopvoeding.nl al met klem worden afgeraden voor tieners. Vanwege gevechtssituaties die heel realistisch in beeld gebracht worden, vanwege mogelijke scheldpartijen tussen (online)spelers onderling, vanwege extreem geweld.

Magisch denken

Dat verklaarde al gauw waarom het schoolplein voor hem een schietbaan werd, en hij het soort boef was dat alles en iedereen overhoop wilde knallen. Gewoon, voor de lol. Voor de denkbeeldige punten en het volgende level. Ik heb Jesper wel uitgelegd waarom ik dat allemaal niet zo oké vind en dat zulke spelletjes voor grote mensen zijn. Maar dat is bij zijn klasgenootje blijkbaar nooit gebeurd. En dat terwijl een kind van vier nog volop magisch denkt en zijn fantasie aan het ontwikkelen is. Dat dus nog niet goed weet wat echt is en wat niet, waar het een ophoudt en het ander begint.

Het is maar een spel

Het zorgwekkendste moment kwam enige maanden daarna, toen de jongen met een brede grijns vertelde dat zijn papa en mama een beetje ruzie hadden gehad en zijn vader een gat in de muur had geslagen. Dat vond hij grappig. En daar schrok ik enorm van. Ik denk dat je niet vroeg genoeg kunt uitleggen dat sommige dingen wel echt zijn en andere niet. Dat wat je aanstuurt met controllers maar een spel is. Dat dingen die je in een spelletje doet niet echt zijn, dat als je ze wel in het echt zou doen, het heel anders afloopt. Even afgezien van het feit dat die leeftijdsclassificaties op games er niet voor niets staan.

Tom en Jerry

Ik was er niet op bedacht zoiets al tegen te komen in de kleuterklas, waar je al blij bent als je kind eraan denkt een halfleeg pakje drinken niet ondersteboven in zijn rugtas te stoppen en aan het einde van de week allebei zijn gymschoenen nog heeft. Ik wil zelfs met iets als Tom en Jerry wachten tot Jesper voldoende begrijpt dat ze niet echt zijn en dat je elkaar niet kunt slaan met een koekenpan (en er ook echt geen deuk in de vorm van een muis in die pan blijft zitten). Maar Jesper is ook nog geen zes (plus), dus we hebben nog even.

Ben je benieuwd of een tv-programma geschikt is voor je kind, kijk dan bijvoorbeeld op kijkwijzer.nl. Voor YouTube-kijkers op de tablet is er tegenwoordig ook een speciale kinderversie van de app met goedgekeurde filmpjes.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Sanne ‘Ik was er niet op bedacht zoiets al tegen te komen in de kleuterklas’
Sluiten