Seth en de smaak van Afrika

De wereld van Seth

Persoonlijk

Seth is zes. Dat is oud genoeg om over het leven na te denken, en jong genoeg om dat met een open blik te doen. Soms filosofisch, vaak onbedoeld grappig. Hanna van de Wetering schrijft daar graag over. Elke week op Famme en op Facebook.

De wereld van Seth – Seth en de smaak van Afrika

Seth is een moeilijke eter, en ik een slechte kok. Daar komt bij dat Seth zichzelf graag met een tijger vergelijkt (‘een echte vleeseter), en mij met een cavia (‘best klein en ze eten alleen maar planten’) (ik ga er overigens vanuit dat deze vergelijking alleen betrekking heeft op onze eetgewoonten, maar dit terzijde). Daarom hebben we afgesproken dat we om de beurt mogen kiezen wat we eten, en de
ander daar niet over zeurt. Somehow had Seth het voor elkaar gekregen drie keer op rij te kiezen (te weten: minipizza, pasta pesto kaas en McDonald’s) waardoor ik mijn kans schoon zag hem vandaag mee te nemen naar mijn allerlievelings restaurant in Rotterdam: Viva Africa.

‘Ik vind de mevrouwen hier zoooo leuk! En zij mij ook, dat voel ik gewoon’

De intentie is in ieder geval aanwezig: nog voordat ik mijn fiets vastgezet heb, is Seth naar binnen gerend, heeft een tafeltje voor twee geregeld en alvast een appelsap voor zichzelf besteld. Je mag er met je handen eten en Seth belooft plechtig alles te proeven. Dat doet hij ook, maar het resultaat varieert van ‘oeeeeh! veel te pittig!’ tot ‘best lekker.’ ‘Ja? Nog een hapje ervan?’ ‘Nou… zo lekker ook weer niet hoor.’ Mijn focus ligt vooral op de enorme schaal vol verschillende gerechten. Seth zijn aandacht gaat van het rietje (‘Kijk nou mam! Een echt Afrikaans toverrietje!’), naar de bediening (‘Ik vind de mevrouwen hier zoooo leuk! En zij mij ook, dat voel ik gewoon’) naar het interieur (Er is een cheeta op die regenboog geschilderd! Dat kan toch helemaal niet? Die valt er zo doorheen! Wist je dat een regenboog komt omdat de zon op de regendruppels schijnt en de regendruppels dan als een soort vergrootglas werken en…’ (hier raakte ik zijn relaas kwijt, waardoor ik helaas nog steeds niet weet hoe een regenboog ontstaat).

‘Vraag jij de rekening, Seth?’
Seth is in dubio. ‘Ik vind de mevrouw zo lief mam, dus eigenlijk wil ik zeggen dat ik het verrukkelijk vond, maar dan lieg ik.’ Hij denkt diep na. ‘Ik heb een oplossing bedacht!’ En hij rent richting de bar.
‘Ik vond het een beetje lekker, maar jou vind ik heel erg lief!’, hoor ik hem zeggen.
Bij de fiets zegt Seth trots: ‘Ik heb alles geproefd en één ding vond ik heerlijk!’
‘Ja?’ vraag ik hoopvol.
‘De Afrikaanse appelsap! Die is zoveel lekkerder dan die van ons!’
‘Gelukkig maar’, verzucht ik. ‘Dan moeten we daar nog maar eens voor terug.’

Heb jij ook ooit zoiets meegemaakt? Reageer op onze Facebook! >