SIRE campagne jongens schot in de roos, volgens jongensmoeder Muriel

'Sorry dat mijn jongens de tent afbreken, hoewel helemaal geen sorry!'

Persoonlijk

Vandaag bracht SIRE naar buiten dat ze met een campagne komen om ‘jongens weer jongens te laten zijn’. Zowel ouders als het onderwijssysteem zouden te veel gericht zijn op het temperen van jongens in hun (drukkere) gedrag. Er zou te veel focus liggen op stilzitten, je gedragen en rustig zijn. Famme’s Muriel, moeder van drie zonen, is het roerend eens met de SIRE campagne jongens en rekent af met alle anti geluiden.

Jongens, jongens wat een gezeik

Laat ik voorop stellen dat ik hier geen zeik artikel wil schrijven, maar het moet me gewoon van het hart dat ik zo boos kan worden om het afzeikigere toontje van ‘opvoedminnend’ Nederland. Toen ik het nieuwsbericht van de SIRE campagne ‘Laat jongens weer jongens zijn’ sprong ik namelijk een gat in de lucht. En weldra druppelen de berichten en tweets binnen van mensen die vinden dat het stereotyperend is. Dat meisjes ook stoer en druk kunnen zijn. Dat meisjes ook moeten ravotten. Jahaaa mensen, we weten het. Dat is ook zo. De uitzondering bevestigt de regel. Er zijn heel veel stoere meisjes, ja. Die gaten in hun spijkerbroeken spelen en die geen jurkjes dragen. En er zijn ook jongetjes die heel rustig zijn en uren kunnen kleuren. Maar kunnen jullie alsjeblieft erkenning geven aan het feit dat jongensgedrag wel degelijk bestaat en hier door SIRE een verdomd goed punt wordt aangesneden.

Ik aanbid de omgeploegde en kapotgetrapte grond waar ze op stoeien

Eindelijk focus en aandacht op een ondergewaardeerd onderwerp in het opvoeden en lesgeven van jongens. Ik ben een jongensmoeder, heb er drie stuks van en ik aanbid de omgeploegde en kapotgetrapte grond waar ze op stoeien. Al jaren schrijf ik over jongensmoeder zijn en wat dat behelst. Een hoop lol kan ik je vertellen, een hoop mini testosteron en een hoop gesprekjes over jongensgedrag bij de leraren.

LEES OOK: 9 vaardigheden die een jongensmoeder gewoon moet bezitten.

Bewegingsmoment ontnemen

Afgelopen weken nog belde een moeder mij op. Onze jongetjes – groep 2, let wel! – waren niet ver genoeg gekomen met het onderdeel taal in de klas. Zij had gehoord dat ze in de klas hadden moeten blijven en niet naar de gymles mochten omdat ze zich moesten concentreren op de taalles. Woest waren we. Want hoe mis kun je het hebben als docent als je twee jonge jongetjes, die het nodig hebben om te ravotten en zich te ontladen, hun bewegingsmoment ontnemen om nog meer bezig te zijn met in de schoolbankjes te moeten lezen?

Ik zie ze elkaar op de grond werpen, in de houtgreep van judoles

Ik beaam dat wij, de maatschappij, het soms knap lastig vinden om onze jongens in het gareel te houden en de gouden middenweg te vinden tussen de boel mogen ‘slopen’, mogen vechten en stoeien en de boel op stelten zetten en in de pas te lopen. Rust willen we in de tent en ik mijmer heus wel eens een keertje dat ik ook dochters had kunnen hebben die uren zouden kleuren (of rustige jongetjes), maar dan zie ik mijn mannetjes elkaar op de grond werpen, in de houtgreep van judoles en dan ben ik intens gelukkig.

Kamikaze piloten

Gisteren nog nam ik ze mee naar de supermarkt. Ik weet dat het dan kamikaze piloten kunnen zijn. Het lukt me dan ook niet om ze netjes als een frans kind bij me te houden. En ik laat ze. Totdat ik merk dat het te ver gaat. ‘Mama’, riep mijn tweede, ‘we zijn zijn slipper kwijt’. En daar kwam mijn jongste aangelopen met een olijk gezicht en slechts één slipper aan zijn voetje. ‘Hoog, bij de pindakaas en jam, mama’ en ik werd meegetrokken naar het zoetschap. En jawel hoor, daar lag de slipper. Ik kon er amper bij. ‘Wat waren jullie aan het spelen?’ vroeg ik met een glimlach, terwijl ik een medewinkelier een knipoog gaf. Ze lachtte terug, vast ook een moeder met een zoon dacht ik. ‘We waren boefje en politie aan het spelen en hij was de politie en ik de boef en toen ontsnapte ik en toen trok hij aan mijn been en toen…’ ‘Toen vloog de slipper, poef in de lucht?’ Jaaaaah, mama. Rode wangen van plezier.

Ravotten, racen en rennen

Ik heb 6 NERF pistolen in huis, bokshandschoenen en -kussen, ze stoeien en ravotten, ze racen en ze rennen en ze willen het liefst gevaarlijke dingen uitproberen en ik laat ze. Omdat ik weet dat het goed voor ze is. En soms geef, of eigenlijk meerdere keren per week geef ik ze hun eigen IPad waar ze spelletjes op spelen, Squla op doen en Youtube en Netflix op kijken. En dan schenk ik mezelf een glas witte wijn en een zucht. Eindelijk rust.

Soms wil ik sorry zeggen dat mijn jongens spreekwoordelijk de tent afbreken, maar eigenlijk wil ik helemaal geen sorry zeggen. Eigenlijk wil ik sorry horen van de maatschappij die het maar knap druk en ingewikkeld vindt om jongens jongens te laten zijn.

Bekijk hier de SIRE campagne:

Meer weten? Lees hier meer over de SIRE Campagne