Stephan: ‘Op een dag, lieve Saar, leg ik je uit wat tranen van geluk zijn’

Column #10 Pinguin is saai

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Saar praat

En ineens kon ze praten. Zo heb ik dat echt ervaren. Het was 3 weken geleden dat ik Saar voor het laatst gezien had. Tot dan toe had ze wel al wat woordjes gezegd. Papa, oma, eten, ja en nee. Maar dit keer was er echt iets veranderd. Ze kwam mijn straat ingelopen en aan de andere kant stond ik. Ik ging door m’n knieën om haar letterlijk op te vangen. Serieus, een hereniging van een geliefd stel uit ‘All you need is love’ was er niks bij. Wat een ongelooflijk weerzien. Ze zei niet meer als een baby papa, maar; ‘Papaaaa’! Met een toon: ‘Wat ben ik blij om je weer te zien!’

Vanaf nu wordt het echt leuk voor papa, want papa is dol op communiceren

Haar woorden kregen ineens waarde, omdat ze er een emotie aan verbond. Ik begon te huilen. Niet alleen omdat ik haar gemist had. Niet om nu voor het eerst te horen dat ze ook mij had gemist. Maar om nog zoveel dingen meer! Ik dacht: ‘Ze gaat vanaf nu echt leren praten!’ Dat betekent dat we ooit misschien wel goeie gesprekken kunnen hebben en dat ze dus ook kan luisteren. Ze kan nu, wat de mens zo uniek maakt. Wat mens van dieren en andere levende wezens onderscheidt. Ze kan communiceren met woorden! Ze kan leren. Ze kan naar alle verhalen die ik haar zo graag wil vertellen, luisteren. Caramba! Wat een geluk, genot en trots voelde ik.

Alles anders

En ik druk haar nog steviger tegen me aan. Wat fijn dat je er bent, m’n Saartje van papa! Vanaf dit moment wordt alles anders. Het was bijzonder tot nu toe natuurlijk en we konden al van alles delen, maar het idee, dat ik vanaf nu echt iets kan zeggen tegen haar. Dat zij straks kan zeggen of ze honger heeft, of moe is. Of iets stom vindt, of lief. Vanaf nu wordt het echt leuk voor papa, want papa is dol op communiceren!

Komt wel goed Snaartje, we zien elkaar gauw weer!

Die avond heb ik zo m’n best gedaan met voorlezen. Waarschijnlijk heeft nooit iemand zo fanatiek Doornroosje voorgelezen als ik die avond. Met het idee dat ze het sprookje nu misschien nog iets beter begrijpt. Halverwege kom ik er achter dat ze al slaapt. Mijn Doornroosje. Zachtjes doe ik het boekje dicht en sluip stilletjes weg. Ik doe het licht uit en hoor ineens ‘licht aan, papa?’

De volgende dag zitten we aan tafel te ontbijten. We kijken elkaar aan en lachen naar elkaar. Nooit gedacht dat ik een glimlach onder de chocopasta de mooiste lach ooit zou vinden. Ze wordt zo opgehaald. En dat voelen we allebei aan. Ze wordt vervelend en recalcitrant. Ik zeg: ‘komt wel goed, Snaartje’ (want zo noem ik haar vaak). ‘We zien elkaar gauw weer! Dan ga ik je weer nieuwe verhaaltjes voorlezen en nieuwe woordjes leren.’ De bel gaat. ‘Bim bim mee?’ Vraagt ze. ‘Blijf alsjeblieft altijd Bimbim zeggen’, denk ik. Pinguïn is saai. Op een dag, lieve Saar. Dan leg ik je uit wat tranen van geluk zijn. En hoe jij ze mij hebt gegeven.

Meer lezen

Lees hier Stephan’s vorige columns terug. En dit is hoe het allemaal begon: het verhaal van Stephan en Saartje.

Elke week vertelt acteur, kunstschilder en single vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kinder surprise waar hij continu door verrast wordt.

Meer leuke content? Like ons op Facebook