Stephan: ‘Saar, ik ben jaloers op je’

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Column #20 Ik kan nog wat van jou leren

Een skelet op links. Graaf Dracula voor ons. Een touwtje langs je nek, je schrikt. Een licht knippert en het karretje gaat de bocht om. Eigenlijk vind ik je best jong voor het spookhuis. Toch neem ik je mee. Om te laten zien dat er echt niks gebeurd. Papa beschermt je wel. Zelfs de spinnenwebben zijn nep, maak je geen zorgen, Saartje. Ze moesten ons eens zien in dit karretje. Ik pas er nauwelijks in en jij komt er maar net bovenuit, wat een duo. Op naar de boerderij. Nog een keer. Een druk op de knop en het varkentje begint te zingen. En de kat. En natuurlijk de boer met zijn banjo. Vierde keer nu. Saar, ik ben jaloers op je. Zoals je geen last hebt van in de rij te staan wachten. Jouw focus is op de leuke dingen.

‘Ik kan m’n lach niet bedwingen. Saartje is nog veel bekender dan ik’

Terwijl ik soms sta te zuchten en verbaasd om me heen kijk, bedenk hoe erg die mevrouw voor ons stinkt en die meneer met een sigaret in zijn mond een pony opstapt met zijn kindje. Jij ziet het niet. Jouw enige zorg vandaag is dat je de botsauto’s echt nog niet in mag en papa echt niet in dat piratenschip gaat. De ballonnenshow is afgelopen, we zijn te laat. Je houdt m’n hand vast en kijkt sip naar boven. Een jongetje komt op ons afgelopen! ‘Hee, jij bent toch Saar?’, vraagt ie met een ballonenzwaard in zijn hand aan haar. ‘Hier, wil jij ‘m hebben? Ik heb er toch nog één. Ik ken je toch van Facebook?’ Ik kan m’n lach niet bedwingen. Saartje is nog veel bekender dan ik. En terecht.

‘Saar zit in een heel andere wereld’

Gevaarlijk

Na wat vogels weg te hebben gejaagd met je nieuwe oranje zwaard, lopen we richting de monorail. Zucht, nog een lange rij. De trap op. Maar ik zet jou voor me neer en ik sta twee treden onder jou. Ik bekijk je en bewonder je. Wat is het toch fijn om jou te zien genieten. En de rij is al voorbij. We stappen in en ik probeer me in jou te verplaatsen. Best leuk naar zo’n pretpark met je vader, bedacht ik. Mijn vader had een hekel aan pretparken en kermissen, maar hij heeft toch echt een blij koppie gemist. Ik moet zeggen dat de attracties mij ook nu niet meer aantrekken. Ineens lijken ze gevaarlijk. Maar Saar zit in een andere wereld. Ik kan wat van je leren, denk ik.

20 cent

Wanneer ben ik het kind in mij verloren? Of is het er nog? Misschien moet ik me er gewoon wat meer voor open stellen. Oké, misschien ga ik de volgende keer mee in die draaiende theekoppen. Na anderhalf uur hebben we het wel gezien en Saartje is moe. Ik til haar op. Oh, wacht. Ze ziet nog iets. Goed, nog één dan. En ineens blijkt Ezeltje Strekje de leukste attractie te zijn. Je stopt 20 cent in een gleuf, dan gaat zijn staart omhoog en komt er een chocolademunt uit z’n kont. Daar kwamen we dan pas op het einde achter. Volgende keer beginnen we hier, Saartje. Ezeltje Strekje. Ik had het nooit verwacht, maar ik heb inmiddels een seizoenspas van Drievliet.

Elke week schrijft en vertelt acteur, kunstschilder en vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kindersurprise waar hij continu door verrast wordt.

Meer leuke content? Like ons op Facebook