Stephan: ‘Daar ga je, door twee grote deuren naar je nieuwe leven’

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Lieve Saar,

Ik zie je voor me. Je staat op de stoep met je kleine rugtas, die bij jou zo groot lijkt. Je neemt grote stappen en kijkt nog even achterom. Je zwaait. Dag papa! En daar ga je, door twee grote deuren naar je nieuwe leven.

Eerste dag

Het is zover. Het leek nog zover weg voor m’n gevoel. Je gaat nu gewoon écht naar school. Misschien komt het omdat ik je niet altijd bij me heb, of omdat je wat kleiner bent dan de rest. Maar je bent voor mijn gevoel nog zo jong, zo klein. Al kun je nu al zoveel en weet ik zeker dat je op sommige gebieden voor loopt op andere kindjes. Hoe zul jij je eerste dag ervaren? Ben je er wel klaar voor? Zul je makkelijk blenden met de rest? Zal je opvallen door je verschijning? Of door je gedrag? Misschien ga je mij wel missen, of denk je helemaal niet aan mij.

Vanaf hier is het aan jou, mijn lieve schat

Wie weet ontmoet je vandaag wel je beste vriendinnetje. Met welke verhalen zul je thuiskomen? Ik denk dat je het heel erg naar je zin zult hebben. Op je nieuwe school kun jij je ei kwijt. Krijg je de aandacht die je nodig hebt. Elke dag kindjes om je heen waar je mee kunt ravotten, sparren en spelen. Een juf die je leert mooi te knippen en te schrijven. Kennen de rest van de kindjes ook het halve alfabet al? Of loop jij een beetje voor? Het doet er niet toe, maar ik ben gewoon benieuwd. Ik wil dat het goed met je gaat, dat je gelukkig bent. Maar ik kan hier niet bij zijn. Jij moet dit doen. Alleen. Jij moet je eigen vriendjes maken. Je weg vinden in dit leven. Ik kan jouw lievelingskleur niet voor je uitkiezen, ik kan je mijn voorkeur voor sommige keuzes niet meegeven. Vanaf hier is het aan jou, mijn lieve schat.

Ik hou van je, en ik ben zeker niet de enige

Als je maar weet dat als om drie uur ’s middags de bel gaat, mijn deur en armen altijd open staan om je op te vangen om te kletsen, te knuffelen of te luisteren. Ik ben altijd bij jou. Het staat hier, zwart op wit. Niet altijd fysiek, maar dan doe je maar alsof. Papa fluistert in je oor dat je nooit alleen bent. Ik hoop dat je geniet van alles wat op je pad komt. De zorgen, de minder leuke dingen, de cijfers en feiten komen later wel.

Niet de enige

Ach, wat maak ik me toch druk. Om wat? Jij redt je wel. Twee brieven en een kaart heb ik nog van mijn vader. In één van zijn brieven schrijft hij naar het einde toe: ‘Lieve Steeph, ik hou van je. En ik ben niet de enige.’ Al was hij er toen nog wel. Toch schreef hij het. Die woorden hebben mij gerustgesteld, ook toen hij er op een gegeven moment niet meer was. Voor jou geldt hetzelfde; Saar, ik hou van je. En ik ben zeker niet de enige. En ik ben van plan nog heel lang van jou te genieten.

Elke week schrijft en vertelt acteur, kunstschilder en vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kindersurprise waar hij continu door verrast wordt.

Meer leuke content? Like ons op Facebook