Stephan: ‘Ik hoop maar voor Kees dat hij heel lief voor je is’

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Lieve Saar,

Dus je hebt gekust met Kees. En nu ben je ook nog eens verliefd op Kees. Omdat hij zo lief voor je was. Misschien wel beter dat je nu niet meer met papa hoeft te trouwen, maar ik moet bekennen dat ik me wel een beetje aan de kant gezet voelde. Ik hoop maar voor Kees dat hij inderdaad heel lief voor je is. En je hebt een nieuw vriendinnetje, Puck. Jullie zitten naast elkaar in de klas.

Klinkt als… mijn dochter

En je hebt op je donder gekregen, omdat je de kraan had open gezet en papier in het putje had gepropt. Klinkt inderdaad als de allereerste schooldag van mijn dochter. Lieve, stoute en ondeugende Saartje. Iedereen is gek op je. Je bent zo heerlijk jezelf en authentiek. Ik wou dat ik af en toe kon gluren door de ramen. Kijken wat je nu weer aan het uitvreten of ontdekken bent. Ik wil zo graag weten wat je het allerleukste vindt om te doen en ongeduldig denk ik aan of je kunt schilderen, net als ik. En net als jouw opa, mijn vader en zijn vader. Zit dat dan echt in het bloed, vraag ik me af. Dat er een actrice in jou huist, dat is duidelijk. Behalve dat je de skills hebt, de ogen – met waaiers van wimpers heb je ook de attitude. De uitstraling.

Dat kleine, dat staat je zo goed

Er zullen vast wel fases komen waar je misschien een tijdje verlegen zult zijn en misschien niet meer zo extravert als nu. Dat je even niet meer weet waar je je handen moet laten. Maar je hebt het hart van een actrice. Een mens dat wil spelen, gezien wil worden. Erkend wil worden en tegelijkertijd mensen vermaken en entertainen. Ik zie zo voor me hoe jij van je beperking, je kleine verschijning, een kracht kan maken. Je komt niet met je voetjes tot de grond als je op een stoeltje zit. Ik zie je voor me en ik denk eraan. Maar waar zou ik nou eigenlijk mee moeten zitten? Je nichtje zei laatst zoiets moois over je. Ze zei dat je zulke mooie ogen hebt en dat kleine ‘dat staat je zo goed’. Zo lief, vond ik dat. En ze heeft gelijk. Het staat je goed. Jij bent perfect zoals je bent. Het is niet praktisch, misschien. In de wereld waar de meeste mensen langer zijn.

Tuurlijk maak ik me zorgen

Maar zo beweeg jij als een sprookjesachtig elfje, door die grote reuzen heen. Ik kan me niet voorstellen, dat mensen dat stom of vervelend vinden, toch? Ik had aan best veel mensen verteld dat je deze week voor het eerst naar school zou gaan. Zij reageerden dat het voor mij waarschijnlijk spannender zou zijn dan voor jou. En dat moet ik nu beamen. Ik geef toe: ik kon er niet van slapen. Tuurlijk maak ik me zorgen. Maar sommige dingen gaan gewoon vanzelf. Jij maakte nergens een ding van en stapt zo ongemerkt je nieuwe leven in. Heel gek en misschien wel overdreven, maar ergens laat ik je nu een héél klein beetje los. Ik heb vertrouwen in jou, lieve Saar. Als kleuter in de klas. Maar vooral als mens.

Elke week schrijft en vertelt acteur, kunstschilder en vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kindersurprise waar hij continu door verrast wordt.

Meer leuke content? Like ons op Facebook