Stephan: ‘Soms voel ik me een beetje de papa van Pippi Langkous, die schittert door afwezigheid’

Column #5 De papa van Pippi

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

De moeder van Saartje en ik moesten uiteraard even zoeken naar een manier om de opvoeding van Saar goed te laten verlopen en na een paar hobbeltjes ging dit bijzonder goed. We hebben in de loop van de tijd een mooie vriendschap opgebouwd en eigenlijk loopt alles inmiddels op rolletjes.

Missen

Een ouderschap op basis van vriendschap en gezond verstand. Alles in het belang van Saar. Afgesproken is dat Saartje minstens om het weekend bij mij is en als het uitkomt vaker. Gelukkig gebeurt dat in de praktijk ook en hoef ik haar niet te veel te missen. Want missen doe ik haar, als ze niet bij me is.

Een van de eerste weekenden dat Saar bij me kwam, legde ik haar met haar hoofdje op mijn borst. Het paste precies, als het muiltje van Assepoester. En ik voelde dat het zo moest zijn, dat wij bij elkaar horen. Het gaf ons allebei het gevoel van warmte en sereniteit. Haar koppie onder mijn kin en mijn armen om haar heen brachten mij in een evenwicht wat ik nog niet kende.

Ik miste het om al dat moois met iemand te delen

Niemand om te delen

Voor ik Saartje in mijn leven kreeg was ik niet stabiel en enorm zoekende, bezig met wat ik nog meer van het leven wilde. Zij bracht mij in balans, door er alleen maar te zijn. Alleen: ik merkte bij mezelf, dat elke keer als ik haar een beweging zag maken, een poging tot rollen of kruipen, de eerste geluidjes en pogingen tot contact maken, ik hardop zei: ‘Kijk dan! Kijk nou wat ze allemaal kan.’ Maar er was niemand om het mee te delen. Er was niemand die het zag.

Die dag bekroop mij ook een gevoel van leegte. Dat ik het enorm miste om al dit moois – deze traktaties van minuscule, letterlijk en figuurlijke kleine stapjes, die zó gelukzalig makend zijn, dit schouwspel van liefde en leven – met iemand te delen. Maar ik heb het allemaal gezien, Saar! En deelde deze onvergetelijke momenten, met jou! En ik kan niet wachten je verder te zien groeien en uitbloeien tot een geweldige vrouw, die met een kleine gestalte in staat is tot grootse dingen. Een vrouw, waarbij je de wind voelt blazen als ze met haar lange oogwimpers knippert.

Pippi Langkous

En ook hier werd de cirkel weer rond. Daar waar ikzelf vroeger zo graag op mijn vader wilde lijken, zo is het nu een feest van herkenning bij Saar. Ze is een echte Evenblij. Ze lijkt nu al in zoveel opzichten op mij dat ik soms denk dat ik overal bij zou moeten zijn, omdat ik zoveel herken en dus haar dan op de juiste manier kan sturen. Maar ze doet alles al zo goed. Het is zo’n ongelooflijk vrolijk en bijzonder meisje. Haar goede humeur is inspirerend voor me. Was iedereen maar zo. Wat was de wereld dan gezellig geweest. Af en toe voel ik me nog wel een beetje de papa van Pippi Langkous, die soms schittert door afwezigheid, maar het is oké en het is genoeg. Ik ben meer dan een ‘weekend papa’.

Lees hier Stephan’s vorige column terug. En dit is hoe het allemaal begon: het verhaal van Stephan en Saartje.

Elke week vertelt acteur, kunstschilder en single vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kinder surprise waar hij continu door verrast wordt.