Stephan Evenblij: ‘Het voorbeeld dat mijn vader was voor mij, wil ik zijn voor Saartje’

Column #4 Nestliefde

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Moeder Natuur is me er eentje. Hoe een mens vol wetenschap nog steeds verrast kan worden door de kleinste dingen. De lente zien geboren worden, is voor mij altijd zo’n ‘besefmoment’. Dat alles weer gaat bloeien om je heen. Ik verbaas en verwonder me altijd weer en over hoe dat toch iedere keer gebeurt. En hoe cliché ook, hoe ouder ik word, hoe meer ik van deze kleine dingen geniet.

Een kind, een nest

Toen ik 13 was overleed mijn vader. De dood is na het leven de tweede grote les die je leert. Die komt. Onherroepelijk. Maar of een leven zich aandient, weet nooit iemand zeker en al helemaal niet wannéér.
Ik ben met de komst van Saartje natuurlijk enigszins door de omstandigheden overrompeld. Zoals een beer z’n hol zorgvuldig uitkiest, of een vogeltje dat met takjes een prachtig nest, maakt als voorbereiding op het zich nieuw aandienende leven, die natuurlijke start had ik niet. Ik heb dat eitje dus niet zien kraken, geen navelstreng doorgebeten. Maar voor de rest is het voor mij precies hetzelfde geweest als voor iedere andere kersverse vader. Een kind, een nest. Voor de rest gaat alles toch vanzelf? Althans: voor mij. Het is voor mij vanzelfsprekend dat warmte en liefde de belangrijkste ingrediënten zijn in een opvoeding van een kindje.

Ik heb dat eitje dus niet zien kraken, geen navelstreng doorgebeten

Voor mij was het, na de eerste schrik van het nieuws dat ik ineens een kind heb, heel logisch te willen weten wie mijn kindje was en vooral wie ze zou gaan worden. Ik stelde me voor hoe ze de wereld zou bekijken als ze ouder was, hoe ze de winter zou zien vertrekken en er ineens blaadjes aan de bomen groeien in de wetenschap dat ze maar één vader heeft! En dat ben ik.

Ik zal er zijn

Als ik denk aan mijn eigen vader en hoe ik naar hem keek toen ik zelf een kind was, hoezeer ik van hem genoot en alles kopieerde wat hij deed, hoeveel ik van hem hield en hoe sterk die liefde was en nog steeds is. Ik wilde zijn zoals hij. Wanneer mensen mij vroegen wat ik later wilde worden, was mijn antwoord steevast: ‘Hetzelfde als m’n vader, natuurlijk!’ In mijn geval was dat interieurarchitect. Maar al was hij astronaut, of brandweerman, dat had natuurlijk niets uitgemaakt.

Het opkijken naar je ouders, los van voorkeur voor vader of moeder zit, denk ik, in ons bloed. Het maakt de mens zo uniek. Het gevoel dat je kunt hebben voor je ouders is je eerste beleving van liefde. Het moment dat je je dat realiseert als kind, wordt de liefde geboren. Die liefde draag je de rest van je leven bij je. Geen twijfel mogelijk: ik zal er zijn voor mijn kind.

Voorbeeld, net als hij

Op het moment dat dat kwartje viel, was de band er met Saartje. Ik herkende iets, iets van vroeger. Iets dat ik al op jonge leeftijd ervoer. Ik heb mijn vader dan wel op jonge leeftijd verloren, maar ben in de loop der jaren alleen maar meer van hem gaan houden. De dood verwijdert mensen van het leven, maar niet van de liefde. Nooit. Met de komst van Saar in mijn leven, ben ik boosheid op Moeder Natuur, om het verlies van mijn papa verloren. Het voorbeeld dat hij voor mij was, wil ik nu zijn voor haar.

Zoals de overgang van een seizoen, werd ik verzoend met iets wat mij altijd op de been houdt: Nestliefde. Van huis uit meegekregen. Gratis en voor niks.

Bedankt mama (natuur)

Lees hier Stephan’s vorige column terug. En dit is hoe het allemaal begon: het verhaal van Stephan en Saartje.

Elke week vertelt acteur, kunstschilder en single vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kinder surprise waar hij continu door verrast wordt. Wil je geen column missen? Schrijf je dan hieronder voor de Famme nieuwsbrief in en ontvang als eerste Stephan’s column in je mailbox.

Meer leuke content? Like ons op Facebook