Stephan: ‘Ze is knettergek. Beter kun je het niet treffen’

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind, aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Column #24 De glimlach van een Kind

En dan stap ik in een ontploft huis. Het lijkt wel alsof je alles wat je ziet moet verplaatsen. En dan het liefst van de ene naar de andere kant van de kamer en dan nóg liever naar een nog onhandigere plek. Het is bijzonder hoe kort de concentratieboog is van een 4-jarige. Maar als ik voorstel misschien nu even een keer iets anders te kijken, dan wil ze toch het liefste nog even voor de 485ste keer naar ‘Casper en Emma’ kijken. Die herhaling die kindjes opzoeken, en het kopiëren. Ik vind het een machtig fenomeen. Behalve machtig, vind ik het vooral heel erg grappig.

Speel je mee, vraagt ze aan de oude dame

Saar zit nu een kleine maand op school en je merkt het al meteen aan haar. Ze wás al een sociaal beest, maar hoe zorgeloos en vrij dit dametje nu over straat paradeert, de hondjes, vogeltjes en mensen begroet is on beyond. We zitten even op een bankje op straat als er een oude dame komt aangestiefeld, vergezeld door haar ega. Saar speelt met wat stickers, ze zit in haar eigen wereld en het lijkt wel een ware tarotkaart-workshop die ze geeft. Ze kijkt op: ’Speel je mee?’, vraagt ze aan de oude dame. Een grote glimlach. ‘Helaas, we moeten naar huis’, zegt de oude dame. ‘Oh jammer! Volgende keer wel, joh’, zegt Saar.

Vier

Even later staan we in de supermarkt waar Saar trots een aantal random letters aanwijst en (goed) opleest. Een meisje van een jaar of acht bekijkt het tafereel. Ze bekijkt Saar en ik zie haar denken: die is slim, voor zo’n kleintje. Het meisje floept er uit, voor ze er erg in heeft: ‘Hoe oud is zij?’ ‘Ze is vier’, zeg ik. Het meisje van acht kijkt met ongeloof weer voor haar uit. Inmiddels ben ik er zo aan gewend. Normaal gesproken had ik er bij gezegd: ‘Ze is klein, hoor.’

Ik vraag of ze ook een rolletje wil spelen. ‘Jaaa’, zegt ze

Ergens inbreken

We lopen saampjes naar huis. ‘Hee, pap, jij bent toch Frans de Boef?’, vraagt ze. Ik ben bezig met een kinderserie, die rond Sinterklaas uitkomt, en speel die rol zelf. Dat is een ouderwetse boef met een maskertje en een petje. En ik gebruik een raar stemmetje. En gelukkig is Saartje fan van Frans de Boef. Over kopiëren gesproken. Ze doet me dus na. Met stemmetje en al. Saartje de Boef is een feit. Ik vraag of ze ook een rolletje wil spelen. ‘Jaaa’, zegt ze, en ik lach. ‘Gaan we lekker pepernoten stelen!’ En ik zie daar mijn goede invloed op dit engelachtige elfje, dat ineens met rauwe stem zegt dat ze ergens wil gaan inbreken.

Knettergek

‘Nee Saar, maar kom’, zeg ik. ‘Laten we een filmpje maken. Dan krijg je je eigen boevenmasker en een petje.’ Iedere ouder vindt dat zijn of haar kind toch veel talent heeft? Ik betrap mezelf er als ik over Saar praat op, dat ik bijna altijd zeg: ‘’t Is me d’r eentje, hoor!’ En nu ik dit zo opschrijf en haar voor me zie – die lach, de gekke bekken. Stemmetjes nadoen. Haar expressie en humor. Ze is knettergek. Heerlijk. Beter kun je het niet treffen. Humor is wat mij betreft de belangrijkste, leukste, fijnste, charmantste en meest waardevolle karaktereigenschap die je maar hebben kunt. Bedankt voor ’t lachen weer, dit weekend, lief, gek kindje. A smile is the best make-up a girl could wear – Marilyn Monroe.

Elke week schrijft en vertelt acteur, kunstschilder en vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kindersurprise waar hij continu door verrast wordt.