Supersimpele tips voor een afscheid zonder tranen op de crèche

Kids

‘Daaaaaaag schat. Tot straks. Veel plezier vandaag. Doehoeg.’ En daar zijn de dikke tranen alweer. Van een ochtendje naar de crèche, tot een weekendje bij opa en oma. Sommige kinderen huilen nooit bij een afscheid en sommige kinderen altijd en dat laatste blijft lastig.

Ik heb twee soorten kinderen. De nooit huilers en altijd huilers. Zo. Is het dus meteen duidelijk dat je er als vader of moeder niet zoveel aan kan doen. Sommige kinderen zijn nu eenmaal gevoeliger dan andere kinderen. Sommige kinderen vinden afscheid nemen nu eenmaal lastiger dan anderen. Rottig en soms zelfs écht verdrietig voor mama, papa en kind, maar omdat je moeilijk nooit meer afscheid kan nemen, is het beter om op zoek te gaan naar manieren waarop dat afscheid zo makkelijk mogelijk wordt.

Zonder tranen

Vijf manieren om afscheid te nemen zonder (of in ieder geval met zo min mogelijk) tranen, die bij mij (meestal) werken.

1. Verzin samen een geheime ‘handshake’

High five, low five, higher five, lower five, jump five, box, minibox, mini-minibox. Mijn kinderen vinden ‘handshakes’ het einde en moeten er vooral hard om lachen als we ze extra snel doen. Als je voortaan elk afscheid afsluit met een geheime ‘afscheidshandshake’, is er bijna geen tijd meer tranen. Wel even oefenen van tevoren.

2. Zeg iets dat je kind heel grappig vindt

‘See you later alligator’, ‘Bye bye, French fry’, ‘Don’t panic, flight mechanic’, ‘Give me a hug, ladybug’, See you soon, you big baboon’, ‘I’m out the door, dinausaur’, ‘So long, King Kong’ etc. Wedden dat een grappig afscheidsrijmpje een glimlach op het gezicht van je kind tovert.

3. Leid je kind af

‘Mama is zóó benieuwd welke tekening je voor haar gaat maken vandaag.’ ‘Weet je al wat je vandaag allemaal gaat doen?’ ‘Heb jij dit prachtige schilderij gemaakt?’ ‘Vertel eens hoe je dat hebt gedaan.’

4. Geef je kind iets om naar uit te kijken

Van een lief tekstje in de lunchbox, tot een extra lekkere boterham voor de lunch. Een mooie sticker op een peer of een getekend autootje op een banaan. Een bezoekje aan de speeltuin na school of toevallig zijn lievelingseten die avond. Als je bij het afscheid heel enthousiast laat weten dat je bijna vergeten was te vertellen dat hij straks echt even in zijn lunchbox moet kijken of dat je nu écht weg moet om pannenkoeken voor vanavond te gaan bakken, winnen nieuwsgierigheid en blijdschap het vaak van de tranen.

5. Laat de juf inspringen

Juffen zijn tranen echt wel gewend. Van een knuffel tot een prachtige afleiding, juffen toveren in een ommezwaai de ene na de andere mama-weg-traan-weg-methode uit hun hoge hoed. Een bevriende juf wist precies welk kind moeite had met afscheid. Zij liet dan vaak een vriendje uit de klas snel naar de deur komen om het verdrietige kind als het ware ‘op te halen’. Zo had het verdrietige kind meteen het gevoel dat het niet alleen was en dat is meestal waar het allemaal om draait in die eerste minuten zonder mama.

Vijf minuten

Als er dan toch nog tranen vloeien, weet dan dat deze vaak na vijf minuten echt wel weer opgedroogd zijn. Een duidelijk en zo snel mogelijk afscheid schijnt het beste te werken voor je kind en voor jou. En als je bedenkt dat rond de tijd dat je op kantoor bent, je kind waarschijnlijk al tien waterverf tekeningen, een wc-rol rups, een beschilderd paasei en een peer van klei heeft gemaakt, weet je ook meteen dat je kind het moeilijke afscheid allang weer is vergeten. Nu jij nog 😉

En wat zegt de expert?

Wat kun je doen als de ervaringstips van Nienke nog niet helpen? Natascha Bruti, kindercoach, legt het uit in vijf stappen:

1. Rituelen

‘Houd zoveel mogelijk een vast ritueel aan. Vergeet je het een keer en wordt het afscheid daardoor even lastig, dan pak je draad de volgende dag weer op. Lukt dat niet, dan is het tijd voor een nieuw ritueel. Verzin met je kind een nieuw ritueel. Begin met de meest fantasierijke verhalen en haal daar steeds ingrediënten uit die je echt kunt gebruiken. Oefen het met plezier. Teken het. Maak er samen een project van.’

2. Een anker

‘Iets meegeven als anker werkt ook goed. Misschien wil je het samen uitzoeken of heeft ‘een goede fee’ iets (en ‘toversteentje’ bijvoorbeeld) ‘op de eettafel gelegd’ toen je kind sliep, met een briefje waarin de fee schrijft hoe de steen kan helpen.’

3. Stay calm

‘Blijf rustig. Ook al scheurt je hart bij het zien van de tranen, het is goed je te realiseren dat de tranen drogen als jij uit zicht bent. Het is een fase, je kind leert zijn veerkracht aan te boren.

4. Rust in de tent

‘Zorg voor voldoende rust ’s ochtends, vermijd gehaast en gedoe.’

5. (H)erken

‘Erken wat je ziet. ‘Ik zie dat je dit moeilijk vindt. Ik geef je zometeen nog een grote knuffel en dan ga ik. Straks haal ik je weer op.’ Gá dan ook. Draag jouw kind letterlijk of figuurlijk over aan de juf.’