De nieuwe trend? Tinder voor tieners

'En ze swipete hem zo naar rechts'

Kids

Meisje 1: ‘Kijk deze dan, die is echt vet knap’
Meisje 2: ‘Damn ja, echt wel. En hij is ook nog eens advocaat, wow!’
Meisje 1: ‘Ja. Die hou ik’

En ze swipete naar rechts.

Dertien waren ze, niet ouder. Jonger misschien zelfs. Ze zaten te ‘tinderen’. Op een gewone zaterdagmiddag in een caféetje. Ze bestelden thee.

Er ging een wereld voor me open. Meisjes. Van dertien. Op Tinder.

Ik ben dus van het pré-Tinder tijdperk. Dat wil zeggen: ik had al vaste verkering toen Tinder haar intrede deed. Derhalve had ik – behalve een grenzeloze nieuwsgierigheid – geen enkele reden het fenomeen te verkennen.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben all for internetdaten. Ik denk ook dat ik er heel erg goed in geweest was, maar dat terzijde. Zeg nou zelf: hoe fantastisch is het dat je op papier bij voorbaat al meerdere potentiële obstakels (‘ik heb al een vriend’ / ‘ik ben niet op zoek’ / ‘ik heb bindingsangst’) geëlimineerd hebt voordat je elkaar beter leert kennen? Daarmee voorkom je een hoop teleurstelling voordat je goed en wel begonnen bent.

Maar toch… begint het echt al zo jong? Wat is er gebeurd met de tijd van stiekem heimelijk verliefd zijn op die stoere jongen uit de bovenbouw, in een stil hoekje op het schoolfeest staan tongzoenen of soit, in de duck-out naast het hockeyveld?

Mijn dochter is pas elf maanden oud dus op dat gebied ben ik nog volledig vrij van zorgen en nachtmerries. Toch vraag ik me af of ik de enige ben die het tafereel van de twee tinderende meisjes lichtelijk bizar, en eigenlijk ook best zorgwekkend vindt?

Wat vind jij? Praat mee op de Famme Facebook.

Deze single papa besloot zich ook aan te melden op Tinder. Wat hij ervan vond? Je leest het hier.

Meer leuke content? Like ons op Facebook