Gouden tips van een moeder die haar kind kwijt was op het strand

Persoonlijk

Dat uur staat nog steeds op haar netvlies gebrand. Op een heerlijke nazomerse dag bij een strandtent aan het strand van Zandvoort was ineens haar kind kwijt. Weg 4-jarige kleuter. Onvindbaar. Een hels uur volgde. Het liep gelukkig goed af. Famme’s Muriel deelt haar gouden tips hoe je zo snel mogelijk je kind weer terugvindt.

Waar is Luca?

‘Waar is Luca?’ Zo’n zinnetje dat je wel twintig keer per dag uitspreekt of denkt als ouder van een dreumes, peuter, kleuter. Du moment dat jouw zelfstandig ondernemertje met een wil kan lopen is het ‘rustige’ leventje voorbij. Het zijn de meest actieve jaren van je leven. En het scheelt een hoop kilo’s. Voor zover het positieve aan dit zinnetje.

Deze keer kwamen twee van de drie terug het terras op. Zonder Luca

‘Waar is Luca?’, over het algemeen geen reden om bezorgd te worden dus. Meestal scharrelt hij dan binnen mijn blikveld of weet ik waar hij zich verschanst heeft. Het is onze nummer 3 en, toegegeven, dat maakt je een stukje relaxter en wat onoplettender. En zo kon het dus gebeuren dat op die nazomerse dag de drie jongens, mijn drie eenheid, aan het spelen was onder de strandtent waar wij al jaren komen. Niet dat wij onze oudere twee (van 5 en 7 jaar) gevraagd hadden om op hem te letten, maar zoals altijd spraken we wel af dat ze bij elkaar zouden blijven.

LEES OOK: Goud waard. Deze mini handleiding van een EHBO arts.

Hartslag

Deze keer kwamen twee van de drie terug het terras op. Zonder Luca. ‘Waar is Luca, jongens?’ Vragend kijken ze mij en m’n man aan. Nog steeds onbezorgd loop ik het strand op om te kijken of hij nog op dezelfde plek aan het spelen is. Geen Luca. Turend om me heen, nadenkend waar hij normaal gesproken naartoe zou kunnen gaan. ‘Waar zou Luca kunnen zijn?’ En daar komt ‘t. Dat onbehaaglijke gevoel in mijn maag. Dat gevoel dat elke ouder kent. Ik ben mijn kind kwijt. Waarbij er een soort kou door je lichaam trekt waarbij tegelijkertijd je hartslag begint te bonken.

Inmiddels giert het door mijn keel, terwijl we ‘Lucaaaa’ brullen

Ik ren terug het terras op. Ik schud nee, terwijl ik naar mijn man ren. ‘Luca is er niet, ik kan hem niet vinden.’ Tien minuten lang doorkammen we het gebied in en rondom de strandtent. Ik vraag een vriendelijke dame om op mijn andere jongens te letten en druk ze op het hart niet weg te lopen. Inmiddels giert het door mijn keel, terwijl we waar we maar kunnen brullen ‘Luca, Luca, Luuuucccaaaaaa.’ Het hele terras wordt ingelicht en ik geef een beschrijving van mijn zoontje. Blond, heel blond. Grijs vestje. Ongeveer 1.10. Vier jaar. Luca heet ‘ie. Het is inmiddels ruim een half uur nadat we hem kwijt zijn. Of weten dat we hem kwijt zijn. Een behulpzame vrouw tipt ons dat we met de wind mee moeten lopen. ‘Kindjes houden niet van zand in hun ogen.’ Het waait flink dus hij is misschien wel die kant op gelopen.

LEES OOK: Zo raak je je kind niet kwijt.

Kind kwijt: Politie en Amber Alert

Ik bel inmiddels de politie Heemstede, Bloemendaal & Zandvoort. Ze zijn blijkbaar gewend om met dit bijltje te hakken en raden ons aan om Amber Alert alvast paraat te hebben. En ze komen er aan om te helpen. Hoewel ik me niet kan voorstellen dat hij de zee in gelopen is, lijkt alles mogelijk. Mijn lichaam heeft het overgenomen van mijn logische verstand. Mijn handen trillen en mijn hart zit in mijn keel. De hotline tussen m’n man en mij levert nog niks op en dan besef ik me dat ik rustig moet blijven. Weer moet gaan nadenken. ‘Wat zou Luca doen?’ Elk kind heeft zijn eigen ‘eigenaardigheden’, zijn eigen karakter en wil. ‘Wat zou Luca doen?’

Met de wind in mijn gezicht loop ik de verkeerde kant op

Luca doet altijd het tegenovergestelde van zijn broers. Is nergens bang voor en zoekt de grenzen op. Ik besluit de ‘verkeerde’ kant op te lopen. Met de wind in mijn gezicht. Als je op 4-jarige hoogte gaat lopen striemt het opstuivende zand in je gezicht. Ik loop honderden meters richting de horizon. En net op het punt dat ik besluit om om te keren en het gevoel heb bijna in Noordwijk aanbeland te zijn, doemt er een piepklein stipje op. En voordat ik het zeker weet, voel ik dat het hem is. ‘Luca!’ De tranen stromen over mijn wangen. En steeds dichterbij komt hij op me af. Stralend van blijdschap. ‘Mamaaa’ roept ‘ie blij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Samen lopen we hand in hand terug en bel m’n man dat ik hem heb.

De politie staat al op het strand te wachten en ziet dat het goed is. Ik bedank ze en met een glimlach keren ze weer om.

7 gouden tips om je kind snel terug te vinden:

Natuurlijk wil je voorkomen dat je je kind ├╝berhaupt kwijtraakt, maar het overkomt de beste. Zelfs als je het type ouder bent dat zijn kind nauwlettend in de gaten houdt. Deze tips zijn bedoeld voor als het ‘kwaad’ al geschied is.

  • Installeer de Amber Alert app op je telefoon
  • Sla het telefoonnummer van de politie op waar je dan bent
  • Trommel zo veel mogelijk mensen op om mee te helpen zoeken
  • Loop mee met de wind. Zand in de ogen is niet fijn
  • Loop mee met de zon in de rug. Kindjes houden niet van fel zonlicht
  • Denk als jouw kind. Waar is ‘ie gek op, wat is zijn karakter.
  • Check plekken waar je kind in slaap gedommeld kan zijn

Ben jij je kind wel eens kwijtgeraakt? Deel op Facebook jouw ervaring en tips zodat we er allemaal van kunnen leren.

Meer leuke content? Like ons op Facebook