‘Tranen prikken achter m’n ogen bij de gedachte’

Fammes Muriel heeft het nog niet geregeld. En ze weet dat het moet en goed is. Maar elke keer springen de tranen in de ogen en komen zij en haar partner er niet uit. Wie wordt voogd van hun drie mannetjes?

Ik wil er gewoon niet aan denken. De gedachte alleen al dat wij onze ventjes zouden achterlaten is zo ondraaglijk dat ik het onderwerp uit de weg ga. Maar wie probeer ik voor de gek te houden? Mijn jongens schieten er niets mee op dat wij het moeilijk vinden om de voogdij te regelen over onze kinderen.

Oma en opa?

In ons geval ligt het wat moeilijk omdat onze broer en zus geen kinderen willen zelf. Ga je ze dan ‘opzadelen’ met drie testosteron bommetjes? En de oma’s en opa lijken ook uitgesloten. Een weekend oppassen is al bijna te veel voor deze schatten op enige leeftijd. En als onze jongens vijftien zijn is oma over de tachtig. Als ik deze vragen doorlees over grootouders als voogd is de conclusie dat we beter verder kunnen zoeken.

‘Het is tijd ze zekerheden te geven, die ze hopelijk nooit nodig hebben’

Zeker is dat wij ze alledrie bij elkaar willen houden en voogden zoeken die met dezelfde normen en waarden over opvoeding denken. Dan kom je dus snel uit bij vrienden. Elke keer als ik met mijn vingers het lijstje met potentiële voogden afga besef ik me dat ik nogal wat zal vragen. Want vriendin B. heeft ook drie kinderen. Dat is dus 6 in dezelfde leeftijd. Dat betekent verhuizen. En de kinderen zouden van school moeten. Oh help, ik kom er maar moeilijk uit. En vriendin A. heeft alleen maar meiden. Zit zij wel op drie voetballertjes te wachten.

Praat jij met iemand over het voogdijschap van je kinderen dan zijn deze 11 vragen heel goed om bij stil te staan

En terwijl ik dit optik stromen de tranen alweer over mijn wangen. Toch stuur ik ook een sms’je aan mijn lief. ‘Schat, zullen we bij een goed glas wijn de voogdij van onze jongens weer eens bespreken en knopen doorhakken?’

We geven onze kinderen zoveel mee. Financiële zekerheid, de ruimte om alles uit te proberen in hun leventje. Ik moet zo weg om richting judo en voetbal te pendelen. Want elke ouder zal beamen dat je alles voor ze over hebt. Nu is het tijd om ze de zekerheden te geven die ze hopelijk nooit nodig zullen hebben.

Een veilig nest, ook als wij er niet meer zouden zijn.

Wat je meegeeft, is wat je straks achterlaat
Met het nieuwe gedachtegoed ‘Wat je meegeeft, is wat je straks achterlaat’ wil coöperatie DELA prikkelen om nu al na te denken over later. Want als je kinderen bepaalde dingen mee wilt geven in het leven, moet je dit nu regelen. In de dagelijkse praktijk komen de uitvaartverzorgers en nabestaandenconsulenten van DELA allerlei situaties tegen waarbij zaken goed, of juist niet goed geregeld zijn. DELA heeft daardoor veel kennis en ervaring over hoe je zaken bij leven goed kunt regelen voor je dierbaren. Op het platform dela.nl/watjemeegeeft wordt deze kennis en ervaring gedeeld door experts en lezers. Zo zijn er naast mooie verhalen ook antwoorden te vinden op vragen zoals hoe je de juiste voogd kiest en wat de risico’s zijn van het niet tijdig regelen van de voogdij.

Reageer op artikel:
‘Tranen prikken achter m’n ogen bij de gedachte’
Sluiten